Standpunten | De Vrije Student uu

1

De Student Centraal

De Student Centraal

1.1 Herkansingsregeling versoepelen

De universiteitsraad heeft in het jaar 2017-2018, toen De Vrije Student nog geen zetel had, ingestemd met een nieuwe, centrale herkansingsregeling waarbij het herkansen van voldoendes op iedere faculteit uniform verboden werd. De Vrije Student vindt dit onacceptabel en heeft daarom op eigen initiatief in 2018-2019 met alle studenten in de raad bepleit dat voldoende tentamenresultaten overal herkanst mogen worden.

De huidige herkansingsregelingen vormen een grote bureaucratische rompslomp. Per opleiding verschilt wat je op welke manier mag herkansen. Zo kan een student bij sommige opleidingen voor een herkansing niet hoger halen dan een zes. Dat moet allemaal anders.

Het is de visie van De Vrije Student dat studenten moeten worden gestimuleerd om het maximale uit zichzelf te halen. De lesstof en bijbehorende vaardigheden goed beheersen is immers het doel. Daarbij hoort ook de mogelijkheid om daarvoor erkend te worden. De kans om te laten zien dat je gemotiveerd bent en voor een beter resultaat wil gaan. Daar past het huidige woud van strenge herkansingsregelingen niet bij.

Dat is voor ons niet het einde van discussie. We zullen telkens weer de discussie aangaan, voorstellen indienen en vragen stellen totdat het bestuur overstag gaat en de herkansingsregeling verruimd wordt. De Vrije Student zet zich zodoende komend jaar opnieuw inzetten om de herkansingsregeling te verruimen.

De Student Centraal

1.2 Geen verplichte hoorcolleges

Studenten zijn geen kleine kinderen. Te vaak treedt de universiteit nog op als een juf of meester. De Vrije Student wil dat studenten meer ruimte krijgen om eigen keuzes en afwegingen te maken. Zo is De Vrije Student uiteraard tegen een aanwezigheidsplicht bij hoorcolleges: dat is een kwestie van eigen verantwoordelijkheid en past niet bij een universiteit. Het kan niet zo zijn dat studenten worden uitgesloten van tentamens omdat ze twee hoorcolleges missen. Dat is de reden waarom de universiteitsraad in 2018-2019 op initiatief van De Vrije Student een voorstel heeft geschreven om de aanwezigheidsplichten bij hoorcolleges te laten vervallen. De vice-decanen onderwijs van de universiteiten onderschreven de onwenselijkheid van een aanwezigheidsplicht. Dat is hoopvol, maar het is nog niet zeker dat het voorstel wordt overgenomen.

De Vrije Student ziet er het belang van in om werkgroepen in bepaalde gevallen verplicht te stellen. Bij sommige studies is het verplichte karakter heel logisch en dit wil De Vrije Student dan ook behouden. Snijzaalsessies, practica en presentaties zijn vanzelfsprekend zo essentieel voor een studie dat een student hierbij aanwezig dient te zijn. Het standaard verplichten van hoorcolleges waarin slechts literatuur of leerstof wordt behandeld past echter niet in een onderwijsmodel dat de student voorop stelt.

Bovendien merkt De Vrije Student te vaak dat een lage opkomst bij hoorcolleges als de schuld van de studenten wordt gezien. Dat is slechts één kant van het verhaal. De universiteit dient in deze gevallen ook te reflecteren op de toegevoegde waarde van de betreffende hoorcolleges: deze moet voor studenten helder zijn en aansluiten op de behoefte van studenten.

De Student Centraal

1.3 Betere minoren & halfjaar keuzeruimte

Een van de belangrijkste pluspunten die een starter op de arbeidsmarkt op zijn CV kan hebben, is internationale of interdisciplinaire ervaring. De Vrije Student vindt dat de Universiteit Utrecht mogelijkheden aan studenten moet bieden om zichzelf maximaal te profileren in de vrije keuzeruimte.

Deze keuzeruimte moet écht vrij zijn. De Vrije Student wil dat er twee aansluitende onderwijsblokken in de bachelor worden vrijgemaakt van regulier onderwijs zodat studenten zelf een halfjaar lang kunnen kiezen wat ze willen: vakken aan universiteiten in binnen- en buitenland, stages, alles moet mogelijk zijn.

Studenten moeten in de keuzeruimte ook kunnen kiezen voor een minor aan de Universiteit Utrecht. De universiteit loopt op het gebied van uitdagende minoren achter bij de andere universiteiten. De Vrije Student is daarom van mening dat er gefocust moet worden op het versterken van het minorenaanbod. Het is noodzakelijk dat er minoren van een fulltime halfjaar ontwikkeld worden. Dat past beter bij het aanbod van andere universiteiten en zorgt ervoor dat Utrechtse studenten op hun eigen universiteit ook voor een minor kunnen kiezen. Zo maakt de universiteit het mogelijk dat studenten écht volop kunnen kiezen wat ze tijdens de vrije keuzeruimte doen.

Bij het volgen van extra cursussen moet het resultaat logischerwijs, in lijn met vakken binnen de bachelor, ook kunnen worden vermeld op het diploma. De Vrije Student wil zich ervoor inzetten om de extra vakken op alle bachelor- en masterdiploma’s te laten vermelden en wil dit centraal regelen, zodat iedere student ervan profiteert.

De Student Centraal

1.4 Voor elke student een honourstraject

Voor toegang tot internationale topuniversiteiten is het steeds vaker vereist dat studenten een honourstraject gevolgd hebben. De Vrije Student vindt dat ambitieuze studenten hiertoe alle mogelijkheden moeten krijgen. Zo zou het goed zijn als er voor iedere cursus passend extra aanbod is. Dit kan bijvoorbeeld in samenwerking met de studievereniging. Hierdoor wordt het voor studenten mogelijk om naast verbreding ook te kiezen voor verdieping.

Laatbloeiers moeten eveneens de kans krijgen om deel te nemen aan een honourstraject. Het is onwenselijk dat studenten alleen op basis van hun eindexamenresultaten of eerstejaarscijfers kunnen deelnemen aan een honourstraject. De Vrije Student wil dat goede studenten, ook als zij in een later jaar zitten, hun talent optimaal kunnen benutten. Dit betekent dat alle opleidingen gedurende de hele studie een passend honourstraject aanbieden in dezelfde taal als de opleiding. Dit kan ook een interdisciplinair traject zijn voor meerdere opleidingen.

De Student Centraal

1.5 Ruimte voor UU-studenten in UB

In het jaar 2018-2019 is geëxperimenteerd met een beperkt toegangsbeleid voor de universiteitsbibliotheken tijdens de tentamenperioden. Tijdens deze perioden waren de bibliotheken alleen toegankelijk voor studenten van de universiteit. Dit is De Vrije Student zeer goed bevallen. Daarom is De Vrije Student tevreden met het feit dat het beperkte toegangsbeleid tijdens tentamenperioden standaard wordt. De Vrije Student vindt dat betalende UU-studenten voorrang hebben op studieplekken ten opzichte van niet-betalende studenten van andere onderwijsinstellingen.

Nog altijd zijn er echter veel te weinig studieplekken beschikbaar. Daar kan eenvoudig een einde aan worden gemaakt: meer studieplekken. Geschikte plekken om te studeren, zowel collegezalen als werkgroepruimten,  zijn nog veel te vaak op slot wanneer ze leeg zijn. Daardoor kunnen studenten daar niet terecht om te studeren of te overleggen. De Vrije Student is van mening dat deze ruimten opengesteld kunnen worden zodat ruimtes efficiënter gebruikt kunnen worden om zo, zeker tijdens tentamenperiodes, meer studieruimte te creëren. Bovendien moet er beter gecommuniceerd worden over beschikbare zalen.

1

De Student Centraal

De Student Centraal

1.6 Geen maximumtermijn op cijfers

Het flexibele studeren kan ervoor zorgen dat studenten niet nominaal studeren, maar langer bezig zijn met hun studie omdat ze zich bijvoorbeeld inzetten naast hun studie of relevante (bestuurs)ervaring opdoen. De Vrije Student wil studenten de regie in eigen hand geven en keert zich tegen maatregelen die de student afstraft wanneer ze er zelf voor kiezen niet nominaal te studeren.

De Vrije Student verzet zich daarom tegen schoolse regelingen die een maximumtermijn aan de bachelor koppelen of die tentamencijfers na een bepaalde periode laten vervallen. Met de invoering van de Wet Versterking Bestuurskracht is bepaald dat alle tentamenresultaten, ook als dit deelresultaten zijn van een niet-afgerond vak, alleen mogen vervallen als aantoonbaar sprake is van verouderde kennis. De Vrije Student wil ervoor strijden dat deze regeling altijd in het voordeel van de student wordt toegepast, hetgeen nog niet bij iedere opleiding het geval is.

 

De Student Centraal

1.7 Judicium met genoegen toekennen

De Vrije Student vindt het een mooi gebaar als de universiteit studenten die goede cijfers halen, maar niet in aanmerking komen voor cum laude, toch extra in het zonnetje zet. In deze gevallen kan de universiteit het judicium met genoegen toekennen. Zo kunnen bijvoorbeeld alle studenten die gemiddeld hoger hebben behaald dan een 7,5 met genoegen afstuderen. Op een aantal universiteiten, zoals Tilburg University, en op onze eigen faculteit Diergeneeskunde is het voor studenten al mogelijk om het judicium te ontvangen bij het afstuderen. Het voordeel van het judicium met genoegen is dat het geen inflatie aan cum-laude-regelingen veroorzaakt terwijl studenten toch terechte waardering krijgen.

De Student Centraal

1.8 Duidelijke referentieregels

De Vrije Student vindt dat referentieregels tegen fraude en plagiaat op zijn plek zijn. Deze regels moeten wel helder zijn. Studenten moeten goed worden voorgelicht zodat zij weten hoe er gerefereerd moet worden. Straffen omdat iemand per ongeluk plagieert, is onrechtvaardig. Nog al te vaak verschillen de regels niet alleen per faculteit of opleiding, maar ook per cursus, waardoor het voor studenten onduidelijk wordt wat waar de bedoeling is. Op sommige studies wordt bijvoorbeeld met APA-verwijzingen gewerkt, terwijl andere studies MLA handhaven. Ook wordt bij sommige opdrachten samenwerking toegestaan,  terwijl bij andere dit als fraude kan worden gezien.

Studenten moeten universiteitsbreed weten waar ze aan toe zijn. Daarom pleit De Vrije Student voor een online overzicht waarin staat welke referentiemethode bij welke opleiding gehanteerd wordt en wat dit inhoudt. Bovendien moet het verplicht worden om in een studiehandleiding op te nemen welke referentiemethode de cursus hanteert. Het is vanzelfsprekend dat docenten deze referentiemethoden in hun onderwijs zelf ook toepassen waar nodig.

De Student Centraal

1.8 Voor behoud van het blokkensysteem

In het jaar 2018-2019 hebben verschillende mensen binnen de universiteit, met name vanuit de faculteit Geesteswetenschappen, ervoor gepleit om het blokkensysteem te laten vallen en een semestersysteem in te voeren. Dat zou betekenen dat de universiteit niet langer vier blokken hanteert, maar het jaar naar Angelsaksisch model verdeelt in twee delen. Dit zou meer ruimte creëren voor verdieping binnen cursussen vanwege het feit dat de studielast verdeeld wordt over twintig in plaats van tien weken.

De Vrije Student ziet dit echter niet zitten. Een semestersysteem resulteert in twee mega-tentamenweken op het einde van de semesters. Bovendien verhoogt het de studiedruk voor studenten enorm. Een student zou dan immers vier cursussen gelijktijdig moeten volgen in plaats van twee.  De ervaringen van het University College Utrecht en University College Roosevelt, waar ze een semestersysteem hanteren, laten zien dat studenten kampen met een hoge studielast. Dit gaat ten koste van mentaal welzijn en studierendement, zeker in de tentamenweken. Op de University Colleges zijn er juist geluiden om af te stappen van een semestersysteem en over te stappen naar een blokkensysteem.

Bovendien staat een semestersysteem haaks op het streven naar flexibiliteit. Studenten moeten de mogelijkheid krijgen om op meerdere momenten in het jaar voor een keuzevak of minor te kunnen kiezen. Een semestersysteem timmert meteen een halfjaar lang alle mogelijkheid op flexibiliteit qua cursussamenstelling dicht. Tenslotte zou een overstap op het semestersysteem ook een gigantische administratieve en financiële last betekenen voor de universiteit. De Vrije Student verwerpt daarom met klem een semestersysteem.

2

Een Hedendaagse Universiteit

Een Hedendaagse Universiteit

2.6 Kennisclips, beter Skillslab & interactief onderwijs

Een hoorcollege waarin de docent voor de hoorcollegezaal van een PowerPoint uit 2007 opleest wat er in het boek staat, is niet meer van deze tijd. Het onderwijs moet én kan interactiever.

Voor snelle en efficiënte kennisoverdracht bieden kennisclips en andere online hulpmiddelen zoals modules een uitkomst als aanvulling op het huidige onderwijsaanbod. De Vrije Student is blij dat de universiteit deze hedendaagse vorm van onderwijs ondersteunt. In een kennisclip legt een docent in een video een begrip of een theorie bondig uit. Zo kan de student op een zelfgekozen moment belangrijke, kernachtige informatie snel opdoen.  Dit kan bijvoorbeeld handig zijn voor aanvang van een werkgroep of voor een tentamen. Bovendien creëren kennisclips en andere  online tools  meer ruimte voor verdiepende en interactieve hoorcolleges: de theorieën zijn immers al online uitgelegd. Het voordeel van kennisclips is ook dat ze lang meegaan. Een docent hoeft niet meer iedere periode of ieder jaar hetzelfde riedeltje uit te leggen: de bespaart de docent tijd.

Doordat belangrijke informatie via kennisclips en andere online tools kan worden overgedragen, ontstaat er in hoorcolleges ruimte voor verbreding, verdieping en de actualiteit. Een hoorcollege zal zodoende een interactiever karakter krijgen. Daarin worden theoretische concepten niet uitgelegd, maar besproken. Het uitleggen van theorieën is immers al goeddeels online gebeurd. Dit is goed voor het onderwijsniveau en zet studenten zelf meer aan het denken. Fantastische middelen als Kahoot of een Catchbox betrekken studenten door middel van gamificatie bij hun eigen onderwijs en faciliteren inhoudelijke discussies over de leerstof. De Vrije Student wil dat hoorcollegedocenten meer gebruik gaan maken van deze interactieve methoden.

De Vrije Student vindt  eveneens dat het Skillslab uitgebreid kan worden met een inhoudelijk panel van academici die kennis hebben over vakoverstijgende vaardigheden zoals statistiek, wetenschappelijke papers, academisch Nederlands en Engels, communicatietechnieken en wetenschapsfilosofie. Hier kunnen studenten laagdrempelig terecht wanneer ze vragen hebben over deze onderwerpen. Ook kunnen deze academici vakken ondersteunen met workshops of cursussen. Dit panel kan verder online trainingsmodules opzetten voor academische taalhantering, voor het refereren naar wetenschappelijke bronnen en voor het schrijven van een (master)thesis.

Een Hedendaagse Universiteit

2.7 Privacy

De nieuwe privacywetgeving, de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG), heeft veel organisaties kritisch doen reflecteren op hun eigen omgang met persoonsgegevens. De universiteit werkt hard om te voldoen aan de AVG, maar doet dat nog niet. De Vrije Student vindt dat onwenselijk. De universiteit moet duidelijker formuleren waarom ze bepaalde informatie van studenten nodig heeft, wat ze ermee doet en hoe ze deze opslaat. Ook de noodzakelijkheid van deze gegevens moet onderbouwd worden. De Vrije Student ziet bijvoorbeeld geen meerwaarde in het vermelden namen boven een tentamen. De Vrije Student ziet veel voordelen in het geanonimiseerd maken van tentamens. Hierdoor wordt de schijn van subjectiviteit onder docenten weggenomen, hetgeen zowel voor de student als de docent prettig is.

Daarentegen staat De Vrije Student ook pal achter keuzevrijheid. Daarom wil De Vrije Student dat een student zélf kan beslissen of hij zijn naam op het tentamen vermeld. Dat kan gemakkelijk geregeld worden door op (digitale) tentamens een leeg vakje te maken waar studenten hun naam of hun geanonimiseerde studentennummer kunnen vermelden.

Bovendien zijn er te veel bureaucratische processen die de AVG negeren. Zo is het uiterst ongewenst studentenorganisaties te verplichten direct inzicht te geven in hun ledenadministratie in verband met de toetsing voor de bestuursbeurzen. Ook is het onacceptabel dat er, in het kader van diversiteitsbeleid, naar de studentenpopulatie van studies gekeken gaat worden in termen van migratieachtergrond en sociaaleconomische klasse. Om een scan te maken van de studentenpopulatie, hetgeen onderdeel is van het diversiteitsbeleid, is het immers noodzakelijk om inzichtelijk te hebben welke studenten bijvoorbeeld een migratieachtergrond hebben en wie niet. Deze informatie moet ergens door de universiteit verzameld en opgeslagen worden. De Vrije Student vindt dit niet in lijn met de gedachte achter de privacywetgeving en wil dat de universiteit studenten en verenigingen nadrukkelijk de keuze geeft om hun gegevens hierin niet mee te laten nemen.

Een Hedendaagse Universiteit

2.8 Transparantie

De Vrije Student gelooft dat studenten recht hebben op transparantie. Dit moet ook binnen de universiteit áltijd van toepassing zijn. Studenten moeten informatie over de daadwerkelijke invulling van een vak kunnen verkrijgen. De Vrije Student wil dat de vakbeschrijvingen ruim voor de inschrijfmomenten op Osiris zo uitgebreid en correct mogelijk ingevuld zijn. Deze vakbeschrijvingen moeten bindend worden voor verschillende regelingen en beschermen de student tegen onvoorziene omstandigheden.

 

De Vrije Student wil dat de universiteit eveneens transparant is naar aankomende studenten:

matchingsdagen moeten eerder een ijkingsproef zijn. Bovendien moeten selecties gebaseerd zijn op daadwerkelijk benodigde vaardigheden voor een opleiding, niet op demografische gegevens.

2

Een hedendaagse universiteit

Een hedendaagse universiteit

2.1 Alle hoorcolleges op een online platform

Al sinds haar oprichting wil De Vrije Student dat alle hoorcolleges worden opgenomen en online worden gezet, op één integraal platform. De Vrije Student is daarom ook zeer tevreden met de mogelijkheden die LectureNet biedt. Studenten kunnen zo inderdaad hoorcolleges gemakkelijk terugkijken, ook van andere studies. Zo kunnen leergierige studenten zich gemakkelijk verdiepen in andere vakgebieden.

Helaas worden nog lang niet alle hoorcolleges opgenomen. Online hoorcolleges maken het voor studenten gemakkelijker om hun studentenleven flexibel in te richten om bestuursfuncties, bijbanen of vrijwilligerswerk heen. Ook voor de docenten is dit een verbetering.  Als er kleinere groepen studenten in de zaal zitten, kunnen de studenten die er wel zijn, weer actief meedoen met het college. Er komt ruimte voor vragen en interactiviteit, in plaats van voor Facebook en Whatsapp op het laptopscherm.

 

Daarnaast zorgt het online aanbieden van het hoorcollege ervoor dat de lesstof in de werkgroep niet herkauwd hoeft te worden voor studenten die er niet bij waren. Bovendien kunnen studenten bij onduidelijkheid de hoorcolleges nog eens terugkijken. Juist door het online aanbieden van hoorcolleges kan elke student kennis nemen van de lesstof, zodat de werkgroep een ambitieuzer karakter krijgt en de  lesstof beter behandeld kan worden.

Onderzoek aan de Universiteit van Amsterdam wijst dan ook uit dat online colleges leiden tot hogere slagingspercentages en beter gemotiveerde studenten. Dat is vanzelfsprekend ook in het voordeel van de docenten en de universiteit. De Vrije Student wil daarom dat de Universiteit Utrecht alles op alles zet om het opnemen van hoorcolleges te stimuleren.

 

Een hedendaagse universiteit

2.2 Meer flexstuderen: collegegeld per vak

De Vrije Student is  al sinds haar oprichting in 2015 groot voorstander van het facultatief flexstuderen en is daarom verheugd dat Universiteit Utrecht besloten heeft deel te nemen aan de pilot Flexstuderen.  Een aantal studenten krijgt hierdoor de mogelijkheid per vak te betalen en niet standaard voor een heel collegejaar. Deze pilot is echter toegespitst op een zeer selecte groep studenten. De Vrije Student pleit voor uitbreiding van deze pilot zodat meer studenten de mogelijkheid krijgen om te gaan flexstuderen.

De Vrije Student wil immers dat studenten alle ruimte krijgen om zich naast hun studie te ontplooien. Flexstuderen geeft die vrijheid. Als studenten ervoor kiezen om bestuurlijk actief te worden, meerdere studies te gaan volgen, mantelzorger te worden of een eigen onderneming te starten, dan houden zij minder tijd over voor hun studie. Vaak kunnen zij slechts een deel van de vakken volgen.

Deze hardwerkende studenten, die bij flexstuderen zelfs beter presteren dan gemiddeld[1], passen niet in het dwangbuissysteem van het nominaal studeren.  De Vrije Student vindt het oneerlijk dat deze ambitieuze studenten ondanks dat ze maar een paar vakken volgen  voor een geheel collegejaar moeten betalen. Deze financiële last van meer dan 2000 euro op jaarbasis vormt een obstakel voor de ontplooiing naast hun studie.

De Vrije Student pleit daarnaast ook voor de handhaving van een wettelijke tarief van het collegegeld voor een standaard studiejaar. Het kan en mag niet zo zijn dat een student die een regulier aantal vakken volgt door het flexstuderen duurder af is. Flexstuderen moet dus te allen tijde een vrijwillige keuze blijven. Flexibel flexstuderen dus.

 

[1] Zie deze uitzending.

Een hedendaagse universiteit

2.3 Online verbreding, beter internet

De Vrije Student is een studentenpartij waar onderwijsinnovatie en -kwaliteit samen met studentenzelfstandigheid dé kern vormt. Er liggen enorme kansen voor de universiteit in de online wereld. De Vrije Student wil dat de universiteit en haar docenten deze kansen benutten. Op deze manier kan de Universiteit Utrecht en haar onderwijs zich gaan onderscheiden van de andere Nederlandse universiteiten. Vanzelfsprekend is een snelle internetverbinding in alle gebouwen van de universiteit, met in het bijzonder de bibliotheken, daarvoor van essentieel belang. De Vrije Student pleit daarom voor een wificheck in alle gebouwen, zodat geïnventariseerd kan worden welk gebouw verbetering behoeft. Ook dient andere apparatuur, zoals printers en vaste  computers, voldoende aanwezig te zijn en gewoon goed te werken.

Internet heeft ook het academische onderwijs reeds veel kansen geboden. Afdelingen zoals Educate-it proberen onderwijzend personeel aan te zetten tot onderwijsinnovatie, vaak met behulp van het internet en digitale leermiddelen. De universiteit kan daar nog meer mee doen door docenten meer te stimuleren te innoveren.

Coursera of EdX, waar je als student vakken kunt volgen van topuniversiteiten zoals Harvard en Stanford, zijn een fantastische manier om studenten (internationale) verbreding aan te bieden. Het is een laagdrempeligere manier om studenten kennis te laten maken met internationale perspectieven binnen het Utrechtse onderwijs. De Universiteit Utrecht zou meer en substantiëler gebruik kunnen maken van dergelijke online leerplatformen. Daarbij spelen innovatiejagers zoals Educate-it een belangrijke rol in de bekendheid van deze sites. Het is bijvoorbeeld niet ondenkbaar dat er werkgroepen en tentamens worden gekoppeld aan deze online colleges.

Een hedendaagse universiteit

2.4 Eén digitale leerweg

De Vrije Student wil één duidelijke website waarop studenten alles vanuit huis kunnen regelen. Op dit moment bestaan een scala aan websites waarvan de student gebruik dient te maken, zoals Cursusplanner, Blackboard, UU-Gmail, Osiris, MyTimetable en de studentensite. De Vrije Student zet in op één gepersonaliseerde digitale leerweg waarin dit allemaal gebundeld wordt. Door het inloggen met het studentnummer wordt meteen inzichtelijk voor welke vakken je ingeschreven bent, wat je rooster is en dergelijke. Dit is voor de student vele malen overzichtelijker.

In het jaar 2018-2019 is duidelijk geworden dat de universiteit dit streven onderschrijft. Zo zou de MyUU-app een centrale plek voor de student kunnen worden op de mobiele telefoons. Ook werkt de universiteit aan een centraal portal voor alle studentenplatformen. De Vrije Student moedigt dit van harte aan en zal de ontwikkeling hiervan nauwgezet in de gaten houden.

Een hedendaagse universiteit

2.5 Digitaal tentamineren

De Vrije Student is groot voorstander van digitale tentamens. Dit bespaart veel papier, het bespaart de student de stress van het moeten verbeteren van foute antwoorden in de marge van het papier en het bespaart de docenten gesjouw met tentamens. Dit is kortom in het voordeel van de student, de docenten en het klimaat. Daarom is De Vrije Student tevreden dat digitaal tentamineren de laatste jaren een vogelvlucht heeft genomen. Vanzelfsprekend lenen een aantal tentamens, waarbij er veel gerekend of getekend moet worden, zich niet voor digitale tentamens. In dit geval vindt De Vrije Student dat het tentamen op papier moet kunnen worden gemaakt. Ook vindt De Vrije Student dat studenten recht hebben op een kladblaadje bij een digitaal tentamen.

3

Een Realistische Universiteit

Een Realistische Universiteit

3.6 Fatsoenlijk declareren

Uit het jaarverslag van de universiteit van 2018 blijkt dat het college van bestuur ruim heeft gedeclareerd. Kosten van een leaseauto  met chauffeur, door wie de voorzitter van zijn huis naar het werk werd gereden, bedroegen samen met andere binnenlandse vervoerskosten bijna 125.000 euro. De totale declaratiekosten van de Utrechtse universiteitsbestuurders bedroeg in 2018 meer dan 2 ton. Dit heeft de nodige media-aandacht gegenereerd en op het moment van schrijven zijn er over dit onderwerp Kamervragen ingediend.

De Vrije Student vindt het declareren van dergelijke bedragen in de publieke sector in de huidige tijdsgeest niet fatsoenlijk. De Universiteit Utrecht is de enige universiteit in Nederland met een dienstauto en privéchauffeur voor de bestuurder. De Vrije Student heeft in april ludiek de collegevoorzitter en huurfietsabonnement aangeboden[1].  De aanleiding is natuurlijk minder ludiek. De Vrije Student wil het college van bestuur verantwoording laten afleggen. De leaseauto met privéchauffeur moet de deur uit en de declaratiekosten drastisch naar beneden.

[1] Zie dit artikel.

Een Realistische Universiteit

3.7 Waardering voor docenten & alle wetenschap

Het is bekend dat bepaalde takken van de wetenschap onder druk staan. Dat is ook het geval in Utrecht. De faculteiten Geesteswetenschappen en Diergeneeskunde hebben maatregelen moeten nemen om de faculteiten financieel gezond te houden. Met name in de faculteit Geesteswetenschappen heeft dat veel pijn veroorzaakt. Daarbovenop komen de teruglopende aanmeldingen voor studies die al een kleine studentenpopulatie kenden. Het is daarom klip-en-klaar dat een extra financiële herverdeling van de geesteswetenschappen naar de bètawetenschappen, zoals door sommige politici bepleit, zeer onwenselijk is.

De Universiteit Utrecht moet op een landelijk niveau lobbyen voor de positie van de geesteswetenschappen.  Tegelijkertijd is het vanzelfsprekend dat de faculteiten die in nood zijn hun onderwijs drastisch moeten hervormen. Onderwijsinnovatie, flexibilisering en digitalisering spelen wat De Vrije Student betreft daarin een cruciale rol.

Bovendien staat op sommige plekken niet alleen het onderwijs, maar ook de docent zelf onder druk. Het is inmiddels algemeen bekend, ook door de acties van WOinActie, dat de werkdruk aan de universiteit hoog is opgelopen. De Vrije Student is daarom tevreden met het besluit van de universiteit om zo veel mogelijk vierjarige contracten aan docenten te geven. Hierbij is het wat De Vrije Student betreft zeer belangrijk om eveneens naar de balans te kijken tussen onderwijs geven en onderzoek doen. Zo zou de universiteit goede juniordocenten een promotieplek kunnen aanbieden. Kortom: onderwijs geven mag een prominentere rol innemen in het promotiebeleid.  Immers is de onderwijskwaliteit gebaat bij docenten die eveneens vaardig zijn in het doen van wetenschappelijk onderzoek. Deze wisselwerking moet de universiteit behouden.

 

Een Realistische Universiteit

3.8 Voor verenigingen & tradities

De Vrije Student zet zich in om de studentengemeenschap en het verenigingsleven te behouden en wil daarom niet in het hiervoor bestemde budget gaan snijden. Veel studenten zien het lid zijn van een studie-, sport- of gezelligheidsvereniging als een toevoeging aan hun studentenleven. De universiteit is niet hetzelfde zonder haar verenigingen. De Vrije Student is een partij van en voor studenten die zowel lid als niet-lid zijn van de bekende verenigingen. De Vrije Student vindt dat verenigingen, of ze nu een studie-, sport- of gezelligheidsoogmerk hebben, die financieel ondersteund worden door de universiteit, actief iets moeten toevoegen aan de studentgemeenschap of aan de gehele samenleving. Hierop mag de Universiteit Utrecht wat betreft De Vrije Student op handhaven.

De Vrije Student ziet geen noodzaak tot herverdeling of het snijden in budgetten. Bovenstaande opvattingen komen in grote lijnen overeen met de bestaande uitgangspunten van de Universiteit Utrecht. Wel is het hoog tijd dat de 80-20-eis[1] van de universiteit naar beneden bijgesteld wordt. Natuurlijk is een groei van het gehele profileringsfonds welkom, maar een nieuw beleid mag niet ten koste gaan van andere verenigingen en van de investeringen in onderwijs en onderzoek. Dat zijn en blijven immers de hoofddoelen van de universiteit.

Tenslotte heeft De Vrije Student bemerkt dat steeds meer academische tradities, zoals het Io Vivat tijdens de Dies en een borrel na een activiteit, onder vuur liggen. Zo merkte het universiteitsbestuur na vragen van De Vrije Student op het Io Vivat gedateerd te vinden. De Vrije Student vindt het uiterst opmerkelijk dat besloten is dit lied te vervangen zonder dat er aan studenten gevraagd is of daar behoefte aan is. Het is een typisch voorbeeld waaruit blijkt dat studenten niet als volwaardige spelers worden meegenomen in het universiteitsbeleid. Ook is het opmerkelijk dat andere studentenpartijen zich hier niet tegen uitspreken.

De Vrije Student hecht wel veel waarde aan academische tradities en zal zich in de universiteitsraad blijven uitspreken tegen onterechte aanpassingen van de universitaire en academische identiteit. Vanzelfsprekend moeten deze tradities in de moderne context passen, maar vooralsnog ziet De Vrije Student geen aanleiding om te denken dat daar nu niet aan voldaan wordt.

 

[1] Zie dit DUB-artikel.

3

Een realistische universiteit

Een realistische universiteit

3.1 Iedereen gelijkwaardig, ongeacht afkomst

De Universiteit Utrecht moet iedereen gelijk behandelen. Iedere student moet zich welkom voelen aan onze universiteit. Daarom past het niet om te spreken over “ideale studentpopulaties” zoals gebeurt in het huidige diversiteitsbeleid. Als een student, docent of onderzoeker competent is, maakt het niet uit wat de afkomst, geslacht of religieuze opvatting van de persoon is. De universiteit moet ervoor waken dat pluriformiteit boven kwaliteit komt te staan. Quota, of het nu voor mannen of studenten met een migratieachtergrond is, zijn daarom onwenselijk. Iedereen moet een gelijke kans krijgen aan de universiteit.

Het is meer dan goed dat de universiteit een eventueel negatief effect op de toegankelijkheid door bijvoorbeeld selecties onderzoekt. Het is meer dan goed dat de universiteit controleert of bepaalde groepen zich niet welkom voelen. Het is ook meer dan goed dat de universiteit fantastische initiatieven zoals InclUUSion en MeettheProfessor expliciet waardeert en ondersteunt. De Vrije Student draagt al deze initiatieven en onderzoeken eveneens een warm hart toe.

Emotie, identiteitspolitiek en ideologische opvattingen dreigen echter vaak het gesprek over diversiteit te troebleren, hetgeen in het jaar 2018-2019 meermaals duidelijk werd[1]. Diversiteit stimuleren slechts ten behoeve van diversiteit zelf is onwenselijk. Het is tijd dat realisme en het gezond verstand terugkeren. Er mag geen ruimte zijn om te tornen aan de kernwaarden van de Universiteit Utrecht. Het is niet wenselijk dat de universiteit een politiek standpunt inneemt en daarmee haar neutraliteit op het spel zet. Onze universiteit mag trots zijn op haar identiteit en op haar eigen, huidige studenten.

De Vrije Student is groot voorstander van échte diversiteit. Een divers pallet van meningen, achtergronden en voorkeuren is van onschatbare waarde voor de academische ontwikkeling. Daarin moet alles op alles worden gezet om iedere student de kansen en ruimte te geven om aan de Universiteit Utrecht zichzelf te ontwikkelen. De Vrije Student wil dat met een open vizier doen, zonder belang te hechten aan de afkomst van de betreffende student of aan de huidige samenstelling van de studentenpopulatie. Iedere student moet welkom zijn: of je nu uit een hoogopgeleide familie komt of een eerste-generatie-student bent.

De Vrije Student zal ook het komende jaar de ontwikkelingen op het gebied van diversiteit nauwgezet en kritisch volgen.  Als enige partij die openlijk kritiek durft te leveren wanneer plannen over de schreef gaan, draagt De Vrije Student bij aan de diversiteit van opvattingen binnen de universiteitsraad.

 

[1] Zie bijvoorbeeld dit artikel.

Een realistische universiteit

3.2 Stop de verengelsing

De Vrije Student heeft de laatste jaren opgemerkt dat steeds meer cursussen, zowel in de bachelors als in de master, Engelstalig zijn geworden. Het internationals-streefcijfer van de universiteit is met 13,2% al ruimschoots gehaald[1]. Bovendien levert de verengelsing op allerlei gebieden problemen op.  Het Engels van zowel docenten als studenten is vaak onvoldoende om kwalitatief sterk onderwijs te verzorgen De universiteit kan daarom stoppen met het verdere verengelsen van het onderwijs. Een verdere verengelsing brengt immers de toegankelijkheid van de universiteit voor Nederlanders en de onderwijskwaliteit in gevaar. Een eigen taal draagt bij aan een diverse denkwijze die vaak voordelig is voor het onderwijs en de wetenschap.

De Vrije Student is  van mening, conform de Wet op het Hoger Onderwijs, dat Engels een meerwaarde moet hebben voordat het mag worden geïmplementeerd. Dat staat ook in het huidige taalbeleid van de universiteit: de bachelor is in Nederlands tenzij er gegronde redenen zijn om daarvan af te wijken. In de master is het Engels de standaardtaal tenzij er ook gegronde redenen zijn. De Vrije Student heeft echter, net zoals de Tweede Kamer, geconstateerd dat dit beleid onvoldoende wordt gehandhaafd en heeft in het jaar 2018-2019 meermaals het universiteitsbestuur hierover bevraagd.  De redenen waarom een cursus Engelstalig wordt, zullen explicieter en strenger gecontroleerd moeten worden door een sterkere medezeggenschap. Het relatief behoudende beleid omtrent internationals is een van de grote voordelen van de Universiteit Utrecht, ook omdat een Nederlandse voertaal de universiteit toegankelijker houdt voor nog niet-studerende Nederlanders. Het zou zonde zijn om dat overboord te gooien.

De Vrije Student neemt dit standpunt niet in om internationals te pesten. Integendeel, De Vrije Student vindt dat internationals het verdienen om met de Nederlandse cultuur in aanraking te komen. Daarbij hoort het Nederlands. Een passief begrip van de Nederlandse taal is daarom wenselijk voor de meeste opleidingen[2]. Bovendien blijft de Universiteit Utrecht een instelling gericht op en voor de Nederlandse maatschappij. Een groot deel van de studenten blijft werkzaam binnen de landsgrenzen. Het zou daarom heel gek zijn om de universiteit in zijn geheel te laten verengelsen.

Dat geldt ook voor de universiteitsraad. De Vrije Student zal Nederlands blijven spreken tijdens de officiële raadsvergaderingen, ook als er internationals in de raad komen te zitten. Een omschakeling naar het Engels leidt tot een kwalitatief minder sterke medezeggenschap. Bovendien zijn de beleidsmedewerkers Nederlands en valt de universiteit onder de Nederlandstalige wetgeving. De Universiteit Utrecht is tenslotte een Nederlandse instelling met meer dan 85% Nederlandstalige studenten. Het zou daarom, ook gezien het taalbeleid van de universiteit, niet gepast zijn om als De Vrije Student tijdens officiële vergaderingen de Engelse taal te spreken.

 

 

[1] Het streefcijfer is 10%. Zie het jaarverslag 2018

[2] Zie ook punt 1.3

Een realistische universiteit

3.3 Cursussen Nederlands voor internationals

Veel universiteiten in binnen- en buitenland bieden internationals vaak de mogelijkheid om de oorspronkelijke taal van het land te leren. De Vrije Student vindt dat de Universiteit Utrecht deze mogelijkheid ook breed buiten de university colleges moet gaan aanbieden. In het jaar 2018-2019 is de universiteit gestart met het aanbieden van een klein aantal online introductiecursussen Nederland & Nederlands voor internationals. De Vrije Student vindt dit een goede ontwikkeling, maar de deze cursussen genieten nog onvoldoende bekendheid.

Ook is het niveau van de cursussen Nederlands niet van een dusdanig kaliber dat internationale studenten zich voldoende in het Nederlands kunnen redden, Een verrijkte toeristenwoordenschat is  vaak onvoldoende. Internationals zijn nu nog voor hogere niveaus Nederlands aangewezen op private partners.. Dat vormt geen uitnodigende houding voor studenten die graag de Nederlandse taal en cultuur willen leren kennen. De Vrije Student stelt daarom voor dat de Universiteit Utrecht meer cursussen Nederlands gaat aanbieden, ook voor gevorderden. Dit kan uitkomst bieden voor de krimpende studie Nederlandse Taal en Cultuur. De vraag om Nederlands te studeren is onder niet-Nederlands immers niet aflatend[1].

Hiermee vangt De Vrije Studenten twee vliegen in één klap. Enerzijds vormen deze cursussen een mooie mogelijkheid voor internationals om zich te ontwikkelen. Hierdoor zullen minder internationals moeite hebben om mee te komen met het Nederlandse studentenleven.  Dit kan bijdragen om de kloof tussen Nederlandse en internationale studenten te slechten.

Anderzijds hebben deze cursussen tot gevolg dat niet alles hoeft te worden vertaald naar het Engels. De internationals die deze cursussen volgen, zullen immers een passief begrip van het Nederlands verkrijgen. Hierdoor hoeven bijvoorbeeld niet alle vakken Engelstalig te worden om deze open te stellen voor internationals. Ook hoeven alledaagse gesprekken niet meer kunstmatig verengelst te worden.

De Vrije Student wil deze cursussen overigens niet verplichten, zoals dat bijvoorbeeld wel in Vlaanderen het geval is. De focus ligt immers op personalisering en flexibilisering. Het verplichten van internationals om Nederlands te leren valt hier absoluut niet onder. Of een student een passief begrip van de Nederlandse taal nodig acht, valt daarom onder zijn of haar eigen verantwoordelijkheid.

 

[1] Zie dit artikel.

Een realistische universiteit

3.4 Samenwerking

Voor optimaal kwalitatief onderwijs kan het soms nodig zijn enkele vakken aan andere universiteiten te volgen. In Nederland is De Vrije Student daarom niet bang om het Utrechtse blokkensysteem te delen en promoten bij de universiteitsraden van de andere universiteiten, opdat studenten de mogelijkheid krijgen om in één blok vakken aan meerdere universiteiten te volgen. Ook staat De Vrije Student achter het vereenvoudigen van uitwisselingen tussen studenten en docenten van dezelfde disciplines door nationale interuniversitaire projecten. Ook zou het een mogelijkheid zijn om kleine studies gezamenlijk met meerdere universiteiten te verzorgen.

Een realistische universiteit

3.5 Medezeggenschap: meer & beter

Het jaar 2018-2019 was het eerste jaar waarin De Vrije Student actief was in een medezeggenschapsorgaan van de Universiteit Utrecht. Het was meteen roerig jaar in de universiteitsraad. Tal van prangende discussies, belangrijke onderwerpen en spraakmakende gebeurtenissen dienden zich aan. De stem van studenten is onmisbaarder dan ooit. De medezeggenschap moet daarom een niveau omhoog.

 

Meer medezeggenschap: een vragenuurtje

Een lid van de universiteitsraad vergadert  gemiddeld twaalf keer per jaar met het college van bestuur of een afgevaardigde daarvan. Dat is gemiddeld één keer in de drie weken. Binnen deze vergaderingen is er vaak onvoldoende tijd om alle vragen vanuit de medezeggenschap te stellen. Buiten de officiële vergaderingen mag er in principe geen direct contact zijn met bestuursleden. Brieven worden pas na zes weken beantwoord en vragen moeten dagen eerder worden ingediend.

Dit ijzeren stramien zorgt ervoor dat de universiteitsraad te lang met onbeantwoorde vragen blijft zitten en dat er onvoldoende kan worden ingespeeld op actuele ontwikkelingen. De Vrije Student wil daarom het contact tussen de raad en het college intensiveren. Er zijn universiteiten waar deze organen wekelijks elkaar zien. De Vrije Student streeft ernaar om in Utrecht een vragenuur te introduceren. Deze kan wekelijks of tweewekelijks worden georganiseerd en geeft raadsleden de kans om het college een aantal vragen te stellen. Andersom kan het college een aantal vragen aan de studenten of medewerkers voorleggen. Dit bevordert laagdrempelig contact, versterkt de positie van de medezeggenschap en voorkomt opkroppingen en miscommunicatie.

 

Betere & serieuzere medezeggenschap

De Vrije Student wil medezeggenschap dichter bij de student brengen en tevens toegankelijker maken. Daarom moeten lagere medezeggenschapsorganen, zoals faculteitsraden en opleidingscommissies, een grotere invloed krijgen. De universiteitsraad heeft in het jaar 2018-2019 daad bij het woord gevoegd en de inhoudelijke besluiten kwaliteitsafspraken overgelaten aan de faculteitsraden. Bovendien wil De Vrije Student het contact tussen de universiteitsraad de facultaire raden intensiveren door zelf deel te nemen aan de facultaire verkiezingen.

De Vrije Student hecht bovendien veel waarde aan de professionaliteit van de medezeggenschap, met name in de universiteitsraad. Onze kandidaten hebben ervaring met een bestuursfunctie en hebben bewezen met een politiek werkveld, de daaruit vloeiende verantwoordelijkheid en de hectische werkdagen uit de voeten te kunnen. Dat is in de raad geen vanzelfsprekendheid. De Vrije Student hoopt daarom zetels in de raad te winnen en bij te dragen aan de verdere professionalisering van de universiteitsraad. Er is in een jaar al een behoorlijke professionaliseringsslag gemaakt, maar het moet én kan nog veel beter.

 

Universitaire democratie

De Vrije Student verzet zich tegen het beeld dat de Universiteit Utrecht niet democratisch is. Zo heeft de universiteitsraad instemmingsrecht over een aantal cruciale documenten. Dit geeft studenten een machtig wapen in handen. De Vrije Student is niet bang om met haar vuist op de vergadertafel te slaan en schuwt het opzoeken van de media niet[1].

Een mooie illustratie dat de universitaire democratie werkt, is de totstandkoming van de Kwaliteitsafspraken. De voorstellen waarmee het college kwam waren in de ogen van De Vrije Student niet goed genoeg en op het initiatief van deze partij zijn de kaders van de Kwaliteitsafspraken aangepast[2]. Vervolgens heeft de universiteitsraad, in harmonie met facultaire raden, het proces van de Kwaliteitsafspraken vooralsnog tot een mooie einde gebracht waardoor de onderwijskwaliteit spoedig zal toenemen.

De Vrije Student ziet geen toegevoegde waarde in het verkiezen van  universiteitsbestuurders. Dat is symboolpolitiek. Bestuurders moeten vooral goed kunnen besturen en een verkiezing, die ongetwijfeld uitmondt in een populariteitsverkiezing, draagt daar niet bij. De studenten en medewerkers kiezen hun vertegenwoordigers al tijdens de universiteitsraadsverkiezingen. De universiteitsraad is de plek waar de bestuurders op dit moment al verantwoording moeten afleggen voor hun beleid. Een aparte rector- of voorzitterverkiezing voegt zodoende weinig toe en leidt af van de kerntaak van de universiteit.

De Vrije Student is ook geen voorstander van een universitaire studentassessor die aan zou sluiten bij het College van Bestuur. Een student-lid van het college kan moeite hebben om in de vergaderingen achter zijn of haar punt te blijven staan of om serieus genomen te worden genomen, gezien de bestuurlijke en academische zwaargewichten in huidige college. Een serieus risico is dat een dergelijk student-lid een stok wordt om mee te slaan: “Jullie studentassessor was akkoord. Niet zeuren!”

De Vrije Student zoekt daarom invloed liever in de bestaande medezeggenschapsorganen en wil de mogelijkheden beter benutten. De Vrije Student stelt zich daarom ten doel om de medezeggenschap in het algemeen meer te laten leven onder studenten door er fel, maar ook gedreven en opgewekt, tegenaan te gaan. De Vrije Student treedt graag naar voren en benadert niet zelden (landelijke) media om aandacht te generen voor belangrijke onderwerpen. Bij deze missie komt het goed van pas dat De Vrije Student een landelijke partij is, die bijvoorbeeld ook in de universiteitsraden va in Amsterdam en Groningen vertegenwoordigd is.

 

[1] Bijvoorbeeld in dit artikel.

[2] Zie dit artikel.

4

Een toekomstbestendige universiteit

Een toekomstbestendige universiteit

4.1 Niet-betuttelende duurzaamheid

Duurzaamheid is een van de belangrijkste maatschappelijke onderwerpen. Zodoende houdt de  universiteit zich met allerlei beleid ook bezig met het bevorderen van duurzaamheid. De Vrije Student onderschrijft dit duurzaamheidsstreven en heeft daarom als enige studentenpartij in het jaar 2018-2019 een voorstel geschreven dat de duurzaamheid van de universiteit moet vergroten. De Vrije Student is een groot voorstander van concrete duurzaamheidsmaatregelen, maar zal zich blijven verzetten tegen betuttelende of symbolische maatregelen.

 

Bankoverstap

Daarom heeft De Vrije Student in 2019 een voorstel aan het universiteitsbestuur geschreven waarin er gepleit wordt voor een onderzoek naar een overstap op een duurzamere bank. Dit voorstel is met groot enthousiasme onthaald en het universiteitsbestuur gaat gesprekken voeren met de huidige bank om het belang van duurzaam beleggen nogmaals te onderstrepen. De Vrije Student wil echter dat grondig onderzocht gaat worden of een overstap een gunstige en haalbare optie is.

 

Leefbare, duurzame & moerasvrije Uithof

De Vrije Student is groot voorstander van een leefbare en duurzamere Uithof, zoals afvalscheiding, moderne isolatie, automatische lichtsensoren, meer warmte-koude-opslag en  het opwekken van de benodigde energie door middel van zonnepanelen,  Op deze manier wil De Vrije Student de Universiteit Utrecht zo veel mogelijk CO2-neutraal maken. Bijkomend voordeel is dat deze maatregelen ook uitstekende mogelijkheden bieden tot het doen van onderzoek en dat studenteninitiatieven hierin een grote rol zouden kunnen  spelen. Ook zou er kunnen worden samengewerkt met andere universiteiten en organisaties.

De Uithof moet echter ook leefbaar worden. Met de komst van meer studenten en studentenwoningen is het hoog tijd dat het gebied een volwaardige wijk van Utrecht wordt. Het is daarom goed dat de universiteit ruimte heeft gegeven aan een aantal voedselkraampjes. Het ontbreekt echter nog aan voldoende cafés en terrasjes, bankjes die niet in een moeras staan, toereikend openbaar vervoer en een fatsoenlijke supermarkt. De universiteit kan hierin een grote rol spelen door bij de gemeente erop aan te dringen soepel om te gaan met vergunningen, kritisch te kijken naar eigen ontwerpen en eindelijk het moeras voor het Koningsbergergebouw weg te halen. Bovendien kan de universiteit een voorbeeld nemen aan de Hogeschool waar studenten samen kleinschalige cafés runnen. Daarnaast is belangrijk dat de universiteit haast maakt met het realiseren van een nieuwe Vagant, een plek waar studenten ter ontspanning kunnen samenkomen.

 

Aanbod kantines

De kantines van de universiteit gaan spoedig opnieuw aanbesteed worden. Dat betekent dat de universiteit eisen mag opstellen waaraan een cateraar moet voldoen. Hierin kunnen bijvoorbeeld ook eisen rondom het aanbod, ruimere openingstijden en nieuwe voedselinitiatieven worden opgesteld. De Vrije Student is voorstander van ruimere openingstijden van het restaurant in de UBB en  van een groter assortiment aan vegetarische en veganistische opties. Bovendien mogen gezonde opties ook goedkoper worden aangeboden om zo een gezond eetpatroon te stimuleren. Anderzijds mogen de kantines wat betreft De Vrije Student niet duurder of vleesvrij worden, zoals sommigen binnen de universiteit bepleiten. Het is de keuze aan de student of hij of zij voor vlees kiest.  Het is onwenselijk als de universiteit studenten een dieet voorschrijft. De universiteit hoeft zich daar niet mee te bemoeien.

 

TooGoodtoGo

De Vrije Student vindt het tevens belangrijk verspilling tegen te gaan. Dat is een van de redenen waarom wij sinds onze oprichting digitalisering hoog in ons vaandel hebben staan. Verspilling vindt echter ook plaats in de kantine en bij de catering. De Vrije Student wil dat de cateraars van de universiteit, Sodexo en Vineyard Catering, hun overgebleven eten aanbieden op een platform als ToGoodtoGo[1]. Daarmee kan de universiteit de dagelijkse voedselverspilling beperken.

 

Tegen betutteling

Anderzijds mag duurzaamheid niet gebruikt worden om betutteling van studenten te rechtvaardigen en hen te beperken in hun vrijheden. Een student die vlees eet in de kantine mag niet in een verdomhoekje worden geplaatst, een rokende student mag niet verketterd worden en samenwerkingsverbanden moeten niet onnodig beperkt worden door starre regels en duurzaamheidsrichtlijnen. De universiteit moet realistisch naar alle werkvelden blijven kijken. De duurzaamheidsvisie van de universiteit mag studenten niet hinderen in hun mogelijkheden, aangezien sommige, als slecht beschouwde, bedrijven in veel werkvelden nu eenmaal de belangrijkste spelers zijn, ook voor alumni. Duurzaamheid moet nagestreefd en gestimuleerd worden, maar mag geen ketting om de nek worden voor medewerkers en studenten.

 

[1] Zie deze site.

Een toekomstbestendige universiteit

4.2 Readers online & nuttig cursusmateriaal

De Vrije Student weet dat studeren tegenwoordig ook kan met een tablet. Toch worden studenten nog altijd gedwongen dure, papieren readers aan te schaffen. De Vrije Student wil dat readers online beschikbaar komen. Dit voorkomt papierverspilling en bespaart tientallen euro’s voor de student.

Natuurlijk moet er voor de inhoud van de readers soms ook betaald worden, maar het is volgens De Vrije Student onwenselijk als de student onnodig gedwongen wordt kosten te maken voor het afdrukken van de reader. In het kader van transparantie en duidelijkheid wil De Vrije Student daarom graag weten waar de prijs van readers vandaan komt, om ervoor te zorgen dat je als student weet waarom een reader van een paar pagina’s €15,- kost.

Daarnaast gebeurt het te vaak dat studenten cursusmateriaal aanschaffen dat niet of nauwelijks gebruikt blijkt te worden. Dat is zonde van de kosten en zonde van het materiaal. Het zou goed zijn als docenten kritischer nagaan welk materiaal daadwerkelijk noodzakelijk is. Het is onnodig om studenten een boek te laten aanschaffen als er maar twee pagina’s daarvan worden behandeld. Zo is het eveneens onnodig om honderden studenten een papieren tentamen te laten maken terwijl het ook online kan. Dit alles zal eveneens leiden tot minder papierverspilling, minder kosten en meer duurzaamheid.

Een toekomstbestendige universiteit

4.3 Realistische verwachtingen & studentenwelzijn

Veel studenten kampen nog altijd met hevige vormen van stress. De universiteitsraad heeft afgelopen jaar veel aandacht gevraagd voor studentenwelzijn. Het is goed dat de universiteit studentenwelzijn hoog op de agenda heeft geplaatst en een taskforce heeft ingesteld. Studentenwelzijn gaat verder dan het aanstellen van psychologen. Stresspreventie moet wat betreft De Vrije Student de prioriteit krijgen. Daarbij horen ook realistische verwachtingen van zowel de academische gemeenschap.

De Vrije Student ondersteunt het voorstel van de Taskforce Studentenwelzijn om een welzijnspagina met begeleiding en advies voor studenten toe te voegen aan de site van de universiteit: een pagina vol met praktische welzijn tips en tricks. Daarnaast wil De Vrije Student dat studenten op de website of op Blackboard duidelijk terug kunnen vinden welke personen en instanties gecontacteerd kunnen worden.

Welzijn is ook iets dat bevorderd wordt door goede slaap, gezonde voeding en sport. De Vrije Student vindt persoonlijke ontwikkeling prachtig en wil voor ambitieuze studenten de nodige drempels uit de weg helpen. Daarentegen is De Vrije Student ook niet blind voor de keerzijde van dit streven. Studenten zouden zelf de afweging moeten mogen maken of ze ergens nog wel genoeg tijd voor hebben. De druk die anderen hen opleggen moet afnemen.  Dat wordt bereikt door met elkaar er open over te praten. De Vrije Student is daarom tevreden met de deelname van de universiteit aan het project “Caring Universities” en het plan van de taskforce om studenten de kans te bieden hoe zelf om te gaan met stress en met stress bij anderen. Deze initiatieven moeten ook door de studies ondersteund worden. Ook de cursuscoördinatoren zelf kunnen hieraan bijdragen door timemanagement-richtlijnen op te stellen zodat een gezonde levensstijl en optimaal presteerklimaat zeker mogelijk zijn.

De Vrije Student is ook van mening dat veel stress en burn-outs voorkomen kunnen worden wanneer de universiteit rustmomenten inbouwt. De druk op sommige studenten loopt zo hoog op omdat ze op een paar weken zomervakantie na het hele jaar van tentamen naar tentamen leven. Dat is enorm ongezond. Ieder mens heeft een rustmoment nodig. De Vrije Student pleit daarom voor een tentamenvrije periode in de eerste en laatste week van het kalenderjaar waarin geen herkansingen mogen worden afgenomen of deadlines mogen worden gesteld. Zo heeft iedere student en docent de mogelijkheid om rond Kerstmis, grofweg halverwege het academisch jaar, uit te rusten en bij te komen. Dit is een maatregel die écht zoden aan de dijk zou zetten.

De Vrije Student meent dat er ook een rol weggelegd is voor de gemotiveerde tutoren en studieadviseurs, zoals bijvoorbeeld in de functie van studiecoach. Idealiter zouden álle eerstejaars tutoren hebben en zouden studenten uit hogere jaren zelf kunnen kiezen of ze een tutor willen hebben. De Vrije Student wil de taskforce verder graag aanmoedigen ook bestaande kennis en strategieën betreffende mentaal welzijn van onderzoeksinstituten in Nederland te bekijken.

De Vrije Student blijft strijden voor de afschaffing of aanpassing van onnodige en stressvolle maatregelen, zoals de te strenge herkansingsregeling of aanwezigheidsplicht. Deze aanpassingen geven studenten ook veel meer ademruimte en flexibiliteit in hun agenda. Daarmee voorkomt de universiteit dat veel studenten in hun welzijn erop achteruit gaan. Voorkomen is immers beter dan genezen.

Een toekomstbestendige universiteit

4.4 Een betrokken studiecoach

Studieadviseurs staan ver weg van studenten. Ook zijn er te weinig studieadviseurs. Aan de andere kant wordt er bezuinigd op tutoren en staan lang niet alle tutoren te springen om hun tutorfunctie uit te oefenen De Vrije Student wil daarom dat de studieadviseurs en tutoren omgevormd worden tot persoonlijk betrokken studiecoaches. Het aanstellen van meer studieadviseurs vanuit de Kwaliteitsafspraken, het geld dat is vrijgekomen door de afschaffing van de basisbeurs, is hierin een enorm belangrijke stap.

De studiecoach zal een vast aanspreekpunt van de student worden, de persoonlijke en universitaire omstandigheden kennen en daarop inspringen. De student gaat van nummer naar individu, hetgeen noodzakelijk zal zijn bij flexibel studeren. Daarnaast blijft de studiecoach zoals de huidige studieadviseur bevoegd om beslissingen te maken. Het voordeel hiervan is dat een studiecoach veel dichter bij de student staat. Daardoor kan een studiecoach tot een betere en passendere beslissing komen. De studiecoach wordt daarmee een soort hybride tussen een studieadviseur en een tutor: De Vrije Student wil de voordelen van beide rollen verenigen in één functie.

Het is voor een studiecoach cruciaal om gemakkelijk (online) bereikbaar te zijn. Wat De Vrije Student betreft heeft een studiecoach een spreekuur om studenten te woord te staan. Dat kan zowel online als offline. Een flinke personele uitbreiding moet ervoor zorgen dat de werkdruk van de studiecoaches niet toeneemt.

Overigens kiest De Vrije Student voor fulltime aangestelde studiecoaches: het is nadrukkelijk niet de bedoeling dat docenten het “erbij” doen. Studiecoaches zijn daartoe opgeleid en beschouwen hun advies op maat aan de student als een leuke uitdaging en als vakwerk. De studiecoaches moeten plezier hebben in hun werk en gaan daardoor geen probleem uit de weg.

Om de studiecoach te ondersteunen en waar nodig te ontlasten, kunnen zij, zoals er al bij een aantal opleidingen gebeurd, ouderejaarsstudenten instellen als studentmentoren. Zij kunnen eenvoudige vragen afvangen en de student wegwijs helpen maken.

 

Een toekomstbestendige universiteit

4.5 Realistisch arbeidsmarkt-perspectief voor opleidingen

Studenten geven steevast aan dat zij de aansluiting van hun opleiding op de arbeidsmarkt missen. De Vrije Student wil daarom dat er meer gedaan wordt aan arbeidsmarktperspectief binnen de studie. De opleiding dient actief contact te zoeken met de praktijk om studenten voor te bereiden op het werk dat zij later (kunnen) gaan doen. Zo kan de opleiding interactieve sessies organiseren met alumni en interessante organisaties om studenten een inzicht te bieden waar ze terecht kunnen. Ook dienen opleidingen hieromtrent heldere en eerlijke voorlichting te geven die bijgewoond kan worden op vrijwillige basis.

Nieuwe opleidingen dienen ook intern in de universiteit te worden getoetst op macrodoelmatigheid. Dit houdt onder andere in dat gekeken wordt naar de perspectieven in de maatschappij die een nieuwe opleiding biedt. De Vrije Student wil dat ook bestaande opleidingen aan een macrodoelmatigheidstoets worden onderworpen. Studies moeten inzichtelijk maken wat de arbeidsmarktperspectieven zijn. Studies met slechte perspectieven zouden aan tafel kunnen gaan zitten met de universiteit hoe de studie beter en interessanter voor de arbeidsmarkt gemaakt kan worden.

Tenslotte moet het aanbod van stages verruimd en verbeterd worden. Stages vormen dé toegangspoort naar de arbeidsmarkt en het is daarom zonde als deze kansen niet optimaal door de universiteit gefaciliteerd worden. Hier ligt voor de Universiteit Utrecht nog altijd een grote taak.

5

Facultaire standpunten
5.1BETA

Facultaire standpunten

5.1 BETA

In de faculteitsraad van de faculteit BETA zal De Vrije Student zich, naast de algemene partijpunten zoals een ruimere herkansingsregeling en meer opgenomen hoorcolleges, zich met name inzetten voor een eerdere bekendmaking van de roosters, het laten terugkeren van de Vagant en een beter airconditioningsysteem. Hiermee wil De Vrije Student de faculteit studentgerichter en -vriendelijker maken.

Tenslotte wil De Vrije Student ook streven naar een herziening van de faculteitsraad zelf. De Vrije Student wil zich inzetten voor meer algemene zetels in de faculteitsraad zodat échte brede verkiezingen mogelijker worden. Door het huidige districtenstelsel dat verdeeld is over de vele departementen valt er immers voor studenten zeer weinig te kiezen. Door meer algemene zetels in de raad te creëren verandert dat en raken studenten meer betrokken bij de facultaire medezeggenschap.

Facultaire standpunten

5.2 REBO - district USBO

Voor een aantal punten die eerder in dit verkiezingsprogramma aan bod zijn gekomen, wil De Vrije Student zich in de faculteitsraad van REBO hard gaan maken. Om te beginnen is het essentieel dat de UU de pilot flexstuderen, waarbij studenten per vak collegegeld betalen, uitbreidt. De Vrije Student wil het faculteitsbestuur van REBO daarom oproepen om het flexstuderen ook bij REBO mogelijk te maken. Verder spelen de problemen wat betreft het minorenaanbod ook voor REBO-studenten. Als het aan De Vrije Student ligt, zet de faculteit in op een uitbreiding van het minorenaanbod. Daarnaast is De Vrije Student voorstander van een evenwichtigere beursverdeling over de drie REBO-departementen, waarin oog is voor studieverenigingen van kleinschalige opleidingen en de toevoegingswaarde aan de betreffende opleiding. Tot slot ziet De Vrije Student graag dat alle readers digitaal toegankelijk worden.

 

Als het gaat om het departement USBO is De Vrije Student tevreden met de huidige lijn van het departementsbestuur over internationalisering. De Vrije Student zal zich er hard voor maken dat verengelsing en internationalisering alleen plaatsvindt wanneer dat van aantoonbare toegevoegde waarde is. De beschikbaarheid van studieruimtes verdient als het aan De Vrije Student ligt continue aandacht. De Vrije Student roept het departementsbestuur van USBO dan ook op om actief op zoek te gaan naar oplossingen voor tekorten aan studieruimtes, met name in de laatste weken van een periode.