Standpunten | De Vrije Student uva

1

Een digitale UVA

Een digitale UVA

1.1 Vakken digitaal volgen

De Vrije Student verwacht niet van iedere student dat ze onderwijs volgen op een vastgestelde tijd en plaats. Dat systeem is achterhaald en niet meer van deze digitale tijd.

In de eerste plaats moeten studenten volwaardige vakken digitaal kunnen volgen. Dat betekent dat de UvA vakken opstelt aan de hand van collegereeksen op internet. MOOC’s (Massive Online Open Courses) zijn al deels gratis beschikbaar op Coursera en EdX, daarnaast kan de UvA ze op soortgelijke programma’s inkopen.

De hoofdtaak van de UvA is het van kwalitatief goed onderwijs in hoorcolleges en werkgroepen, maar volgens De Vrije Student moet het mogelijk zijn dat studenten een deel van hun onderwijs thuis volgen. Hierdoor kunnen studenten in Nederland leren van de beste professoren uit topuniversiteiten, overal ter wereld. Topinstellingen zoals Harvard en Stanford zijn al op deze platforms aangesloten, de colleges al voor iedereen te bekijken.

Vaak worden er op deze sites ook kant-en-klare tentamens beschikbaar gesteld, waarmee het vak afgesloten kan worden. De Vrije Student wil dat met dit soort tentamens ook studiepunten gehaald kunnen worden. Het moet gemakkelijker worden om hier toestemming voor te krijgen. De Vrije Student wil daarnaast dat de UvA haar expertise gebruikt om in huis tentamens bij deze collegereeksen te ontwerpen, waarmee een volwaardig cijfer gehaald kan worden voor zo’n collegereeks. Indien gewenst kunnen faculteiten natuurlijk ook (facultatief) werkgroeponderwijs organiseren.

Dankzij De Vrije Student is er het afgelopen jaren veel bereikt op dit gebied. Door De Vrije Student kan je bijvoorbeeld al bij sommige studies je hoorcolleges op je telefoon bekijken. Met deze ideeën brengen we de UvA nog dichterbij de toekomst.

De Vrije Student kan verder trots melden dat haar strijd in de afgelopen raadstermijn succesvol was: de voorinvesteringen van dit jaar, het geld dat ten gevolge van het leenstelsel in het onderwijs gestopt moet worden gaan voor een groot deel naar blended learning en digitaal studeren.

Een digitale UVA

1.2 Colleges online

De Vrije Student wil dat alle hoorcolleges worden opgenomen en online worden gezet, op één integrale website. Zo wordt elk vak toegankelijk voor elke student. In de visie van De Vrije Student zouden alle hoorcolleges daarnaast op lange termijn voor iedereen toegankelijk moeten zijn, bijvoorbeeld via een openbaar gedeelte online. Zo kan iedereen hiervan profiteren en wordt deze kennis ook gedeeld tot ver buiten de universiteitsmuren.

Online hoorcolleges maken het voor studenten makkelijker om hun studentenleven flexibel in te richten om bijvoorbeeld meer tijd te kunnen besteden aan vrijwilligerswerk, bijbanen, bestuursfuncties of andere extracurriculaire activiteiten. Studenten kunnen ook gemakkelijk een extra bijvak volgen, waarbij zij zelf beslissen of ze wel of niet deelnemen aan een eventueel aangeboden tentamen. Is het volgen van een collegereeks van een vak buiten de studie om niet waardevol voor student én samenleving, zelfs zonder het tentamen?

Ook voor de docenten is dit een verbetering. Die hoeven de tijd, die hoorcollege docenten vaak liever in onderzoek steken, niet meer te gebruiken om twee hoorcolleges na elkaar te geven. Als er kleinere groepen studenten in de zaal zitten, kunnen de studenten die er wel zijn, weer actief meedoen met het college. Er komt ruimte voor vragen en interactiviteit, in plaats van voor Facebook en Twitter op het laptopscherm.

Een digitale UVA

1.3 Online readers

De Vrije Student weet dat studeren tegenwoordig ook kan met slechts een tablet. Toch worden studenten gedwongen dure papieren readers aan te schaffen. De Vrije Student wil dat readers online beschikbaar komen. Dit voorkomt papierverspilling en bespaart tientallen euro’s voor de student. Natuurlijk moet er voor de inhoud van de readers soms ook betaald worden, maar het is volgens De Vrije Student onwenselijk als er geld verdiend wordt over de rug van de student. In het kader van transparantie en duidelijkheid wil De Vrije Student daarom graag weten waar de prijs van readers vandaan komt, om ervoor te zorgen dat je als student weet waarom een reader van een paar pagina’s €15 kost. Door de kosten van de readers openbaar te maken en ze ook digitaal beschikbaar te stellen, zorgen we ervoor dat de kosten van studeren omlaag gaan, de tassen lichter worden en papier niet verspild wordt.

Een digitale UVA

1.4 Eén digitaal platform

De Vrije Student wil één digitaal platform waarop alle studiegerelateerde informatie voor de student te vinden is, waardoor studenten alles vanuit huis kunnen regelen. Op dit moment bestaan een scala aan websites, waarvan de student gebruik dient te maken, zoals Blackboard, studentenmail, SIS, de roostersite en Studentenzaken. De Vrije Student zet in op één digitaal platform waarin alles geregeld kan worden. De Vrije Student wil ook bovenop het proces zitten om tot dit digitaal platform te komen. De fouten, zoals die met Turnitin gemaakt zijn, mogen nooit meer voorkomen. Daar zijn de studenten immers de dupe van.

2

Studieadvies: Van bindend naar persoonlijk

Studieadvies: Van bindend naar persoonlijk

2.1 Versoepeld BSA

Door het bindend studieadvies (BSA) op de universiteit wordt de ontplooiing van studenten geheel geremd. Extracurriculaire activiteiten in het eerste jaar worden onmogelijk gemaakt en nog al te vaak worden mensen gedwongen gebruik te maken van de regeling om in februari te stoppen om een negatief BSA te voorkomen. Dit zijn studenten die vaak gemotiveerd genoeg zijn om de studie af te maken, maar voor wie dat met huidige regeling niet mogelijk is. De Vrije Student zet op de lange termijn in op het van tafel krijgen van het BSA en zal zich in de tussentijd verzetten tegen elke verhoging of verzwaring van het BSA.

De Vrije Student eist een Persoonlijk Studieadvies met persoonlijke begeleiding. Het team van studieadviseurs wordt uitgebreid en omgevormd tot studiecoach. Iedere student krijgt een persoonlijke coach. Met deze studiecoach wordt een persoonlijk plan opgesteld. Zo kan het voorkomen dat iemand die in het eerste jaar dankzij Extracurriculaire activiteiten minder studiepunten haalt, maar dankzij persoonlijke afspraken zijn bachelor alsnog met beperkte uitloop weet te behalen. Het halen van de studiepunten blijft de eigen verantwoordelijkheid van elke student, echter wil De Vrije Student meer persoonlijke begeleiding voor elke student.

Daarnaast is de dispensatieregeling nu te summier. Door de toetsing achteraf, zonder mogelijkheid om vooraf afspraken te maken, weten studenten niet waar ze aan toe zijn. De Vrije Student wil dat studenten vooraf weten op welke gronden dispensatie aangevraagd kan worden en dat dispensatie vooraf verleend kan worden. Hierdoor kunnen zij eerder inschatten of zij ‘safe’ zitten, zonder maandenlang met het zwaard van Damocles boven het hoofd te moeten studeren. Uiteraard kan de uiteindelijke dispensatie niet eerder dan aan het einde van het collegejaar worden gegeven.

Studieadvies: Van bindend naar persoonlijk

2.2 Van studieadviseur naar studiecoach

Studieadviseurs staan ver weg van studenten. Ook zijn er te weinig studieadviseurs. De Vrije Student wil daarom dat de afstandelijke studieadviseur omgevormd wordt tot persoonlijk betrokken studiecoach. Het aanstellen van meer studieadviseurs zou een goede beginstap zijn. De studiecoach is een vast aanspreekpunt van de student, kent de omstandigheden en springt daarop in. De Vrije Student gaat van nummer naar individu. De persoonlijke afspraken zijn uiteraard niet vrijblijvend: langstuderen vanwege ontplooiing moet kunnen, langstuderen met een PlayStation-controller in de hand niet. Daarnaast houdt de studiecoach de mogelijkheid om na het eerste jaar het gesprek aan te gaan over de juistheid van de studiekeuze. Het aantal studiepunten mag echter nooit meer leidend zijn. De studiecoach heeft zelf de bevoegdheid beslissingen over dit soort zaken te nemen: het is dus niet alleen een adviseur, maar ook iemand die de knoop door kan hakken. Uiteraard moet er tegen zulke beslissingen wel een beroep open staan.

Natuurlijk is een studiecoach bereikbaar tijdens de vaste momenten voor gesprekken, maar ook telefonisch, op afspraak en via een spreekuur. Wat De Vrije Student betreft heeft een studiecoach elke dag een inloopspreekuur om zijn vaste studenten te woord te staan. Bereikbaarheid van de studiecoach is essentieel.

De studiecoaches krijgen daarnaast taken als het gaat over studieplanning, afspraken met de examencommissie et cetera. Een personele uitbreiding van het team moet ervoor zorgen dat de werkdruk van de studiecoaches niet toeneemt. De studiecoaches moeten plezier hebben in hun werk en gaan daardoor geen probleem uit de weg.

Overigens kiest De Vrije Student voor fulltime aangestelde studiecoaches: het is nadrukkelijk niet de bedoeling dat docenten het “erbij” doen. Studiecoaches zijn daartoe opgeleid en beschouwen hun advies op maat aan de student als een leuke uitdaging en als vakwerk.
Om de studiecoach te ondersteunen en waar nodig te ontlasten, kunnen zij ouderejaarsstudenten instellen als studentmentoren. Zij kunnen eenvoudige vragen afvangen en de student wegwijs helpen maken in het oerwoud van reglementen en commissies dat de UvA heet. Want iemand die wegwijs in dat oerwoud maakt, zal helaas nog lang nodig zijn.

3

Flexibel studeren

Flexibel studeren

3.1 Ruimte voor ontplooiing

De Vrije Student is de promotor van flexstuderen. Studenten krijgen hierdoor de mogelijkheid per vak te betalen en niet voor een heel collegejaar. Een student kan dan voorafgaand aan het collegejaar kiezen voor flexstuderen. Hij moet dan bij zijn inschrijving voor de vakken die hij gaat volgen, vooraf een vast bedrag per vak betalen.

De Vrije Student wil dat studenten alle ruimte krijgen om zich naast hun studie te ontplooien. Flexstuderen geeft die vrijheid. Als studenten ervoor kiezen om stage te gaan lopen, op topniveau te sporten, een eigen onderneming te starten of zelfs om bestuurlijk actief te worden dan houden zij minder tijd over voor hun studie. Vaak halen zij slechts een deel van de vakken. De Vrije Student vindt het oneerlijk dat deze ambitieuze studenten alsnog voor een geheel collegejaar moeten betalen. Deze financiële last van bijna 2000 euro vormt een obstakel voor hun ontplooiing naast de studie. De Vrije Student wil daarom dat studenten de mogelijkheid krijgen om per vak te betalen.

Het betalen per afzonderlijk vak zal wel duurder zijn dan het betalen voor een geheel collegejaar. De Vrije Student gaat er daarom vanuit dat studenten bewust kiezen voor het flexstuderen, aangezien dit ze in principe extra geld kost. De Vrije Student wil niet dat flexstuderen de norm wordt, maar dat elke student de toegang heeft tot het flexstuderen als dit beter uitkomt. De Vrije Student eist daarbij dat de flexstudent van dezelfde rechtsbescherming kan genieten als elke andere student op de universiteit.

Flexibel studeren

3.2 Toegankelijk maken van vakken

Een groot deel van de vakken kent toegangseisen. Deze houden meestal in dat de student deel I. moet halen om vervolgens deel II. te kunnen volgen. Voor een aantal vakken, zekere bij de beta-studies is dit logisch, maar bij de meeste vakken is dit niet het geval. De Vrije Student wil van deze toegangseisen af om zo onnodige studievertraging en belemmeringen te voorkomen.

Daarbij zijn voor veel vakken de toegangseisen zeer zwak onderbouwd, dit zijn vakken die niet duidelijk op elkaar aansluiten. Vaak moet een student één vak hebben gehaald om toegang te krijgen voor een heel scala aan andere vakken. Toegangseisen begrenzen de keuzevrijheid van de student. De Vrije Student wil daarom dat toegangseisen toegangsadviezen worden, zodat elke student flexibel kan studeren.

Flexibel studeren

3.3 Aansluiting bij moderne arbeidsmarkt

Studeren en werken lopen tegenwoordig steeds meer door elkaar. De stimulans om te gaan werken is voor studenten, ten gevolge van het sociaal leenstelsel, hoog. Ook besluiten veel reeds werkenden te gaan studeren. Deze werkende studenten, of studerende werkenden, passen niet in het dwangbuissysteem van het nominaal studeren. Zij moeten de mogelijkheid krijgen om per vak te betalen.

Bij flexstuderen zal de samenwerking worden gezocht met het bedrijfsleven. Zo kunnen studenten naast het flexibel vakken volgen, ervaring opdoen op hun vakgebied: zo kan een rechtenstudent gemakkelijker ervaring opdoen bij een advocaat, en een bedrijfskundestudent als managementsconsultant.

Flexibel studeren

3.4 Geen maximuntermijn

Langer doorstuderen kost de student geld. Gevolg van het flexibel studeren kan zijn dat studenten niet nominaal studeren, waardoor zij dus langer bezig zijn met hun studie. De Vrije Student wil studenten de regie in handen geven en keert zich tegen maatregelen die de student dwingen nominaal te studeren.

De Vrije Student verzet zich daarom tegen regelingen die een maximumtermijn aan de bachelor koppelen en regelingen zoals het laten vervallen van tentamencijfers na een bepaalde periode.

4

Ruimte voor ontplooiing

Ruimte voor ontplooiing

4.1 Iedere opleiding een honourstraject met meerwaarde

De Vrije Student wil dat goede studenten hun talenten optimaal kunnen benutten. Dit betekent in de eerste plaats dat alle opleidingen een passend honourstraject aanbieden. Binnen dit traject krijgen studenten onderwijs dat zich in kwaliteit kan meten aan de wereldtop. De Vrije Student is tegen het verhoogd collegegeldtarief voor honoursstudenten: selectiecriteria mogen alleen over de kwaliteiten van de student gaan. Zo’n honourstraject moet natuurlijk meerwaarde hebben voor de student. Het moet een intellectueel verdiepend en verbredend element hebben. De programma’s moeten de student dan ook echt uitdagen; de hoge kwaliteit van dit onderwijs moet goed gecontroleerd worden. Ook moet het verloop van de procedure van de verschillende programma’s duidelijk naar alle studenten gecommuniceerd worden.

De Vrije Student wil dat elke student toegankelijk wordt om een Honoursvak te volgen. Elke student hoort toegang te hebben tot deze intellectueel verdiepende en verbredende vakken. De Vrije Student erkend hierin de bijzondere positie die Honoursstudenten hebben. Deze horen voorrang te krijgen voor het volgen van Honoursvakken en Honoursstudenten behouden als enige het recht op het certificaat na het volgen van een Honourstraject.

Ruimte voor ontplooiing

4.2 Ambitieuze mentaliteit

Studenten moeten niet alleen in de collegezalen, maar ook buiten de universiteitsmuren kunnen excelleren. De universiteit moet weer trots zijn op de student die zich buiten de universiteit verdienstelijk maakt en mag hem of haar niet langer zien als een last die tijd en moeite kost. Ook aanwezigheidsplicht is hierbij een voorbeeld: dit kan een enorme last zijn voor een student die in zijn of haar vrije tijd een vereniging bestuurt.

De studiecoaches spelen hierin een belangrijke rol. De Vrije Student ziet hen als degenen die het mogelijk moeten maken om te ontplooien en te excelleren. Door goede afspraken, door ruimte voor de student en door vrijheid in het curriculum.

Ruimte voor ontplooiing

4.3 Diversiteit

De Vrije Student is voor diversiteit op de Universiteit van Amsterdam en tegen discriminatie, daarom is de Vrije Student principieel tegen het invoeren van quota. Het invoeren van quota om diversiteit te stimuleren is een vorm van positieve discriminatie en dat vindt De Vrije Student onacceptabel. De UvA is er niet voor weggelegd om diversiteit kunstmatig te stimuleren. Diversiteit is een groter maatschappelijk vraagstuk en zal op andere plekken in de maatschappij moeten worden aangepakt.

Het beleid van positieve discriminatie is slechts symptoombestrijding. Als de UvA een universiteit met meer diversiteit wil worden dan zal het beter haar best moeten doen met het bereiken van die toekomstige studenten. De Vrije Student pleit er dan ook voor om de diversity officer af te schaffen en het hierdoor vrijgekomen geld te investeren aan kwalitatief onderwijs.

Men moet ook niet de UvA met alleen de stad Amsterdam vergelijken; de UvA is een universiteit die studenten aantrekt vanuit heel Nederland. Het allerbelangrijkste is dat bij een diversiteitsbeleid geen groepen geprefereerd worden op basis van hun etniciteit. De Vrije Student wil dat de academische vrijheid en gelijkheid van alle studenten gewaarborgd blijft.

Ruimte voor ontplooiing

4.4 Verschoolsing tegengaan

De Vrije Student wil naar een UvA met een soepele aanwezigheidsplicht. De Vrije Student ziet er het belang van in om werkgroepen in bepaalde gevallen verplicht te stellen, omdat de onderwijsvorm zich leent voor diepere discussies over de stof. Het is voor studenten ook goed dat zij dan niet in lege zalen zitten, en hun studiegenoten op komen dagen.

De Vrije Student vindt wel dat de consequentie van het niet voldoen aan de aanwezigheidsplicht, laag moet zijn. Studenten mogen twee van de acht werkgroepen missen, bij drie of meer werkgroepen mogen studenten hooguit het recht op de herkansing verspelen – iedereen heeft dan altijd de mogelijkheid een afweging te maken of die de werkgroepen wel of niet nodig heeft om het vak te halen. Bovendien moet iedere student het recht hebben een bepaald tentamen te maken.

Als het door de planning eens niet mogelijk is om werkgroepen bij te wonen, moet het gemakkelijk zijn aan te haken bij een andere werkgroep en een briefje mee te krijgen voor de eigen werkgroepdocent. Zo komt door de aanwezigheidsplicht niemand in de knoop.
Uiteraard is De Vrije Student tegen aanwezigheidsplicht bij hoorcolleges. Het volgen van de colleges is een eigen keuze en dus ook de eigen verantwoordelijkheid van de student.

Ruimte voor ontplooiing

4.5 Echte keuzeruimte

De Vrije Student wil dat iedere opleiding ten minste dertig studiepunten (ECTS) in de vrije keuzeruimte aanbiedt over de gehele bachelor. Deze keuzeruimte maakt het studenten mogelijk om zich verder te verbreden dan alleen binnen de studie. Die dertig punten vrije keuzeruimte moeten echt vrij te kiezen zijn: digitale vakken, vakken aan universiteiten in binnen- en buitenland, alles moet mogelijk zijn. Voor studenten die toch op zoek zijn naar verdieping binnen hun eigen opleiding, moeten geschikte minors worden opgezet.

Bij het volgen van extra vakken buiten de vrije keuzeruimte (extracurricular) moet het resultaat worden vermeld op het diploma. De Vrije Student wil zich ervoor inzetten om de extra vakken op alle bachelor- en masterdiploma’s te laten vermelden en wil dit centraal regelen, zodat iedere student ervan profiteert.

De Vrije Student zet er nadrukkelijk op in dat er gemakkelijk vakken gevolgd moeten worden aan andere universiteiten. De UvA moet zich ervoor inspannen dat universiteiten naar één gezamenlijk systeem toewerken waarbij studenten eenvoudig vakken overal in het land (en daarbuiten) kunnen volgen.

5

Huisvesting en Duurzaamheid

Huisvesting en Duurzaamheid

5.1 Universiteitskwartier en UB

De Vrije Student is trots op het bezit van historische gebouwen in de binnenstad van Amsterdam, maar eist dat de huisvesting aan hoge en moderne eisen voldoet. Zo wil De Vrije Student stopcontacten in hoorcollegezalen en werkgroepruimtes. Daarnaast eist De Vrije Student goede hulpmiddelen voor docenten, zoals werkende beamers en geluidsapparatuur.

De luchtkwaliteit is in sommige onderwijsgebouwen onder de maat. De Vrije Student dringt erop aan dat dit zo snel mogelijk op orde gebracht wordt.

Hoewel het Universiteitskwartier (voorheen bekend als de binnenstadscampus) bij de Oudemanhuispoort een prima plan is indien er wordt gezorgd dat deze toekomstbestendig is, zijn wij tegen de plannen voor een grote glazen koepel bij deze campus. Dit is duur en onpraktisch. Het Universiteitskwartier kan in deze tijd waarin er een grote schaarste is naar financiële middelen binnen de UvA niet gebruikt worden als architectonisch prestigeproject.

Huisvesting en Duurzaamheid

5.2 Studieplekken

Nog altijd zijn er, zeker in tentamentijd, veel te weinig studieplekken beschikbaar. Daar kan eenvoudig een einde aan worden gemaakt. Lege zalen, zowel collegezalen als werkgroepruimtes, staan nog te vaak leeg. Zeker in tentamentijd moet het mogelijk zijn deze zalen open te stellen voor studerende docenten en studenten. De Vrije Student is dus tegen leegstand van studieplaatsen en wil zalen efficiënt gebruiken.

De Vrije Student wil dat meer lokalen beschikbaar worden via uva.mapiq.net zodat lege lokalen eenvoudiger en nuttiger ingezet kunnen worden als studieplekken voor studenten en overige opleidingsgerelateerde bezigheden.

De Vrije Student vindt het niet kunnen dat de UvA doorgaat met het realiseren van stilteruimtes terwijl er nog niet voldoende studieplekken zijn voor de studenten. Al reeds bestaande gebeds- en stilteruimtes moeten zo worden ingericht dat ook daar studenten gewoon kunnen studeren. De UvA is een seculiere universiteit en daardoor zeker niet minder tolerant.

Huisvesting en Duurzaamheid

5.3 Duurzaamheid

De Vrije Student wil alleen duurzaamheid die zoden aan de dijk zetten en geen symboolpolitiek. De Universiteit van Amsterdam hoort zich inzetten voor een duurzame universiteit. Daarbij hoort het streven naar duurzame universiteitsgebouwen. Op dit moment is de UvA bezig met bouw- en renovatiewerkzaamheden in het Universiteitskwartier (voorheen bekend als de binnenstadscampus). De Vrije Student wil dat de UvA nadrukkelijk rekening houdt met duurzaamheid, door bijvoorbeeld tijdens de renovatie van universiteitsgebouwen deze goed te isoleren. De Vrije Student wil dat de UvA onderzoek doet naar de haalbaarheid van het plaatsen van zonnepanelen op de universiteitsgebouwen en naar de mogelijkheid om het aardgasgebruik van de universiteit af te bouwen. Duurzame gebouwen zijn niet alleen goed voor het klimaat, maar brengen ook de energienota omlaag. Hierdoor kan meer geld besteed worden aan goed onderwijs.

Huisvesting en Duurzaamheid

5.4 Academische duurzaamheid

De Vrije Student wil ook dat UvA zich inzet voor Academische Duurzaamheid. Met Academische Duurzaamheid bedoelen we dat bij de opleidingen er aandacht wordt besteed aan het klimaat en duurzaamheid. Wij zien bijvoorbeeld een nieuw interdisciplinair keuzevak over duurzaamheid waarin studenten leren om later duurzame maatregelingen te kunnen implementeren tijdens hun carrière en verdere leven.

6

Een internationale UvA

Een internationale UvA

6.1 Internationalisering

De Vrije Student is voor internationalisering waar het ten goede komt van het onderwijs. Een UvA met meer diversiteit en buitenlandse studenten kan ten goede komen voor zowel de de Nederlandse als internationale studenten. In contact komen met andere culturen en personen is zeer goed voor zowel de academische als de persoonlijke ontwikkeling van alle studenten.

De Vrije Student wil dat Nederlandse studenten niet de dupe worden van de internationalisering van de UvA, het mag niet ten koste gaan van studieplekken voor Nederlandse studenten en de kwaliteit van de colleges en lesstof mag niet omlaag. De Vrije Student vindt het ook van groot belang dat opleidingen die internationaliseren zorgen dat het studiemateriaal dat zij Engelstalig aanbieden van dezelfde hoge kwaliteit is als dat het voorheen in het Nederlands werd gegeven.

Een succesvol geïnternationaliseerde UvA brengt veel voordelen met zich mee. Studenten komen in contact met andere talen, culturen en ervaringen die later van veel meerwaarde zijn op de arbeidsmarkt. De Vrije Student vindt het belangrijk dat dit aspect van internationalisatie uitvoerig wordt benut door de UvA. Hiervoor is het nodig dat de internationale en Nederlandse studenten door universiteit worden gestimuleerd om samen te komen en verbindingen aan te gaan.

Een internationale UvA

6.2 Verengelsing

Bij een internationale UvA is het vanzelfsprekend dat de voertaal in veel hoorcolleges Engels is. Om ervoor te zorgen dat de Engelse hoorcolleges en werkgroepen zo goed mogelijk zijn te volgen voor alle studenten, wil de Vrije Student dat de UvA kwaliteitseisen aan de taalvaardigheid van docenten stelt. Kwaliteitseisen aan de taalvaardigheid van zowel Nederlandse docenten die in het Engels les geven, als aan buitenlandse docenten van waar Engels niet de moedertaal is, zijn nodig om onduidelijkheden en hinder te voorkomen. De Vrije Student stelt voor elke docent die in het Engels les wil geven een minimumeis van C1 voor.

De Engelse taal is praktisch een vereiste voor de hedendaagse arbeidsmarkt. Het is daarom de eigen verantwoordelijkheid van de studenten om taalvaardig in het Engels te zijn. Heel veel van de literatuur van de meeste studies is in het Engels geschreven. De Vrije Student wil dat de literatuur in het Engels blijft om onnodige kosten te voorkomen. De Vrije Student wil echter dat elke opleiding de mogelijkheid houdt om eigen gemaakte werk in het Nederlands in te kunnen leveren en dat de keuze voor het volgen van werkgroepen in de Nederlandse taal blijft bestaan.

Om hinder bij het studeren te voorkomen wil De Vrije student dat de UvA instapcursussen Engels aanbiedt aan eerstejaars studenten en andere geïnteresseerde studenten, zoals er al cursussen Nederlands bestaan voor internationale studenten. Het niet volledig kunnen beheersen van de Engelse lees- en luistervaardigheid mag geen obstakel zijn voor de Nederlandse student. Het is belangrijk dat de student de overstap van het Engels van de middelbare school naar de universiteit zonder hinder kan maken. Een nadruk moet gelegd worden op het leren van de Engelse jargon van de studie, aangezien de vakjargon niet iets is waar de student al bekend mee is.

Een internationale UvA

6.3 Hoge kwaliteit Engelse vertalingen

De Vrije Student wil dat de kwaliteit van van het Nederlands naar het Engels vertaalde studieboeken hoog ligt. Veel opleidingen zijn onlangs pas het traject van internationalisering ingegaan en hebben hierdoor moeite met het aanbieden van Engelstalige studieboeken die oorspronkelijk alleen in het Nederlands verschenen. Voor Engelstalige studenten wordt als een obstakel en veel hinder gezien dat hun studieboeken van laagtaalvaardige kwaliteit zijn. Dit creëert een ongelijkheid tussen Engels- en Nederlandstalige studenten en dat vindt de Vrije Student onacceptabel.

De Vrije Student wil dat de Universiteit van Amsterdam de kwaliteit van de studieboeken hoog houdt en dat opleidingen verplicht worden om goed van het Nederlands naar het Engels vertaald studiemateriaal aanbiedt op de internationale opleidingen. De Vrije Student stelt voor dat er een orgaan wordt opgericht dat erop toeziet dat de kwaliteit van het vertaalde woord gewaarborgd blijft.

Een internationale UvA

6.4 Soepel studeren in het buitenland

Een van de belangrijkste pluspunten die een starter op de arbeidsmarkt op zijn cv kan plaatsen is internationale ervaring. De Vrije Student vindt dan ook dat de UvA de mogelijkheden voor internationale ervaring dan ook volop moet bieden. Niet alleen door contacten met universiteiten aan te gaan, maar ook door zich flexibel op te stellen naar een student met internationale ambities. Waar vakken verplaatst of uitgesteld moeten worden, moet dit mogelijk zijn. Daarnaast moeten eventuele eisen ruim op tijd en helder gecommuniceerd worden.

De international office, die op de UvA formeel nu al aanwezig zou moeten zijn op iedere faculteit, zou hier een sleutelrol in moeten spelen, in samenwerking met de uitgebreide kantoren van de studieadviseurs waar De Vrije Student voor staat. Deze moeten goed vindbaar zijn en moeten inloopspreekuren houden om studenten met internationale ambities op het goede spoor te zetten.

In overleg met de studieadviseur (studiecoach), de international office en uiteraard de student moeten mogelijkheden voor internationale projecten worden gevonden, ook als daar vakken voor uitgesteld moeten worden. Dit is volgens De Vrije Student een kwestie van maatwerk. Starre reglementen mogen hierin niet leidend zijn.

Een internationale UvA

6.5 Tentamen-vrije wintervakantie

Het komt nog te vaak voor dat herkansingen van examens of de deadlines van essays tijdens de kerstvakantie vallen. De Vrije Student vindt het niet kunnen dat studenten die het niet is gelukt om in één keer voor een vak te slagen extra bestraft worden door de herkansing in hun wintervakantie te laten vallen. Dit betekent dat de studenten die in de wintervakantie moeten herkansen een deel van hun wintervakantie kwijt zijn. Hierdoor kunnen zij geen gebruik van hun enige tussentijdse wintervakantie en De Vrije Student vindt dat dit niet in het belang is van het welzijn van de student.

Voor internationale studenten die van ver komen is een herkansing tijdens de wintervakantie onacceptabel. De wintervakantie is voor veel internationale studenten één van de twee momenten in het jaar dat zij bij hun familie thuis kunnen zijn. De Vrije Student wil dan ook dat alle herkansing buiten de wintervakantie om plaatsvinden.

7

Rendement voor de student

Rendement voor de student

7.1 Kleinere werkgroepen

Het stellen dat universiteitsgeld aan verbetering van het onderwijs besteed moet worden, lijkt het intrappen van een open deur. In de realiteit moeten studenten binnen de medezeggenschap echter nog opstaan voor dit standpunt. De Vrije Student wil dat het extra geld van het leenstelsel besteed wordt aan onderwijs. Geld van de UvA hoort thuis bij het onderwijs. De Vrije Student staat daarom voor investeringen in kleine werkgroepen. Het zou op de UvA al een verbetering zijn als er nooit meer studenten dan stoelen in de zaal hoeven, maar het streven is een werkgroep van hooguit 25 studenten. Daarnaast wil De Vrije Student investeren in kwaliteit van de docenten. Zij moeten effectief worden bijgeschoold, vakinhoudelijk en in didactiek.

Dat betekent ook dat kleine opleidingen niet koste wat het kost open moeten blijven. De Vrije Student kiest voor profileren van de UvA. Opleidingen waar de UvA goed in is, moeten blijven. Opleidingen waar de UvA onderscheidend in is, moeten blijven. Maar De Vrije Student kiest niet voor het aanbieden van studies voor de studies. Het aanbod van studies moet, kortom, worden bepaald door de kwaliteit ervan.

Als een studie op een andere universiteit beter kan, schuwt De Vrije Student niet om de samenwerking met zo’n andere universiteit op te zoeken en de studie in Amsterdam zelf op te laten gaan in een bredere bacheloropleiding. Veel studies hebben raakvlakken, die kunnen worden benut. Dit verhoogt niet alleen het “rendement”, zoals de Maagdenhuisbezetters roepen, maar kan ook de kwaliteit van de opleiding daadwerkelijk verhogen.

De Vrije Student doet daarom geen beloftes of bepaalde studies wel of niet moeten blijven. Wel zegt De Vrije Student dat per opleiding gekeken moet worden of de kwaliteit hoog is en of de studie past bij het profiel van de UvA.

Er zijn op de UvA te veel studenten die tijdens hun academische carrière zogenoemde “ophokwerkgroepen’’ tegenkomen. Bij deze ophokwerkgroepen dienen studenten verplicht aanwezig te zijn, maar er wordt geen of weinig onderwijs gegeven. Tijdens de ophokwerkgroepen worden in sommige gevallen enkel sommetjes gemaakt die ook makkelijk zelfstandig thuis gedaan kunnen worden.

De Vrije Student is van mening dat deze ophokwerkgroepen afbreuk doen aan de zelfstandigheid van de student en aan de geloofwaardigheid van het universitair onderwijs. Het verplicht stellen van werkgroepen waarin geen onderwijs wordt gegeven is volgens De Vrije Student een verspilling van geld, tijd en ruimte.

Rendement voor de student

7.2 Goed gebruik van subsidie

Wat betreft subsidies voor studentenorganisaties: extra geld moet primair naar onderwijskwaliteit gaan en pas in de tweede instantie naar studenten. De ruimte voor ontplooiing wordt wat De Vrije Student gezocht in een flexibel curriculum, in digitalisering en in een mentaliteitsverandering. De ontplooiing hoeft wat De Vrije Student betreft niet al te veel te worden gesubsidieerd.
Van de initiatieven die subsidie ontvangen, moet de effectiviteit en doelmatigheid worden verantwoord. De UvA subsidieert wat De Vrije Student betreft alleen nog maar de student die er gewoon voor gaat.

Bestuursbeurzen mogen niet omhoog. Besturen doe je immers niet voor het geld, maar omdat het leerzaam en goed voor je toekomst is. Uiteindelijk kiest De Vrije Student niet voor een bestuursbeurs waar je wat aan overhoudt, maar voor eentje die de onkosten moet dekken.

Door te investeren in onderwijskwaliteit en andere taken niet te vergroten, kiest De Vrije Student voor een hoog rendement – niet voor de UvA, maar voor de student.

8

Over medezeggenschap

Over medezeggenschap

8.1 Medezeggenschap lokaal

De studentenraden van een universiteit zijn relatief klein en bevinden zich ver weg. Bovendien volgen maar weinig raadsleden nog vakken tijdens het jaar in de studentenraad. Voor de gewone student is het daarom een onbekend en ver orgaan, terwijl iedereen wel iemand kent in een faculteitsraad of opleidingscommissie.

De Vrije Student wil medezeggenschap dicht bij de student brengen en helder en toegankelijk maken. Daarom moeten lagere medezeggenschapsorganen, zoals faculteitsraden en opleidingscommissies, een grotere invloed krijgen. Bijna iedere student kent immers iemand die lid is van een opleidingscommissie of een faculteitsraad.

De Vrije Student vindt dan ook dat adviesrechten van deze organen als bindend beschouwd moeten worden en dat deze organen gedurende het hele besluitvormingsproces betrokken moeten blijven. Daarbij vindt De Vrije Student dat geïnvesteerd moet worden in de kwaliteit van deze organen, bijvoorbeeld door trainingsdagen. Opleidingscommissies die kampen met te weinig beschikbare uren, moeten tot het verleden gaan behoren.

Over medezeggenschap

8.2 Democratie

De Vrije Student kan zich niet vinden in het beeld dat de UvA niet democratisch is. In plaats van het eisen van meer rechten, moeten de bestaande rechten beter worden benut en opgeëist. Zo heeft de centrale studentenraad (CSR) instemmingsrecht over hoofdlijnen van de begroting. Dit geeft studenten een machtig wapen in handen. De Vrije Student is niet bang om met haar vuist op de vergadertafel te slaan. De UvA is niet voor niets aangesloten bij Landelijke Commissie voor Geschillen medezeggenschap Hoger Onderwijs. Die doet uitspraken als er conflicten voordoen in de medezeggenschap, waar beroep tegen open staat bij een speciale rechtbank, namelijk de Ondernemingskamer van het Gerechtshof Amsterdam.

De bezetting van een universiteitspand is niet het middel dat De Vrije Student voorstaat, maar De Vrije Student gaat de confrontatie zeker niet uit de weg. De Vrije Student is niet bang voor de consequenties en schuwt het conflict zeker niet.

Daarnaast is de De Vrije Student tegen democratisch gekozen bestuurders. Bestuurders moeten vooral goed kunnen besturen en wat De Vrije Student betreft is de UvA goed in staat nieuwe kandidaten zelf te beoordelen. Dat betekent niet dat de zittende bestuurders perfect zijn en klakkeloos moeten worden opgevolgd, maar De Vrije Student gelooft niet dat een schijndemocratie de oplossing is.

De Vrije Student blijft zich verzetten tegen een studentlid van het College van Bestuur. Hoewel De Vrije Student tevreden is over het huidige studentlid, kan dit op lange termijn problemen opleveren. Een studentlid kan moeite hebben om in de vergaderingen tussen andere bestuurders te komen of om serieus genomen te worden. Een serieus risico is dat zo’n studentlid een stok wordt om mee te slaan: “Jullie studentbestuurslid was akkoord. Niet zeuren!”

De Vrije Student zoekt haar macht en invloed liever in de bestaande medezeggenschapsorganen en wil de mogelijkheden beter benutten.

9

Over boeken, toetsing en tentamens NIEUW

Over boeken, toetsing en tentamens NIEUW

9.1 Duidelijke onderwijs- en examenregeling

De Vrije Student vindt het belangrijk dat studenten duidelijkheid hebben over de regels die gelden voor het onderwijs en tentamens. Deze worden vastgelegd in de Onderwijs- en Examenregeling (OER). Om deze regels ook duidelijk te houden voor studenten die twee studies volgen of keuzevakken op andere faculteiten kiezen, wil De Vrije Student eenduidige regels.

Eenduidig betekent natuurlijk niet dat alle regels voor alle opleidingen helemaal hetzelfde moeten zijn. Daarom wil De Vrije Student dat er een sjabloon-OER op centraal niveau wordt vastgesteld. Hier worden de artikelen in vastgesteld die voor de gehele universiteit uniform moeten zijn. Voor dit sjabloon wordt advies gevraagd aan de facultaire medezeggenschap en aan de opleidingscommissies.

Faculteiten en opleidingen kunnen dit sjabloon passend invullen, om recht te doen aan de verschillen binnen de universiteit. Het is duidelijk dat een rechtenstudent anders getoetst wordt dan een geneeskundestudent.

De Vrije Student wil dus nadrukkelijk niet alles op centraal niveau regelen. Het devies luidt: decentraal waar mogelijk, centraal waar nodig. Denk bijvoorbeeld aan een sjabloonreglement dat op centraal advies wordt opgesteld, met “invulmogelijkheden” voor decentrale medezeggenschapsorganen. Ook moeten zij de ruimte hebben extra bepalingen aan het sjabloon toe te voegen.

Over boeken, toetsing en tentamens NIEUW

9.2 Boeken

Studenten hebben vaak kritiek op het voorgeschreven studiemateriaal; vaak niet onterecht. Zo moet er soms een nieuwe druk besteld worden, terwijl de wijzigingen soms minimaal zijn. Dit wekt de indruk dat dit alleen is om te voorkomen dat studenten hun boeken niet tweedehands kopen, maar nieuw, dat is immers in het belang van de uitgever. In andere gevallen zijn studieboeken slecht leesbaar of sluiten zij niet aan op het vak.

Een bijzonder verhaal zijn de vakken waarbij gebruik wordt gemaakt van boeken die de docent zelf geschreven heeft. Op zich ziet De Vrije Student daar een aantal grote voordelen van in: het boek sluit goed aan bij de hoorcollegestof en de uitleg sluit goed aan bij het boek. Daarentegen kan het ook stuiten op de schijn van belangenverstrengeling. Er moet echter wel altijd een goede redenen zijn om eigen geschreven boeken voor te schrijven als studiemateriaal.

De Opleidingscommissie kan een sleutelrol spelen. Zij hebben reeds een adviesrecht over het gebruikte studiemateriaal. De Vrije Student wil dat de UvA de opleidingscommissies voorlicht en aanmoedigt kritischer naar de gebruikte boeken te kijken: is het echt nodig om alleen de nieuwste druk voor te schrijven? Is er geen beter alternatief dan het boek van de eigen docent?

Over boeken, toetsing en tentamens NIEUW

9.3 Nakijken

De Vrije Student eist dat tentamens en essays binnen de termijn worden nagekeken. Te vaak lopen docenten nog uit, vaak om begrijpelijke redenen. Het is echter aan het universiteitsbestuur om te zorgen dat docenten weer op tijd kunnen nakijken. Hiervoor moet het bestuur op zoek naar creatieve oplossingen.

Waar docenten te lang doen over het nakijken, worden studenten beloond met een halve punt extra op het eindcijfer, per week, afgerond omhoog. Dit moet als prikkel dienen om de grootschalige problematiek aan te pakken.

De Vrije Student pleit ook voor een vast nakijkmodel dat door de docenten gehanteerd wordt bij het nakijken van tentamens. Hierdoor kan de student veel beter zien waar de punten vandaan komen en hoe de student zich voor een volgende keer beter kan voorbereiden. En mag nooit een cijfer zonder toelichting worden gegeven. Het moet voor de student altijd inzichtelijk zijn waar het cijfer op gebaseerd is.

Over boeken, toetsing en tentamens NIEUW

9.4 Inhalen en herkansen

De Vrije Student vindt dat iedere student recht heeft op een tweede kans. Indien een student de eerste kans moet missen door persoonlijke omstandigheden, helpt de studiecoach voor een oplossing op maat. Uitgangspunt is daarbij dat studenten alleen door nalatigheid en luiheid de mogelijkheid op een tweede kans verspelen.

Over boeken, toetsing en tentamens NIEUW

9.5 Fraude en plagiaat

De Vrije Student vindt dat strenge regels tegen fraude en plagiaat op zijn plek zijn, maar deze regels moeten rechtvaardig zijn. Studenten moeten goed worden voorgelicht zodat zij weten waar de grens ligt. Straffen omdat iemand per ongeluk plagieert, is onrechtvaardig. De regels moeten dus duidelijk en helder zijn.

De Vrije Student vindt ook dat de regels eenduidig moeten zijn. Nog al te vaak verschillen de regels niet alleen per faculteit of opleiding, maar ook per vak. Studenten moeten universiteitsbreed weten waar ze aan toe zijn. Daarom pleit De Vrije Student voor eenduidige regels over tentamens, fraude en plagiaat. Voor verwarring is aan de UvA geen plaats.