Standpunten | De Vrije Student

1

Een digitale UU
1.1

Vakken digitaal volgen

Een digitale UU

1.1 Vakken digitaal volgen

De Vrije Student verwacht niet langer van iedereen dat studenten onderwijs volgen op een vastgestelde tijd en plaats. Dat systeem is achterhaald en niet meer van deze digitale tijd.

In de eerste plaats moeten studenten volwaardige vakken digitaal kunnen volgen. Dat betekent dat de Universiteit Utrecht vakken opstelt aan de hand van collegereeksen op internet. MOOC’s (Massive Online Open Courses) zijn al deels gratis beschikbaar op Coursera en EdX, daarnaast kan de Universiteit Utrecht ze op soortgelijke programma’s inkopen.

De hoofdtaak van de Universiteit Utrecht blijft het onderwijs in hoorcolleges en werkgroepen, maar volgens De Vrije Student moet het mogelijk zijn dat studenten een deel van hun onderwijs thuis volgen. Hierdoor kunnen studenten in Nederland leren van de beste professoren uit topuniversiteiten, overal ter wereld. Topinstellingen zoals Harvard en Stanford zijn al op deze platforms aangesloten, de colleges al voor iedereen te bekijken.

Vaak worden er op deze sites ook kant-en-klare tentamens beschikbaar gesteld, waarmee het vak afgesloten kan worden. De Vrije Student wil dat met dit soort tentamens ook studiepunten gehaald kunnen worden. Het moet gemakkelijker worden om hier toestemming voor te krijgen. De Vrije Student wil daarnaast dat de Universiteit Utrecht haar expertise gebruikt om in huis tentamens bij deze collegereeksen te ontwerpen, waarmee een volwaardig cijfer gehaald kan worden voor zo’n collegereeks. Indien gewenst kunnen faculteiten natuurlijk ook (facultatief) werkgroeponderwijs organiseren.

1.2

Alle hoorcolleges online

Een digitale UU

1.2 Alle hoorcolleges online

De Vrije Student wil daarnaast dat alle colleges worden opgenomen en online worden gezet, op één integrale website. Zo worden alle hoorcolleges van elk vak online toegankelijk voor elke UU-student. In de visie van De Vrije Student zouden alle hoorcolleges tevens toegankelijk moeten zijn voor alle studenten, van welke onderwijsinstelling daar. Zo kunnen alle studenten profiteren van alle colleges en wordt deze kennis ook gedeeld tot ver buiten de universiteitsmuren.

Online hoorcolleges maken het voor studenten makkelijker om hun studentenleven flexibel in te richten om bijvoorbeeld bestuursfuncties, bijbanen of vrijwilligerswerk heen. Studenten kunnen ook gemakkelijk een extra bijvak volgen, waarbij zij zelf beslissen of ze wel of niet deelnemen aan een eventueel aangeboden tentamen. Is het volgen van een collegereeks van een vak buiten de studie om niet waardevol voor student én samenleving, zelfs zonder het tentamen?

Ook voor de docenten is dit een verbetering. Die hoeven de tijd, die veel hoorcollegedocenten vaak liever in onderzoek steken, niet meer te gebruiken om twee hoorcolleges na elkaar te geven. Als er kleinere groepen studenten in de zaal zitten, kunnen de studenten die er wel zijn, weer actief meedoen met het college. Er komt ruimte voor vragen en interactiviteit, in plaats van voor Facebook en Twitter op het laptopscherm.

Daarnaast zorgt het online aanbieden van het hoorcollege ervoor dat de lesstof in de werkgroep niet herkauwd hoeft te worden voor studenten die er niet bij waren. Juist door het online aanbieden van het hoorcollege kan elke student kennis nemen van de lesstof, zodat de werkgroep een ambitieuzer karakter krijgt en de lesstof dieper kan behandelen.

Onderzoek aan de Tilburg University wijst uit dat online colleges leiden tot hogere slagingspercentages, beter gemotiveerde studenten en minder werkdruk voor de docent. De Vrije Student wil daarom dat alle hoorcolleges aan de Universiteit Utrecht online aangeboden worden.

1.3

Één digitale leerweg

Een digitale UU

1.3 Één digitale leerweg

De Vrije Student wil één duidelijke website waarop studenten alles vanuit huis kunnen regelen. Op dit moment bestaan een scala aan websites, waarvan de student gebruik dient te maken, zoals Blackboard, UU-Gmail, Osiris, MyTimetable en de studentensite. De Vrije Student zet in op één gepersonaliseerde digitale leerweg waarin dit allemaal gebundeld wordt. Door het inloggen met het studentnummer wordt meteen inzichtelijk voor welke vakken je ingeschreven bent, wat je rooster is en dergelijke. Dit is voor de student vele malen overzichtelijker.

1.4

Online readers

Een digitale UU

1.4 Online readers

De Vrije Student weet dat studeren tegenwoordig ook kan met slechts een tablet. Toch worden studenten gedwongen dure papieren readers aan te schaffen. De Vrije Student wil dat readers online beschikbaar komen. Dit voorkomt papierverspilling en bespaart tientallen euro’s voor de student.

Natuurlijk moet er voor de inhoud van de readers soms ook betaald worden, maar het is volgens De Vrije Student onwenselijk als er geld verdiend wordt over de rug van de student. In het kader van transparantie en duidelijkheid wil De Vrije Student daarom graag weten waar de prijs van readers vandaan komt, om ervoor te zorgen dat je als student weet waarom een reader van een paar pagina’s €15 kost.

Door de kosten van de readers openbaar te maken en ze ook digitaal beschikbaar te stellen, zorgen we ervoor dat de kosten van studeren dalen, de tassen lichter worden en papier niet verspild wordt. Daarnaast zorgt digitalisering van readers voor minder verspilling en meer duurzaamheid.

2

Studieadvies: Van bindend naar persoonlijk
2.1

Versoepeld BSA

Studieadvies: Van bindend naar persoonlijk

2.1 Versoepeld BSA

Door het in beton gegoten bindend studieadvies (BSA) op de universiteiten wordt de ontplooiing van studenten geheel geremd. Nevenactiviteiten in het eerste jaar worden onmogelijk gemaakt en nog al te vaak worden mensen gedwongen gebruik te maken van de regeling om in februari te stoppen om een negatief BSA te voorkomen. Mensen die vaak gemotiveerd genoeg zijn om de studie af te maken, maar voor wie dat niet mogelijk is. De Vrije Student zet op de lange termijn in op het van tafel krijgen van het BSA en zal zich in de tussentijd verzetten tegen elke verhoging of verzwaring van het BSA.

Uit diverse onderzoeken, bijvoorbeeld aan de Universiteit van Amsterdam, blijkt dat het BSA niet werkt. Er worden teveel studenten uitgeschreven die voldoende gemotiveerd en capabel zijn om de studie af te maken, studenten studeren er niet sneller van af en de kosten zijn hoger dan de baten. De Vrije Student verzet zich daarom hevig tegen het BSA.

De Vrije Student eist een Persoonlijk Studieadvies met persoonlijke begeleiding. Het team van studieadviseurs wordt uitgebreid en omgevormd tot studiecoach. Iedere student krijgt een persoonlijke coach. Met deze studiecoach wordt een persoonlijk plan opgesteld. Zo kan het voorkomen dat iemand die in het eerste jaar dankzij nevenactiviteiten minder studiepunten haalt, maar dankzij persoonlijke afspraken zijn bachelor alsnog met beperkte uitloop weet te behalen.

Daarnaast is de dispensatieregeling nu te summier. Door de toetsing achteraf, zonder mogelijkheid om vooraf afspraken te maken, weten studenten niet waar ze aan toe zijn. De Vrije Student wil dat studenten vooraf weten op welke gronden dispensatie aangevraagd kan worden en dat dispensatie vooraf verleend kan worden door de studiecoach. Deze is immers het meest op de hoogte van de persoonlijke situatie van de student? Hierdoor kunnen studenten eerder inschatten of zij ‘safe’ zitten, zonder maandenlang met het zwaard van Damocles boven het hoofd te moeten studeren. Uiteraard kan de uiteindelijke dispensatie niet eerder dan aan het einde van het collegejaar worden gegeven.

2.2

Van studieadviseur naar studiecoach

Studieadvies: Van bindend naar persoonlijk

2.2 Van studieadviseur naar studiecoach

Studieadviseurs staan ver weg van studenten. Ook zijn er te weinig studieadviseurs. De Vrije Student wil daarom dat de afstandelijke studieadviseur omgevormd wordt tot persoonlijk betrokken studiecoach. Het aanstellen van meer studieadviseurs zou een goede beginstap zijn.

De studiecoach is een vast aanspreekpunt van de student, kent de omstandigheden en springt daarop in. De Vrije Student gaat van nummer naar individu. De persoonlijke afspraken zijn uiteraard niet vrijblijvend: langstuderen vanwege ontplooiing moet kunnen, langstuderen met een PlayStation-controller in de hand niet. Daarnaast houdt de studiecoach de mogelijkheid om na het eerste jaar het gesprek aan te gaan over de juistheid van de studiekeuze. Het aantal studiepunten mag echter nooit meer leidend zijn. De studiecoach heeft zelf de bevoegdheid beslissingen over dit soort zaken te nemen: het is dus niet alleen een adviseur, maar ook iemand die de knoop door kan hakken. Uiteraard moet er tegen zulke beslissingen wel een beroep open staan.

Natuurlijk is een studiecoach bereikbaar tijdens de vaste momenten voor gesprekken, maar ook telefonisch, op afspraak en via een spreekuur. Wat De Vrije Student betreft heeft een studiecoach elke dag een inloopspreekuur om zijn vaste studenten te woord te staan. Bereikbaarheid van de studiecoach is essentieel.

De studiecoaches krijgen daarnaast taken als het gaat over studieplanning, afspraken met de examencommissie et cetera. Een personele uitbreiding van het team moet ervoor zorgen dat de werkdruk van de studiecoaches niet toeneemt. De studiecoaches moeten plezier hebben in hun werk en gaan daardoor geen probleem uit de weg.

Overigens kiest De Vrije Student voor fulltime aangestelde studiecoaches: het is nadrukkelijk niet de bedoeling dat docenten het “erbij” doen. Studiecoaches zijn daartoe opgeleid en beschouwen hun advies op maat aan de student als een leuke uitdaging en als vakwerk.

Om de studiecoach te ondersteunen en waar nodig te ontlasten, kunnen zij ouderejaarsstudenten instellen als studentmentoren. Zij kunnen eenvoudige vragen afvangen en de student wegwijs helpen maken in het oerwoud van reglementen en commissies dat de Universiteit Utrecht heet. Want iemand die wegwijs in dat oerwoud maakt, zal helaas nog lang nodig zijn.

3

Flexibel studeren
3.1

Ruimte voor ontplooiing

Flexibel studeren

3.1 Ruimte voor ontplooiing

De Vrije Student is groot voorstander van het flexstuderen. Studenten krijgen hierdoor de mogelijkheid per vak te betalen en niet voor een heel collegejaar. Een student kan dan voorafgaand aan het collegejaar kiezen voor flexstuderen. Hij moet bij zijn inschrijving voor de vakken die hij gaat volgen, vooraf een vast bedrag per vak betalen.

De Vrije Student wil dat studenten alle ruimte krijgen om zich naast hun studie te ontplooien. Flexstuderen geeft die vrijheid. Als studenten ervoor kiezen om bestuurlijk actief te worden, stage te gaan lopen, op topniveau te sporten of een eigen onderneming te starten, dan houden zij minder tijd over voor hun studie. Vaak halen zij slechts een deel van de vakken. De Vrije Student vindt het oneerlijk dat deze ambitieuze studenten alsnog voor een geheel collegejaar moeten betalen. Deze financiële last van bijna 2000 euro vormt een obstakel voor hun ontplooiing naast hun studie. De Vrije Student wil daarom dat studenten de mogelijkheid krijgen om per vak te betalen.

Studeren en werken lopen tegenwoordig steeds meer door elkaar. De stimulans om te gaan werken is voor studenten, ten gevolge van het sociaal leenstelsel, hoog. Ook besluiten veel reeds werkenden te gaan studeren. Deze werkende studenten, of studerende werkenden, passen niet in het dwangbuissysteem van het nominaal studeren. Ook zij moeten de mogelijkheid krijgen om per vak te betalen.

Bij flexstuderen zal de samenwerking worden gezocht met het bedrijfsleven. Zo kunnen studenten naast het flexibel vakken volgen, ervaring opdoen op hun vakgebied: zo kan een rechtenstudent gemakkelijker ervaring opdoen bij een advocaat, en een bedrijfskundestudent als managementsconsultant.

Het betalen per afzonderlijk vak zal wel duurder zal dan het betalen voor een geheel collegejaar. De Vrije Student gaat er daarom vanuit dat studenten bewust kiezen voor het flexstuderen, aangezien dit ze in principe extra geld kost.

3.2

Geen maximumtermijn

Flexibel studeren

3.2 Geen maximumtermijn

Over het leenstelsel zelf heeft De Vrije Student geen mening, omdat dat geen zaak van de studentenraad is. Maar de consequentie is duidelijk: langer doorstuderen kost de student geld. Gevolg van het flexibel studeren kan zijn dat studenten niet nominaal studeren, maar langer bezig zijn met hun studie. De Vrije Student wil studenten de regie in handen geven en keert zich tegen maatregelen die de student dwingen nominaal te studeren.

De Vrije Student verzet zich daarom tegen regelingen die een maximumtermijn aan de bachelor koppelen en regelingen zoals het laten vervallen van tentamencijfers na een bepaalde periode. Met de invoering van de Wet Versterking Bestuurskracht is bepaald dat tentamenresultaten alleen mogen vervallen als aantoonbaar sprake is van verouderde kennis. De Vrije Student ervoor strijden dat deze regeling altijd in het voordeel van de student wordt toegepast.

4

Aansluiting op arbeidsmarkt
4.1

Arbeidsmarktperspectieven voor opleidingen

Aansluiting op arbeidsmarkt

4.1 Arbeidsmarktperspectieven voor opleidingen

Studenten geven steevast aan dat zij de aansluiting van hun opleiding op de arbeidsmarkt missen. De Vrije Student wil daarom dat er meer gedaan wordt aan arbeidsmarktperspectief binnen de studie. De opleiding dient actief contact te zoeken met het bedrijfsleven om studenten voor te bereiden op het werk dat zij later (kunnen) gaan doen. Ook dienen opleidingen hieromtrent heldere en eerlijke voorlichting te geven.

Nieuwe opleidingen wordt getoetst op macrodoelmatigheid. Dit houdt onder andere in dat gekeken wordt naar de perspectieven op een baan die een nieuwe opleiding biedt. De Vrije Student wil dat ook bestaande opleidingen aan een macrodoelmatigheidstoets worden onderworpen. Opleiding moeten inzichtelijk maken wat de arbeidsmarktperspectieven zijn. Opleidingen die te geringe kansen op een baan bieden, dienen maatregelen te nemen om deze kans omhoog te krijgen.

5

Ruimte voor ontplooiing
5.1

Voor elke student een honourstraject

Ruimte voor ontplooiing

5.1 Voor elke student een honourstraject

De Vrije Student wil dat goede studenten hun talenten optimaal kunnen benutten. Dit betekent in de eerste plaats dat alle opleidingen een passend honourstraject aanbieden. Dit kan ook een interdisciplinair traject zijn voor meerdere opleidingen. Binnen dit honourstraject krijgen studenten onderwijs dat zich in kwaliteit kan meten aan de wereldtop. Voor toegang tot internationale topuniversiteiten is steeds vaker vereist dat studenten een honourstraject gevolgd hebben. De Vrije Student vindt dat ambitieuze studenten hiertoe alle mogelijkheden moeten krijgen.

De Vrije Student is tegen het verhoogd collegegeldtarief voor honoursstudenten: selectiecriteria mogen alleen over de kwaliteiten van de student gaan.

Zo’n honourstraject moet natuurlijk meerwaarde hebben voor de studie. Het moet een verbredend, verdiepend en interdisciplinair element hebben. Interdisciplinariteit zorgt ervoor dat het eigen vakgebied vanuit andere oogpunten beschouwd kan worden en geeft studenten dus een bredere blik.

5.2

Ambitieuze mentaliteit

Ruimte voor ontplooiing

5.2 Ambitieuze mentaliteit

De Vrije Student eist een mentaliteitsverandering als het gaat om actieve studenten. Studenten moeten niet alleen in de collegezalen, maar ook buiten de universiteitsmuren kunnen excelleren. De universiteit moet weer trots zijn op de student die zich buiten de universiteit verdienstelijk maakt en mag hem of haar niet langer zien als een last die tijd en moeite kost. Ook aanwezigheidsplicht is hierbij een voorbeeld: dit kan een enorme last zijn van een student die in zijn of haar vrije tijd een vereniging bestuurt.

De studiecoaches spelen hierin een belangrijke rol. De Vrije Student ziet hen als degenen die het mogelijk moeten maken om te ontplooien en te excelleren. Door goede afspraken, door ruimte voor de student en door vrijheid in het curriculum.

5.3

Verschoolsing tegengaan

Ruimte voor ontplooiing

5.3 Verschoolsing tegengaan

De Vrije Student wil naar een Universiteit Utrecht met een soepele aanwezigheidsplicht. De Vrije Student ziet er het belang van in om werkgroepen in bepaalde gevallen verplicht te stellen, omdat de onderwijsvorm zich leent voor diepere discussies over de stof. Het is voor studenten ook goed dat zij dan niet in lege zalen zitten, en hun studiegenoten op komen dagen. Een discussie in je eentje of met z’n drieën is immers zinloos.

De Vrije Student vindt wel dat de consequentie van het niet voldoen aan de aanwezigheidsplicht, laag moet zijn. Studenten mogen twee van de acht werkgroepen missen, bij drie of meer werkgroepen mogen studenten hooguit het recht op de herkansing verspelen – iedereen heeft dan altijd de mogelijkheid een afweging te maken of die de werkgroepen wel of niet nodig heeft om het vak te halen. En iedere student moet het recht hebben een bepaald tentamen te maken.

Als het door de planning eens niet mogelijk is om werkgroepen bij te wonen, moet het gemakkelijk zijn aan te haken bij een andere werkgroep en een briefje mee te krijgen voor de eigen werkgroepdocent. Zo komt door de aanwezigheidsplicht niemand in de knoop.

Uiteraard is De Vrije Student tegen aanwezigheidsplicht bij hoorcolleges.

5.4

Dertig ECTS échte keuzeruimte

Ruimte voor ontplooiing

5.4 Dertig ECTS échte keuzeruimte

De Vrije Student wil dat iedere opleiding ten minste dertig studiepunten (ECTS) in de vrijekeuzeruimte aanbiedt over de gehele bachelor. Deze keuzeruimte maakt het studenten mogelijk om zich verder te verbreden dan alleen binnen de studie. Die dertig punten vrije keuzeruimte moeten echt vrij te kiezen zijn: digitale vakken, vakken aan universiteiten in binnen- en buitenland, alles moet mogelijk zijn. Voor studenten die toch op zoek zijn naar verdieping binnen hun eigen opleiding, moeten geschikte minors worden opgezet.

Bij het volgen van extra vakken buiten de vrije keuzeruimte (extra-curriculair) moet het resultaat kunnen worden vermeld op het diploma. De Vrije Student wil zich ervoor inzetten om de extra vakken op alle bachelor- en masterdiploma’s te laten vermelden en wil dit centraal regelen, zodat iedere student ervan profiteert.

De Vrije Student zet er nadrukkelijk op in dat er gemakkelijk vakken gevolgd moeten worden aan andere universiteiten. De Universiteit Utrecht moet zich ervoor inspannen dat universiteiten naar één gezamenlijk systeem toewerken waarbij studenten eenvoudig vakken overal in het land (en daarbuiten) kunnen volgen.

6

Een internationale UU
6.1

Soepel studeren in het buitenland

Een internationale UU

6.1 Soepel studeren in het buitenland

Een van de belangrijkste pluspunten die een starter op de arbeidsmarkt op zijn cv kan plaatsen, is internationale ervaring. De Vrije Student vindt dan ook dat de Universiteit Utrecht de mogelijkheden voor internationale ervaring dan ook volop moet bieden. Niet alleen door contacten met universiteiten aan te gaan, maar ook door zich flexibel op te stellen naar een student met internationale ambities. Waar vakken verplaatst of uitgesteld moeten worden, moet dit mogelijk zijn. Daarnaast moeten eventuele eisen ruim op tijd en helder gecommuniceerd worden.

De international office, die op de Universiteit Utrecht formeel nu al aanwezig zou moeten zijn op iedere faculteit, zou hier een sleutelrol in moeten spelen, in samenwerking met de uitgebreide kantoren van de studieadviseurs waar De Vrije Student voor staat. Deze moeten goed vindbaar zijn en moeten inloopspreekuren houden om studenten met internationale ambities op het goede spoor te zetten.

In overleg met de studieadviseur, de international office en uiteraard de student moeten mogelijkheden voor internationale projecten worden gevonden, ook als daar vakken voor uitgesteld moeten worden. Dit is volgens De Vrije Student een kwestie van maatwerk. Starre reglementen mogen hierin niet leidend zijn.

Naast het stimuleren van internationale ervaring voor UU-studenten, dient de Universiteit Utrecht ook werk te maken van het aantrekken van internationale studenten. Meer internationale studenten op de Universiteit van Utrecht komt uiteindelijk ten goede aan de gehele universiteit. Opleidingen en faciliteiten moeten hiervoor ook toegankelijk gemaakt worden voor internationale studenten.

7

Rendement voor de student
7.1

Investeren in onderwijs

Rendement voor de student

7.1 Investeren in onderwijs

Het stellen dat universiteitsgeld aan verbetering van het onderwijs besteed moet worden, lijkt het intrappen van een open deur. In de realiteit moeten studenten binnen de medezeggenschap echter nog opstaan voor dit standpunt. De Vrije Student wil dat het extra geld van het leenstelsel besteed wordt aan onderwijs.

Geld van de Universiteit Utrecht hoort thuis bij het onderwijs. De Vrije Student staat daarom voor investeringen in kleine werkgroepen. Het zou op de Universiteit Utrecht al een verbetering zijn als er nooit meer studenten dan stoelen in de zaal hoeven, maar het streven is een werkgroep van hooguit 25 studenten. Daarnaast wil De Vrije Student investeren in kwaliteit van de docenten. Zij moeten effectief worden bijgeschoold, vakinhoudelijk en in didactiek.

Dat betekent ook dat kleine opleidingen niet koste wat het kost open moeten blijven. De Vrije Student kiest voor profileren van de Universiteit Utrecht. Opleidingen waar de Universiteit Utrecht goed in is, moeten blijven. Opleidingen waar de Universiteit Utrecht onderscheidend in is, moeten blijven. Maar De Vrije Student kiest niet voor het aanbieden van studies voor de studies. Het aanbod van studies moet, kortom, worden bepaald door de kwaliteit ervan.

Als een studie op een andere universiteit beter kan, schuwt De Vrije Student niet om de samenwerking met zo’n andere universiteit op te zoeken en de studie in Utrecht zelfs op te laten gaan in een bredere bachelor-opleiding. Veel studies hebben raakvlakken, die kunnen worden benut. Dit verhoogt niet alleen het rendement, maar kan ook de kwaliteit van de opleiding.

De Vrije Student doet daarom geen beloftes of bepaalde studies wel of niet moeten blijven. Wel zegt De Vrije Student dat per opleiding gekeken moet worden of de kwaliteit hoog is en of de studie past bij het profiel van de Universiteit Utrecht.

7.2

Goed gebruik van subsidies

Rendement voor de student

7.2 Goed gebruik van subsidies

Wat betreft subsidies voor studentenorganisaties: extra geld moet primair naar onderwijskwaliteit gaan en pas in de tweede instantie naar studenten. De ruimte voor ontplooiing wordt wat De Vrije Student gezocht in een flexibel curriculum, in digitalisering en in een mentaliteitsverandering. De ontplooiing hoeft wat De Vrije Student betreft niet al te veel te worden gesubsidieerd.

Van de initiatieven die subsidie ontvangen, moet de effectiviteit en doelmatigheid worden verantwoord. De Universiteit Utrecht subsidieert wat De Vrije Student betreft alleen nog maar de student die er gewoon voor gaat. Borrels met gratis bier of shotjesfeesten moeten maar van de contributie betaald worden.

Bestuurdersbeurzen mogen niet omhoog. Besturen doe je immers niet voor het geld, maar omdat het leuk, leerzaam en goed voor je toekomst is. Uiteindelijk kiest De Vrije Student niet voor een bestuurdersbeurs waar je wat aan overhoudt, maar voor eentje die de onkosten moet dekken.

Door te investeren in onderwijskwaliteit en andere taken niet te vergroten, kiest De Vrije Student voor een hoog rendement – niet voor de Universiteit Utrecht, maar voor de student.

7.3

Weg met gebedsruimtes

Rendement voor de student

7.3 Weg met gebedsruimtes

De Vrije Student verzet zich tegen de ‘stilteruimtes’ op de Universiteit Utrecht en andere publieke onderwijsinstellingen. De Universiteit Utrecht dient een openbare universiteit te zijn. Zij krijgt haar financiering, belastinggeld, voor het aanbieden van kwalitatief hoogwaardig onderwijs en het faciliteren van kwalitatief hoogwaardig onderzoek. Het faciliteren van de uitoefening van een godsdienstige overtuiging behoort niet tot haar taken.

De Vrije Student verzet zich tevens tegen het eufemistische gebruik van het woord stilteruimte. In de praktijk komt het erop neer dat een dergelijke ruimte gebruikt wordt voor gebed. Een gebedsruimte is daarom een adequatere omschrijving van een dergelijke ruimte.

Het feit dat een gebedsruimte broodnodige studieruimte inneemt, is voor De Vrije Student niet de hoofdreden om tegen gebedsruimtes te zijn. Het gaat De Vrije Student om de principiële scheiding tussen Kerk en Staat, waaronder tevens haar publieke onderwijsinstellingen vallen. De uitoefening van religie dient niet met belastinggeld gefaciliteerd te worden.

8

Over medezeggenschap
8.1

Medezeggenschap decentraal

Over medezeggenschap

8.1 Medezeggenschap decentraal

De studentenraden van een universiteit zijn relatief klein en bevinden zich ver weg. Bovendien volgen maar weinig raadsleden nog vakken tijdens het jaar in de studentenraad. Voor de gewone student is het daarom een onbekend en ver orgaan, terwijl iedereen wel iemand kent in een faculteitsraad of opleidingscommissie.

De Vrije Student wil medezeggenschap dicht bij de student brengen en helder en toegankelijk maken. Daarom moeten lagere medezeggenschapsorganen, zoals faculteitsraden en opleidingscommissies, een grotere invloed krijgen. Bijna iedere student kent immers iemand die lid is van een opleidingscommissie of een faculteitsraad.

De Vrije Student vindt dan ook dat adviesrechten van deze organen zeer serieus genomen moeten worden en dat deze organen gedurende het hele besluitvormingsproces betrokken moeten blijven. Daarbij vindt De Vrije Student dat geïnvesteerd moet worden in de kwaliteit van deze organen, bijvoorbeeld door trainingsdagen. Opleidingscommissies dienen voldoende uren ter beschikking te krijgen om hun taken uit te oefenen, die door de Wet Versterking Bestuurskracht zijn toegenomen.

8.2

Democratie

Over medezeggenschap

8.2 Democratie

De Vrije Student verzet zich tegen het beeld dat de Universiteit Utrecht niet democratisch is. In plaats van het eisen van meer rechten, moeten de bestaande rechten beter worden benut en opgeëist. Zo heeft de Universiteitsraad instemmingsrecht over hoofdlijnen van de begroting. Dit geeft studenten een machtig wapen in handen. De Vrije Student is niet bang om met haar vuist op de vergadertafel te slaan. De Universiteit Utrecht is niet voor niets aangesloten bij Landelijke Commissie voor Geschillen medezeggenschap Hoger Onderwijs. Die doet uitspraken als er conflicten voordoen in de medezeggenschap, waar beroep tegen open staat bij een speciale rechtbank, namelijk de Ondernemingskamer van het Gerechtshof Amsterdam.

De Vrije Student is tegen democratisch gekozen bestuurders. Bestuurders moeten vooral goed kunnen besturen en wat De Vrije Student betreft is de Universiteit Utrecht goed in staat nieuwe kandidaten zelf te beoordelen. Dat betekent niet dat de zittende bestuurders perfect zijn en klakkeloos moeten worden opgevolgd, maar De Vrije Student gelooft niet dat een schijndemocratie de oplossing is.

De Vrije Student blijft zich verzetten tegen een studentassessor bij het College van Bestuur. Een studentlid kan moeite hebben om in de vergaderingen tussen andere bestuurders te komen of om serieus genomen te worden. Een serieus risico is dat zo’n studentlid een stok wordt om mee te slaan: “Jullie studentassessor was akkoord. Niet zeuren!”

De Vrije Student zoekt haar macht en invloed liever in de bestaande medezeggenschapsorganen en wil de mogelijkheden beter benutten. Daarom is De Vrije Student faliekant tegen referenda, zoals het referendum dat op de Universiteit van Amsterdam is gehouden. Wat De Vrije Student betreft kunnen studenten eenmaal per jaar bij de studentenraadsverkiezingen hun geluid laten horen. Wij betreuren het dan ook dat de opkomst vaak laag is. De oplossing voor deze lage betrokkenheid moet niet worden gezocht in schijndemocratie, zoals referenda, maar in beter laten functioneren van de huidige medezeggenschapsstructuur.

8.3

Beloftes over De Vrije Student

Over medezeggenschap

8.3 Beloftes over De Vrije Student

Een betere Universiteit Utrecht begint bij jezelf, is het devies van De Vrije Student. Daarom doet De Vrije Student niet alleen inhoudelijke verkiezingsbeloftes, maar belooft zij ook de beste studenten in de Universiteitsraad.

De Vrije Student staat voor een hoogwaardig trainingsprogramma van haar kandidaten. De kandidaten worden, voor en na de verkiezingen, getraind om echte kuitenbijters te zijn. Ze kennen hun rechten en weten hoe om te gaan met de confrontatie. De kandidaten van De Vrije Student zijn de beste studenten op de juiste plek.

Daarnaast heeft De Vrije Student een landelijk netwerk. Dat maakt lijntjes met andere lijsten mogelijk, om problemen breder aan te pakken dan alleen de Universiteit Utrecht. Ook verhoogt dat de drukmiddelen naar universiteitsbesturen en zelfs naar de politiek in Den Haag.

Ook belooft De Vrije Student als landelijke beweging ook op andere universiteiten haar lijntjes uit te zetten. Alleen als brede beweging kan het onderwijs op lange termijn worden verbeterd, in het belang van de vrije student. De student die er gewoon voor gaat.

9

Over boeken, toetsing en tentamens
9.1

Duidelijk Onderwijs- en Examenreglement (OER)

Over boeken, toetsing en tentamens

9.1 Duidelijk Onderwijs- en Examenreglement (OER)

De Vrije Student vindt het belangrijk dat studenten duidelijkheid hebben over de regels die gelden voor het onderwijs en tentamens. Deze worden vastgelegd in het Onderwijs- en Examenreglement (OER). Om deze regels ook duidelijk te houden voor studenten die twee studies volgen of keuzevakken op andere faculteiten kiezen, wil De Vrije Student eenduidige regels.

Eenduidig betekent natuurlijk niet dat alle regels voor alle opleidingen helemaal hetzelfde moeten zijn. Daarom wil De Vrije Student dat er een model-OER op centraal niveau wordt vastgesteld. Hier worden de artikelen in vastgesteld die voor de gehele universiteit uniform moeten zijn. Voor dit model wordt advies gevraagd aan de facultaire medezeggenschap en aan de opleidingscommissies.

Faculteiten en opleidingen kunnen dit model passend invullen, om recht te doen aan de verschillen binnen de universiteit. Het is duidelijk dat een rechtenstudent anders getoetst wordt dan een geneeskundestudent.

De Vrije Student wil dus nadrukkelijk niet alles op centraal niveau regelen. Het devies luidt: decentraal waar mogelijk, centraal waar nodig. Een mogelijkheid kan bestaan uit een modelreglement dat op centraal advies wordt opgesteld, met “invulmogelijkheden” voor decentrale medezeggenschapsorganen. Ook moeten zij de ruimte hebben extra bepalingen aan het model toe te voegen.

9.2

Boeken

Over boeken, toetsing en tentamens

9.2 Boeken

Studenten hebben vaak kritiek op het voorgeschreven studiemateriaal, vaak niet onterecht. Zo moet er soms een nieuwe druk besteld worden, terwijl de wijzigingen soms minimaal zijn. Dit wekt de indruk dat dit alleen is om te voorkomen dat studenten hun boeken niet tweedehands kopen, maar nieuw, dat is immers in het belang van de uitgever. In andere gevallen zijn studieboeken slecht leesbaar of sluiten zij niet aan op het vak.

Een bijzonder verhaal zijn de vakken waarbij gebruik wordt gemaakt van boeken die de docent zelf geschreven heeft. Op zich ziet De Vrije Student daar een aantal grote voordelen van in: het boek sluit goed aan bij de hoorcollegestof en de uitleg sluit goed aan bij het boek. Daarentegen kan het ook stuiten op de schijn van belangenverstrengeling.

De Opleidingscommissie kan een sleutelrol spelen. De Vrije Student wil dat de Universiteit Utrecht de opleidingscommissies voorlicht en aanmoedigt kritischer naar de gebruikte boeken te kijken: is het echt nodig om alleen de nieuwste druk voor te schrijven? Is er geen beter alternatief dan het boek van de eigen docent?

9.3

Nakijken

Over boeken, toetsing en tentamens

9.3 Nakijken

De Vrije Student eist dat tentamens en essays binnen de termijn worden nagekeken. Te vaak lopen docenten nog uit, vaak om begrijpelijke redenen. Het is echter aan het universiteitsbestuur om te zorgen dat docenten weer op tijd kunnen nakijken. Hiervoor moet het bestuur op zoek naar creatieve oplossingen.

Waar docenten te lang doen over het nakijken, worden studenten beloond met een halve punt extra op het eindcijfer, per week, afgerond omhoog. Dit moet als prikkel dienen om de grootschalige problematiek aan te pakken. De Vrije Student is ervan overtuigd dat de Universiteit Utrecht er alles aan dient te doen om voldoende docenten aan te stellen. Studenten mogen nooit de dupe zijn van de hoge werkdruk van docenten.

9.4

Inhalen en herkansen

Over boeken, toetsing en tentamens

9.4 Inhalen en herkansen

De Vrije Student vindt dat iedere student recht heeft op een tweede kans. Indien een student de eerste kans moet missen door persoonlijke omstandigheden, helpt de studiecoach voor een oplossing op maat. Uitgangspunt is daarbij dat studenten alleen door nalatigheid en luiheid de mogelijkheid op een tweede kans verspelen.

De Vrije Student verzet zich daarom ook tegen de belachelijke herkansingsregels op de Universiteit Utrecht. Er dient geen minimumcijfer voor de eerste kans gerekend te worden om toegang te krijgen tot een tweede kans. Maatregelen om studenten te dwingen hun tentamen op de eerste kans te halen zijn niet in het belang van de student.

De Vrije Student eist tevens dat alle herkansingscijfers mee mogen tellen. Het is te zot voor woorden om te stellen dat bij een herkansing een maximumcijfer gehaald kan worden. Studenten dienen altijd de mogelijkheid te hebben om hun cijfer op te halen. Dit stimuleert een ambitieus studieklimaat.

9.5

Fraude en plagiaat

Over boeken, toetsing en tentamens

9.5 Fraude en plagiaat

De Vrije Student vindt dat strenge regels tegen fraude en plagiaat op zijn plek zijn, maar deze regels moeten rechtvaardig zijn. Studenten moeten goed worden voorgelicht zodat zij weten waar de grens ligt. Straffen omdat iemand per ongeluk plagieert, is onrechtvaardig. De regels moeten dus duidelijk en helder zijn.

De Vrije Student vindt ook dat de regels eenduidig moeten zijn. Nog al te vaak verschillen de regels niet alleen per faculteit of opleiding, maar ook per vak. Studenten moeten universiteitsbreed weten waar ze aan toe zijn. Daarom pleit De Vrije Student voor eenduidige regels over tentamens, fraude en plagiaat. Voor verwarring is aan de Universiteit Utrecht geen plaats.

10

Huisvesting
10.1

Toegankelijkheid UB

Huisvesting

10.1 Toegankelijkheid UB

Op dit moment is de Universiteitsbibliotheek ook toegankelijk voor andere studenten, zoals studenten van de Hogeschool Utrecht. De Vrije Student verzet zich hiertegen. Zeker in tentamenperiodes zijn er vaak te weinig studieplekken. UU-studenten betalen onder meer collegegeld om ervan verzekerd te zijn dat zij de mogelijkheden hebben om op de Universiteit Utrecht te studeren.

De Vrije Student vindt dan ook dat betalende UU-studenten voorrang hebben op studieplekken ten opzichte van niet-betalende studenten van andere onderwijsinstellingen. Het mag nooit zo zijn dat UU-studenten geweerd worden door ruimtetekort.

10.2

Studieplekken

Huisvesting

10.2 Studieplekken

Nog altijd zijn er, zeker in tentamentijd, veel te weinig studieplekken beschikbaar. Daar kan eenvoudig een einde aan worden gemaakt. Lege zalen, zowel collegezalen als werkgroepruimtes, staan nog te vaak leeg. Zeker in tentamentijd moet het mogelijk zijn deze zalen open te stellen voor studenten. De Vrije Student is dus tegen leegstand van studieplaatsen en wil zalen efficiënt gebruiken.