Standpunten | De Vrije Student uu

1

EEN PERSOONLIJKE UNIVERSITEIT

EEN PERSOONLIJKE UNIVERSITEIT

1.1 Voldoendes mogen herkansen

De huidige universiteitsraad (2017-2018) heeft ingestemd met een nieuwe, centrale herkansingsregeling waarbij het herkansen van voldoendes op iedere faculteit uniform verboden wordt. De Vrije Student vindt dit onacceptabel en bepleit daarom dat voldoendes in plaats van nergens, overal herkanst mogen worden.
Op andere universiteiten, zowel in binnen- als buitenland, is dit een hele normale zaak. Aan de TU Delft geldt zelfs het hoogste cijfer bij een herkansing. De Vrije Student vindt dat door de absurd strenge herkansingsregeling Utrechtse studenten fors benadeeld worden ten opzichte van studenten van andere universiteiten. Het is de visie van De Vrije Student dat studenten moeten worden gestimuleerd om het maximale uit zichzelf te halen. Daarbij hoort ook de mogelijkheid om te laten zien dat je in plaats van een zesje ook een acht kan halen. Daar wordt zowel de universiteit als de student beter van.
Bovendien is het ook een beter systeem voor internationals: er bereiken De Vrije Student meermaals berichten dat internationals op uitwisseling een perfect GPA verdoen omdat ze, door de onbekendheid met de wijze van toetsing, een minder cijfer halen dan gewoonlijk. Dat is buitengewoon zuur.
Het tegenargument dat een dergelijke herkansingsregeling zou leiden tot een overvloed aan cum laude-diploma’s is niet valide. In Leiden hanteren ze bijvoorbeeld een regeling dat er maximaal twee of drie herkansingen per jaar toegestaan zijn om in aanmerking te komen voor het judicium cum laude. Herkanst een student meer, dan verliest hij of zij het judicium. Een dergelijke regeling zou een uitkomst zijn voor de Universiteit Utrecht. Uitgangspunt is globaal dat studenten alleen door nalatigheid en luiheid de mogelijkheid op een tweede kans verspelen.
Het moge duidelijk zijn: geen één student is gebaat bij deze herkansingsregeling en De Vrije Student blijft het onbegrijpelijk vinden dat studenten in de huidige raad niet eensgezind tegen dit nadelige voorstel hebben gestemd. De Vrije Student handelt daarentegen in het belang van de student en wil daarom de Utrechtse herkansingsregeling compleet vernieuwen waardoor voldoendes mogen worden herkanst. Dit kan wat ons betreft zowel centraal als decentraal geregeld worden, mits de herkansingsregeling maar verruimd wordt.

EEN PERSOONLIJKE UNIVERSITEIT

1.2 Geen volledig Engelstalig universiteit

De Vrije Student wil een digitale leeromgeving realiseren. Hierin worden alle hoorcolleges van de Universiteit Utrecht met alle studenten online gedeeld. Zo kan een student rechtsgeleerdheid een hoorcollege van psychologie over cognitieve dissonantie terugkijken. Een dergelijk systeem speelt in op de grote leergierigheid van Utrechtse studenten en stimuleert interdisciplinariteit. De Vrije Student denkt daarom dat een digitale omgeving een mooie toevoeging kan zijn aan de academische omgeving.

EEN PERSOONLIJKE UNIVERSITEIT

1.3 Cursussen Nederlands voor internationals

De Vrije Student weet dat studeren tegenwoordig ook kan met slechts een tablet. Toch worden studenten gedwongen dure papieren readers aan te schaffen. De Vrije Student wil dat readers online beschikbaar komen. Dit voorkomt papierverspilling en bespaart tientallen euro’s voor de student. Natuurlijk moet er voor de inhoud van de readers soms ook betaald worden, maar het is volgens De Vrije Student onwenselijk als er geld verdiend wordt over de rug van de student. In het kader van transparantie en duidelijkheid wil De Vrije Student daarom graag weten waar de prijs van readers vandaan komt, om ervoor te zorgen dat je als student weet waarom een reader van een paar pagina’s €15 kost. Door de kosten van de readers openbaar te maken en ze ook digitaal beschikbaar te stellen, zorgen we ervoor dat de kosten van studeren omlaag gaan, de tassen lichter worden en papier niet verspild wordt.

EEN PERSOONLIJKE UNIVERSITEIT

1.4 Voor elke student een honourstraject

De Vrije Student wil één duidelijke website waarop studenten alles vanuit huis kunnen regelen. Op dit moment bestaan een scala aan websites, waarvan de student gebruik dient te maken, zoals Blackboard, studentenmail, SIS, de roostersite en Studentenzaken. De Vrije Student zet in op één Elektronische Leerweg waarin alles geregeld kan worden. De Vrije Student wil ook bovenop het proces zitten om tot deze Elektronische Leerweg te komen. De fouten, zoals die met SIS gemaakt zijn, mogen nooit meer voorkomen. Daar zijn de studenten immers de dupe van.

EEN PERSOONLIJKE UNIVERSITEIT

1.5 Verschoolsing tegengaan

2

EEN DIGITALE UNIVERSITEIT

EEN DIGITALE UNIVERSITEIT

2.1 Alle hoorcollege op een online platform

De Vrije Student wil dat alle colleges worden opgenomen en online worden gezet, op één integraal platform. Zo worden alle hoorcolleges van elk vak online toegankelijk voor elke UU-student. Zo kunnen alle studenten profiteren van alle colleges en wordt deze kennis ook gedeeld.
Online hoorcolleges maken het voor studenten makkelijker om hun studentenleven flexibel in te richten om bijvoorbeeld bestuursfuncties, bijbanen of vrijwilligerswerk heen. Bovendien kunnen studenten uit eigen interesse zo hoorcolleges kijken van andere studies. Is het volgen van een collegereeks van een vak buiten de studie om niet waardevol voor een student, zelfs als ze het betreffende vak niet volgen?
Ook voor de docenten is dit een verbetering. Die hoeven de tijd, die veel hoorcollegedocenten vaak liever in onderzoek steken, niet meer te gebruiken om twee hoorcolleges na elkaar te geven voor verschillende opleidingen. Als er kleinere groepen studenten in de zaal zitten, kunnen de studenten die er wel zijn, weer actief meedoen met het college. Er komt ruimte voor vragen en interactiviteit, in plaats van voor Facebook en Twitter op het laptopscherm.
Daarnaast zorgt het online aanbieden van het hoorcollege ervoor dat de lesstof in de werkgroep niet herkauwd hoeft te worden voor studenten die er niet bij waren. Bovendien kunnen studenten bij onduidelijkheid de hoorcolleges nog eens terugkijken. Juist door het online aanbieden van het hoorcollege kan elke student kennis nemen van de lesstof, zodat de werkgroep een ambitieuzer karakter krijgt en de lesstof dieper kan behandelen.
Onderzoek aan de Universiteit van Amsterdam wijst uit dan ook uit dat online colleges leiden tot hogere slagingspercentages en beter gemotiveerde studenten . Dat is dan weer in het voordeel van de docenten en de universiteit. De Vrije Student wil daarom dat alle hoorcolleges aan de Universiteit Utrecht online aangeboden worden.

EEN DIGITALE UNIVERSITEIT

2.2 Één digitale leerweg

De Vrije Student wil één duidelijke website waarop studenten alles vanuit huis kunnen regelen. Op dit moment bestaan een scala aan websites, waarvan de student gebruik dient te maken, zoals Cursusplanner, Blackboard, UU-Gmail, Osiris, MyTimetable en de studentensite. De Vrije Student zet in op één gepersonaliseerde digitale leerweg waarin dit allemaal gebundeld wordt. Door het inloggen met het studentnummer wordt meteen inzichtelijk voor welke vakken je ingeschreven bent, wat je rooster is en dergelijke. Dit is voor de student vele malen overzichtelijker.

EEN DIGITALE UNIVERSITEIT

2.3 Online readers

De Vrije Student weet dat studeren tegenwoordig ook kan met slechts één tablet. Toch worden studenten gedwongen dure, papieren readers aan te schaffen. De Vrije Student wil dat readers online beschikbaar komen. Dit voorkomt papierverspilling en bespaart tientallen euro’s voor de student.
Natuurlijk moet er voor de inhoud van de readers soms ook betaald worden, maar het is volgens De Vrije Student onwenselijk als de student onnodig gedwongen wordt kosten te maken voor het afdrukken van de reader. In het kader van transparantie en duidelijkheid wil De Vrije Student daarom graag weten waar de prijs van readers vandaan komt, om ervoor te zorgen dat je als student weet waarom een reader van een paar pagina’s €15,- kost.
Door de kosten van de readers openbaar te maken en ze ook digitaal beschikbaar te stellen, zorgen we ervoor dat de kosten van studeren dalen. Daarnaast zorgt digitalisering van readers voor minder verspilling en meer duurzaamheid.

EEN DIGITALE UNIVERSITEIT

2.4 Digitaal tentamineren

De Vrije Student is groot voorstander van digitale tentamens. Dit bespaart veel papier, het bespaart de student de stress van het moeten verbeteren van foute antwoorden in de marge van het papier en het bespaart de docenten gesjouw met tentamens. Dit is kortom in het voordeel van bijna iedereen aan de universiteit en daarom is De Vrije Student tevreden dat digitaal tentamineren de laatste jaren een vogelvlucht heeft genomen. Vanzelfsprekend lenen een aantal tentamens, waarbij er veel gerekend of getekend moet worden, zich niet voor digitale tentamens. In dit geval vindt De Vrije Student dat het tentamen op papier moet kunnen worden gemaakt. Ook vindt De Vrije Student dat studenten recht hebben op een kladblaadje bij een digitaal tentamen.

3

Flexibiliseren van UU

Flexibiliseren van UU

3.1 Collegegeld per vak

De Vrije Student is groot voorstander van het facultatief flexstuderen. Studenten krijgen hierdoor de mogelijkheid per vak te betalen en niet voor een heel collegejaar, hoewel dit laatste vanzelfsprekend mogelijk blijft. Een student kan dan voorafgaand aan het collegejaar kiezen voor flexstuderen. Hij moet bij zijn inschrijving voor de vakken die hij gaat volgen, vooraf een vast bedrag per vak betalen. Dat betekent dat vakken van een relatief dure studie niet duurder worden dan vakken van goedkope studies. Prijsdifferentiatie per vak is dus uitgesloten.
De Vrije Student wil dat studenten alle ruimte krijgen om zich naast hun studie te ontplooien. Flexstuderen geeft die vrijheid. Als studenten ervoor kiezen om bestuurlijk actief te worden, stage te gaan lopen, op topniveau te sporten of een eigen onderneming te starten, dan houden zij minder tijd over voor hun studie. Vaak halen zij slechts een deel van de vakken. De Vrije Student vindt het oneerlijk dat deze ambitieuze studenten alsnog voor een geheel collegejaar moeten betalen. Deze financiële last van bijna 2000 euro vormt een obstakel voor hun ontplooiing naast hun studie. De Vrije Student wil daarom dat studenten de mogelijkheid krijgen om per vak te betalen.
Studeren en werken lopen tegenwoordig steeds meer door elkaar. De stimulans om te gaan werken is voor studenten, ten gevolge van het sociaal leenstelsel, hoog. Ook besluiten veel reeds werkenden te gaan studeren. Deze werkende studenten, of studerende werkenden, passen niet in het dwangbuissysteem van het nominaal studeren. Ook zij moeten de mogelijkheid krijgen om per vak te betalen.
Bij flexstuderen zal de samenwerking worden gezocht met het bedrijfsleven. Zo kunnen studenten naast het flexibel vakken volgen, ervaring opdoen in hun vakgebied: zo kan een rechtenstudent gemakkelijker ervaring opdoen bij een advocaat, en een bedrijfskundestudent als managementconsultant.
Het betalen per afzonderlijk vak zal wel duurder zal dan het betalen voor een geheel collegejaar. De Vrije Student gaat er daarom vanuit dat studenten bewust kiezen voor het flexstuderen, aangezien dit ze in principe extra geld kost. Het vaste tarief per jaar blijft daarom ook gelijk. Uit onderzoek van de Hogeschool Windesheim blijkt dan ook dat flexstudeerders beter presteren dan gemiddeld . Vanuit het ministerie staan de aanmeldingen voor hoger-onderwijsinstellingen om aan de flexstudeer-pilots mee te doen open en De Vrije Student streeft er dan ook naar dat de Universiteit Utrecht zich hiervoor gaat aanmelden.

Flexibiliseren van UU

3.2 Geen maximumtermijn op resultaten

Over het leenstelsel zelf heeft De Vrije Student geen mening, omdat dat geen zaak van de universiteitsraad is. De consequentie is echter duidelijk: langer doorstuderen kost de student geld. Gevolg van het flexibel studeren kan zijn dat studenten niet nominaal studeren, maar langer bezig zijn met hun studie. De Vrije Student wil studenten de regie in handen geven en keert zich tegen maatregelen die de student dwingen nominaal te studeren.
De Vrije Student verzet zich daarom tegen regelingen die een maximumtermijn aan de bachelor koppelen en regelingen zoals het laten vervallen van tentamencijfers na een bepaalde periode. Met de invoering van de Wet Versterking Bestuurskracht is bepaald dat tentamenresultaten alleen mogen vervallen als aantoonbaar sprake is van verouderde kennis. De Vrije Student wil ervoor strijden dat deze regeling altijd in het voordeel van de student wordt toegepast.

Flexibiliseren van UU

3.3 Duidelijk Onderwijs- en Examenreglement (OER)

De Vrije Student vindt het belangrijk dat studenten duidelijkheid hebben over de regels die gelden voor het onderwijs en tentamens en dat deze duidelijk gecommuniceerd en nageleefd moeten worden. Deze worden vastgelegd in het Onderwijs- en Examenreglement (OER). Om deze regels ook duidelijk te houden voor studenten die twee studies volgen of keuzevakken op andere faculteiten kiezen, wil De Vrije Student eenduidige regels, of deze nu facultair of universitair worden vastgesteld.
Eenduidig betekent natuurlijk niet dat alle regels voor alle opleidingen helemaal hetzelfde moeten zijn. Faculteiten en opleidingen kunnen het universitaire model passend invullen, om recht te doen aan de verschillen binnen de universiteit. Het is duidelijk dat een literatuurstudent anders getoetst wordt dan een geneeskundestudent.
De Vrije Student wil dus nadrukkelijk niet alles op centraal niveau regelen. Het devies luidt: decentraal waar mogelijk, centraal waar nodig, zodat cruciale punten wél uniform blijven. Zo wordt alleen centraal geregeld wat nodig is om zonder problemen bij andere faculteiten vakken te volgen. Een mogelijkheid kan bestaan uit een modelreglement dat op centraal advies wordt opgesteld, met “invulmogelijkheden” voor decentrale medezeggenschapsorganen. Ook moeten zij de ruimte hebben extra bepalingen aan het model toe te voegen.

Flexibiliseren van UU

3.4 Van studieadviseur naar studiecoach

Studieadviseurs staan ver weg van studenten. Ook zijn er te weinig studieadviseurs. De Vrije Student wil daarom dat de afstandelijke studieadviseur omgevormd wordt tot persoonlijk betrokken studiecoach. Het aanstellen van meer studieadviseurs zou een goede beginstap zijn.
De studiecoach is een vast aanspreekpunt van de student, kent de omstandigheden en springt daarop in. De Vrije Student gaat van nummer naar individu. De persoonlijke afspraken zijn uiteraard niet vrijblijvend: langstuderen vanwege ontplooiing moet kunnen, langstuderen om te chillen niet. Daarnaast houdt de studiecoach de mogelijkheid om na het eerste jaar het gesprek aan te gaan over de juistheid van de studiekeuze. Het aantal studiepunten mag echter nooit meer leidend zijn. De studiecoach heeft zelf de bevoegdheid beslissingen over dit soort zaken te nemen: het is dus niet alleen een adviseur, maar ook iemand die de knoop door kan hakken. Uiteraard moet er tegen zulke beslissingen wel een beroep open staan.
Natuurlijk is een studiecoach bereikbaar tijdens de vaste momenten voor gesprekken, maar ook telefonisch, op afspraak en via een spreekuur. Wat De Vrije Student betreft heeft een studiecoach elke dag een inloopspreekuur om zijn vaste studenten te woord te staan. Bereikbaarheid van de studiecoach is essentieel. Een personele uitbreiding van het team moet ervoor zorgen dat de werkdruk van de studiecoaches niet toeneemt. De studiecoaches moeten plezier hebben in hun werk en gaan daardoor geen probleem uit de weg.
Overigens kiest De Vrije Student voor fulltime aangestelde studiecoaches: het is nadrukkelijk niet de bedoeling dat docenten het “erbij” doen. Studiecoaches zijn daartoe opgeleid en beschouwen hun advies op maat aan de student als een leuke uitdaging en als vakwerk.
Om de studiecoach te ondersteunen en waar nodig te ontlasten, kunnen zij ouderejaarsstudenten instellen als studentmentoren. Zij kunnen eenvoudige vragen afvangen en de student wegwijs helpen maken .

Flexibiliseren van UU

3.5 Stressbegeleiding & Studentpsychologen

Steeds meer studenten kampen met hevige vormen van stress. De Vrije Student vindt dit een zorgelijke ontwikkeling en roept daarom de universiteit op om stressbegeleiding ook op te nemen in het takenpakket van studiecoaches, tutoren of studieadviseurs. Er moet een integrale aanpak komen om stress te verminderen. De Vrije Student is van mening dat een deel van de stress afneemt als onnodige stressvolle maatregelen, zoals de te strenge herkansingsregeling, worden afgeschaft of aangepast. Voorkomen is immers beter dan genezen. De druk op sommige studenten loopt ook zo hoog op omdat ze slechts een paar weken zomervakantie als echte vakantie hebben en de rest van jaar van tentamen naar tentamen leven.
Daarbij kunnen studentenpsychologen ook een nadrukkelijke rol spelen. Studentpsychologen bieden voor veel studenten een uitkomst en daarom is het van groot belang dat de wachttijden worden teruggebracht door bijvoorbeeld meer studentenpsychologen aan te nemen. Dit komt indirect ten goede van het onderwijs.

4

EEN DIVERSE UNIVERSITEIT

EEN DIVERSE UNIVERSITEIT

4.1 De meerwaarde van diversiteit

De Vrije Student houdt van verbredend onderwijs, verschillende visies en goede discussies. Daarom zien wij zeker meerwaarde in diversiteit. Tegelijkertijd moeten we ervoor waken dat pluriformiteit boven kwaliteit komt te staan. Quota, of het nu voor mannen, vrouwen of studenten met een migratieachtergrond is, zijn daarom onwenselijk. Iedereen moet een gelijke kans krijgen aan de universiteit. Als een student, docent of onderzoek competent is, maakt het ons niet uit wat de afkomst, geslacht of religieuze opvatting is. Hierin geforceerd verandering willen gaan aanbrengen is ongewenst en werkt niet.
Bovendien is De Vrije Student van mening dat de kosten om diversiteit te bewerkstelligen niet te hoog mogen oplopen. Het is bovendien onduidelijk waar het geld van deze diversiteitspotjes heen gaat en wat de resultaten hiervan zijn. Het is de taak van de universiteitsraad om hier kritisch op toe te zien, want wellicht kan dit geld doelmatiger worden besteed om studieplekken te creëren. Kortom, De Vrije Student ziet de positieve kanten van diversiteit, maar vindt tevens dat de universiteit er niet te veel in door moet slaan door lukraak geld uit te geven. Wanneer er geld naar diversiteit gaat, moet dit goed onderbouwd worden.

5

EEN DUURZAME UNIVERSITEIT

EEN DUURZAME UNIVERSITEIT

5.1 Concrete duurzaamheidsmaatregelen

Duurzaamheid is een veelbesproken onderwerp op de universiteit. De Vrije Student is groot voorstander van concrete duurzaamheidsmaatregelen zoals het duurzaam opwekken van de benodigde energie door middel van windenergie, zonnepanelen op de Uithof, afvalscheiding en warmte-koude-opslag zoals gelukkig al vaak gebeurt. Op deze manier wil De Vrije Student de Universiteit Utrecht zo snel mogelijk CO2-neutraal maken. Bijkomend voordeel is dat deze maatregelen ook uitstekende mogelijkheden bieden tot het doen van onderzoek en dat studenteninitiatieven hierin een grote rol zouden kunnen spelen. Ook zou er kunnen worden samengewerkt met andere universiteiten.

Anderzijds mag duurzaamheid niet gebruikt worden als containerbegrip om studenten te beperken in hun vrijheden. Een student die vlees eet in de kantine mag niet in een verdomhoekje worden geplaatst en onderzoek dan wel samenwerkingsverbanden moeten niet onnodig beperkt worden door starre regels en duurzaamheidsrichtlijnen. De universiteit moet realistisch naar alle werkvelden blijven kijken. De visie van de universiteit op wat goede en slechte bedrijven zijn, mogen studenten niet hinderen in hun mogelijkheden, aangezien sommige, als slecht beschouwde, bedrijven in veel werkvelden nu eenmaal de belangrijkste spelers zijn, ook voor alumni. Duurzaamheid moet nagestreefd en gestimuleerd worden, maar mag geen ketting om de nek worden voor studenten.

6

EEN LEVENDIGE UNIVERSITEIT

EEN LEVENDIGE UNIVERSITEIT

6.1 Studentengemeenschap & verenigingsleven

De Vrije Student zet zich in om de studentengemeenschap en het verenigingsleven te behouden en wil daarom niet in het hiervoor bestemde budget gaan snijden. Veel studenten zien het lid zijn van een studie-, sport- of gezelligheidsvereniging als een toevoeging aan hun studentenleven. De universiteit is niet hetzelfde zonder haar verenigingen. Desalniettemin is De Vrije Student een partij van en voor studenten die zowel lid als niet-lid zijn van de bekende verenigingen. Dit maakt dat De Vrije Student geen zwart-wit-beeld heeft wanneer het op studentenverenigingen aankomt. De Vrije Student vindt dat verenigingen, of ze nu een studie-, sport- of gezelligheidsoogmerk hebben, die financieel ondersteund worden door de universiteit, actief iets moeten toevoegen aan de studentgemeenschap of aan de gehele samenleving. Hierop mag de Universiteit Utrecht wat betreft De Vrije Student op handhaven. Wanneer een vereniging zich aantoonbaar misdraagt, moeten per direct alle financiële middelen worden ingetrokken. De universiteit mag, bij verdenkingen van ontoelaatbaar gedrag, de vereniging actief controleren.
Tenslotte ziet De Vrije Student geen directe noodzaak tot herverdeling of het snijden in budgetten. Bovenstaande opvattingen komen in grote lijnen overeen met de bestaande uitgangspunten van de Universiteit Utrecht. Studieverenigingen hebben over het algemeen de financiën prima op orde en functioneren doorgaans uitstekend. Natuurlijk is een groei van het gehele profileringsfonds welkom, maar een nieuw beleid mag niet ten koste gaan van andere verenigingen en van de investeringen in onderwijs en onderzoek. Dat zijn en blijven immers de hoofddoelen van de universiteit.

7

MEDEZEGGENSCHAP: PERSOONLIJK EN SERIEUS

MEDEZEGGENSCHAP: PERSOONLIJK EN SERIEUS

7.1 Persoonlijk

De studentenraden van een universiteit zijn relatief klein en bevinden zich ver weg. Bovendien volgen maar weinig raadsleden nog vakken tijdens het jaar in de studentenraad. Voor de gewone student is het daarom een onbekend en ver orgaan, terwijl iedereen wel iemand kent in een faculteitsraad of opleidingscommissie. De Vrije Student wil medezeggenschap dichter bij de student brengen en tevens toegankelijker maken. Daarom moeten lagere medezeggenschapsorganen, zoals faculteitsraden en opleidingscommissies, een grotere invloed krijgen. Bijna iedere student kent immers iemand die lid is van een opleidingscommissie of een faculteitsraad.
De Vrije Student vindt dan ook dat adviesrechten van deze organen zeer serieus genomen moeten worden en dat deze organen gedurende het hele besluitvormingsproces betrokken moeten blijven. Daarbij vindt De Vrije Student dat geïnvesteerd moet worden in de kwaliteit van deze organen, bijvoorbeeld door trainingsdagen. Opleidingscommissies dienen voldoende uren ter beschikking te krijgen om hun taken uit te oefenen, die door de Wet Versterking Bestuurskracht zijn toegenomen.
Bovendien stelt De Vrije Student het doel dat de leden van de universiteitsraad nauw in contact blijven met de rest van de studenten. De huidige en de vorige universiteitsraden zijn ieder een zeer gesloten bubbel geworden waardoor de gewone student zich niet vertegenwoordigd voelt. De Vrije Student wil daarom dat universiteitsraadsleden door de universiteitsgebouwen gaan lopen, langsgaan bij (studie)verenigingen en daar de sfeer proeven onder studenten zodat iedere student in ieder geval bekend wordt met een raadslid. Bovendien dienen raadsleden gemakkelijk te benaderen te zijn.

MEDEZEGGENSCHAP: PERSOONLIJK EN SERIEUS

7.2 Serieus

De Vrije Student vindt dat daarbij tevens een serieuze medezeggenschap hoort. Op dit moment hoort De Vrije Student vaak dat de enige manier waarop de studenten in aanraking komen met de universiteitsraad de “ludieke” polls op Facebook zijn. Deze zijn zelden inhoudelijk of grappig en gaan vaak over non-issues. Een ander voorbeeld zijn de promotiefilmpjes van de universiteitsraad waarbij er een “Smirnov Ice getrokken” wordt in de raadskamer of iemand in een kartonnen wensput kruipt. Dit is niet waar De Vrije Student voor staat en beschouwt dit dan ook als een klap in het gezicht van de studenten die de raad het vertrouwen hebben gegeven om hun belangen serieus te vertegenwoordigen.
De Vrije Student is altijd in voor een grapje en een borrel, maar medezeggenschap is een serieuze zaak die vraagt om een serieuze aanpak. Daarbij is profilering naar de studenten toe erg belangrijk. De universiteitsraad moet beter gaan beseffen wat voor een signaal er wordt afgegeven met de beschreven acties.

MEDEZEGGENSCHAP: PERSOONLIJK EN SERIEUS

7.3 Democratie

De Vrije Student verzet zich tegen het beeld dat de Universiteit Utrecht niet democratisch is. Zo heeft de Universiteitsraad instemmingsrecht over hoofdlijnen van de begroting. Dit geeft studenten een machtig wapen in handen. De Vrije Student is niet bang om met haar vuist op de vergadertafel te slaan. De Universiteit Utrecht is niet voor niets aangesloten bij Landelijke Commissie voor Geschillen medezeggenschap Hoger Onderwijs.
De Vrije Student is tegen democratisch gekozen bestuurders. Bestuurders moeten vooral goed kunnen besturen en wat De Vrije Student betreft is de Universiteit Utrecht goed in staat nieuwe kandidaten zelf te beoordelen. Dat betekent niet dat de zittende bestuurders perfect zijn en klakkeloos moeten worden opgevolgd.
De Vrije Student blijft zich verzetten tegen een studentassessor bij het College van Bestuur. Een studentlid kan moeite hebben om in de vergaderingen tussen andere bestuurders te komen of om serieus genomen te worden. Een serieus risico is dat een dergelijk studentlid een stok wordt om mee te slaan: “Jullie studentassessor was akkoord. Niet zeuren!”
De Vrije Student zoekt daarom invloed liever in de bestaande medezeggenschapsorganen en wil de mogelijkheden beter benutten. De Vrije Student stelt zich daarom ten doel om de medezeggenschap in het algemeen meer te laten leven onder studenten door er fel, maar ook gedreven en opgewekt, tegenaan te gaan. Bij deze missie komt het goed van pas dat De Vrije Student een landelijke partij is, die bijvoorbeeld ook in de universiteitsraad van de Universiteit van Amsterdam vertegenwoordigd is.