Standpunten | De Vrije Student

1

Een digitale UVA
1.1

Vakken digitaal volgen

Een digitale UVA

1.1 Vakken digitaal volgen

De Vrije Student verwacht niet langer van iedereen dat studenten onderwijs volgen op een vastgestelde tijd en plaats. Dat systeem is achterhaald en niet meer van deze digitale tijd.

In de eerste plaats moeten studenten volwaardige vakken digitaal kunnen volgen. Dat betekent dat de UvA vakken opstelt aan de hand van collegereeksen op internet. MOOC’s (Massive Online Open Courses) zijn al deels gratis beschikbaar op Coursera en EdX, daarnaast kan de UvA ze op soortgelijke programma’s inkopen.

De hoofdtaak van de UvA blijft het onderwijs in hoorcolleges en werkgroepen, maar volgens De Vrije Student moet het mogelijk zijn dat studenten een deel van hun onderwijs thuis volgen. Hierdoor kunnen studenten in Nederland leren van de beste professoren uit topuniversiteiten, overal ter wereld. Topinstellingen zoals Harvard en Stanford zijn al op deze platforms aangesloten, de colleges al voor iedereen te bekijken.

Vaak worden er op deze sites ook kant-en-klare tentamens beschikbaar gesteld, waarmee het vak afgesloten kan worden. De Vrije Student wil dat met dit soort tentamens ook studiepunten gehaald kunnen worden. Het moet gemakkelijker worden om hier toestemming voor te krijgen. De Vrije Student wil daarnaast dat de UvA haar expertise gebruikt om in huis tentamens bij deze collegereeksen te ontwerpen, waarmee een volwaardig cijfer gehaald kan worden voor zo’n collegereeks. Indien gewenst kunnen faculteiten natuurlijk ook (facultatief) werkgroeponderwijs organiseren.

Dankzij De Vrije Student is er het afgelopen jaar veel bereikt op dit gebied. Door De Vrije Student kan je bijvoorbeeld sommige studies je hoorcolleges op je telefoon kunnen bekijken. Met deze ideeën brengen we de UvA nog dichterbij 2016.

De Vrije Student kan verder trots melden dat haar strijd in de afgelopen raadstermijn succesvol was: de voorinvesteringen van dit jaar, het geld dat ten gevolge van het leenstelsel in het onderwijs gestopt moet worden gaan voor een groot deel naar blender learning en digitaal studeren.

1.2

Colleges op Youtube

Een digitale UVA

1.2 Colleges op Youtube

De Vrije Student wil dat alle hoorcolleges worden opgenomen en online worden gezet, op één integrale website. Zo wordt elk vak toegankelijk voor elke student. In de visie van De Vrije Student zouden alle hoorcolleges daarnaast op lange termijn voor iedereen toegankelijk moeten zijn, bijvoorbeeld op YouTube. Zo kan iedereen hiervan profiteren en wordt deze kennis ook gedeeld tot ver buiten de universiteitsmuren.

Online hoorcolleges maken het voor studenten makkelijker om hun studentenleven flexibel in te richten om bijvoorbeeld bestuursfuncties, bijbanen of vrijwilligerswerk heen. Studenten kunnen ook gemakkelijk een extra bijvak volgen, waarbij zij zelf beslissen of ze wel of niet deelnemen aan een eventueel aangeboden tentamen. Is het volgen van een collegereeks van een vak buiten de studie om niet waardevol voor student én samenleving, zelfs zonder het tentamen?

Ook voor de docenten is dit een verbetering. Die hoeven de tijd, die hoorcollegedocenten vaak liever in onderzoek steken, niet meer te gebruiken om twee hoorcolleges na elkaar te geven. Als er kleinere groepen studenten in de zaal zitten, kunnen de studenten die er wel zijn, weer actief meedoen met het college. Er komt ruimte voor vragen en interactiviteit, in plaats van voor Facebook en Twitter op het laptopscherm.

1.3

Online readers

Een digitale UVA

1.3 Online readers

De Vrije Student weet dat studeren tegenwoordig ook kan met slechts een tablet. Toch worden studenten gedwongen dure papieren readers aan te schaffen. De Vrije Student wil dat readers online beschikbaar komen. Dit voorkomt papierverspilling en bespaart tientallen euro’s voor de student.

Natuurlijk moet er voor de inhoud van de readers soms ook betaald worden, maar het is volgens De Vrije Student onwenselijk als er geld verdiend wordt over de rug van de student. In het kader van transparantie en duidelijkheid wil De Vrije Student daarom graag weten waar de prijs van readers vandaan komt, om ervoor te zorgen dat je als student weet waarom een reader van een paar pagina’s €15 kost.

Door de kosten van de readers openbaar te maken en ze ook digitaal beschikbaar te stellen, zorgen we ervoor dat de kosten van studeren omlaag gaan, de tassen lichter worden en papier niet verspild wordt.

1.4

Intranet: CIS, Blackboard etcetera

Een digitale UVA

1.4 Intranet: CIS, Blackboard etcetera

De Vrije Student wil één duidelijke website waarop studenten alles vanuit huis kunnen regelen. Op dit moment bestaan een scala aan websites, waarvan de student gebruik dient te maken, zoals Blackboard, studentenmail, SIS, de roostersite en Studentenzaken. De Vrije Student zet in op één Elektronische Leerweg waarin alles geregeld kan worden. De Vrije Student wil ook bovenop het proces zitten om tot deze Elektronische Leerweg te komen. De fouten, zoals die met SIS gemaakt zijn, mogen nooit meer voorkomen. Daar zijn de studenten immers de dupe van.

2

Studieadvies: Van bindend naar persoonlijk
2.1

Versoepeld BSA

Studieadvies: Van bindend naar persoonlijk

2.1 Versoepeld BSA

Door het in beton gegoten bindend studieadvies (BSA) op de universiteiten wordt de ontplooiing van studenten geheel geremd. Nevenactiviteiten in het eerste jaar worden onmogelijk gemaakt en nog al te vaak worden mensen gedwongen gebruik te maken van de regeling om in februari te stoppen om een negatief BSA te voorkomen. Mensen die vaak gemotiveerd genoeg zijn om de studie af te maken, maar voor wie dat niet mogelijk is. De Vrije Student zet op de lange termijn in op het van tafel krijgen van het BSA en zal zich in de tussentijd verzetten tegen elke verhoging of verzwaring van het BSA.

De Vrije Student eist een Persoonlijk Studieadvies met persoonlijke begeleiding. Het team van studieadviseurs wordt uitgebreid en omgevormd tot studiecoach. Iedere student krijgt een persoonlijke coach. Met deze studiecoach wordt een persoonlijk plan opgesteld. Zo kan het voorkomen dat iemand die in het eerste jaar dankzij nevenactiviteiten minder studiepunten haalt, maar dankzij persoonlijke afspraken zijn bachelor alsnog met beperkte uitloop weet te behalen.

Daarnaast is de dispensatieregeling nu te summier. Door de toetsing achteraf, zonder mogelijkheid om vooraf afspraken te maken, weten studenten niet waar ze aan toe zijn. De Vrije Student wil dat studenten vooraf weten op welke gronden dispensatie aangevraagd kan worden en dat dispensatie vooraf verleend kan worden. Hierdoor kunnen zij eerder inschatten of zij ‘safe’ zitten, zonder maandenlang met het zwaard van Damocles boven het hoofd te moeten studeren. Uiteraard kan de uiteindelijke dispensatie niet eerder dan aan het einde van het collegejaar worden gegeven.

2.2

Van studieadviseur naar studiecoach

Studieadvies: Van bindend naar persoonlijk

2.2 Van studieadviseur naar studiecoach

Studieadviseurs staan ver weg van studenten. Ook zijn er te weinig studieadviseurs. De Vrije Student wil daarom dat de afstandelijke studieadviseur omgevormd wordt tot persoonlijk betrokken studiecoach. Het aanstellen van meer studieadviseurs zou een goede beginstap zijn.

De studiecoach is een vast aanspreekpunt van de student, kent de omstandigheden en springt daarop in. De Vrije Student gaat van nummer naar individu. De persoonlijke afspraken zijn uiteraard niet vrijblijvend: langstuderen vanwege ontplooiing moet kunnen, langstuderen met een PlayStation-controller in de hand niet. Daarnaast houdt de studiecoach de mogelijkheid om na het eerste jaar het gesprek aan te gaan over de juistheid van de studiekeuze. Het aantal studiepunten mag echter nooit meer leidend zijn. De studiecoach heeft zelf de bevoegdheid beslissingen over dit soort zaken te nemen: het is dus niet alleen een adviseur, maar ook iemand die de knoop door kan hakken. Uiteraard moet er tegen zulke beslissingen wel een beroep open staan.

Natuurlijk is een studiecoach bereikbaar tijdens de vaste momenten voor gesprekken, maar ook telefonisch, op afspraak en via een spreekuur. Wat De Vrije Student betreft heeft een studiecoach elke dag een inloopspreekuur om zijn vaste studenten te woord te staan. Bereikbaarheid van de studiecoach is essentieel.

De studiecoaches krijgen daarnaast taken als het gaat over studieplanning, afspraken met de examencommissie et cetera. Een personele uitbreiding van het team moet ervoor zorgen dat de werkdruk van de studiecoaches niet toeneemt. De studiecoaches moeten plezier hebben in hun werk en gaan daardoor geen probleem uit de weg.

Overigens kiest De Vrije Student voor fulltime aangestelde studiecoaches: het is nadrukkelijk niet de bedoeling dat docenten het “erbij” doen. Studiecoaches zijn daartoe opgeleid en beschouwen hun advies op maat aan de student als een leuke uitdaging en als vakwerk.

Om de studiecoach te ondersteunen en waar nodig te ontlasten, kunnen zij ouderejaarsstudenten instellen als studentmentoren. Zij kunnen eenvoudige vragen afvangen en de student wegwijs helpen maken in het oerwoud van reglementen en commissies dat de UvA heet. Want iemand die wegwijs in dat oerwoud maakt, zal helaas nog lang nodig zijn.

3

Flexibel studeren
3.1

Ruimte voor ontplooiing

Flexibel studeren

3.1 Ruimte voor ontplooiing

De Vrije Student is groot voorstander van het flexstuderen. Studenten krijgen hierdoor de mogelijkheid per vak te betalen en niet voor een heel collegejaar. Een student kan dan voorafgaand aan het collegejaar kiezen voor flexstuderen. Hij moet dan bij zijn inschrijving voor de vakken die hij gaat volgen, vooraf een vast bedrag per vak betalen.

De Vrije Student wil dat studenten alle ruimte krijgen om zich naast hun studie te ontplooien. Flexstuderen geeft die vrijheid. Als studenten ervoor kiezen om bestuurlijk actief te worden, stage te gaan lopen, op topniveau te sporten of een eigen onderneming te starten, dan houden zij minder tijd over voor hun studie. Vaak halen zij slechts een deel van de vakken. De Vrije Student vindt het oneerlijk dat deze ambitieuze studenten alsnog voor een geheel collegejaar moeten betalen. Deze financiële last van bijna 2000 euro vormt een obstakel voor hun ontplooiing naast de studie. De Vrije Student wil daarom dat studenten de mogelijkheid krijgen om per vak te betalen.

Het betalen per afzonderlijk vak zal wel duurder zijn dan het betalen voor een geheel collegejaar. De Vrije Student gaat er daarom vanuit dat studenten bewust kiezen voor het flexstuderen, aangezien dit ze in principe extra geld kost.

3.2

Aansluiting bij moderne arbeidsmarkt

Flexibel studeren

3.2 Aansluiting bij moderne arbeidsmarkt

Studeren en werken lopen tegenwoordig steeds meer door elkaar. De stimulans om te gaan werken is voor studenten, ten gevolge van het sociaal leenstelsel, hoog. Ook besluiten veel reeds werkenden te gaan studeren. Deze werkende studenten, of studerende werkenden, passen niet in het dwangbuissysteem van het nominaal studeren. Zij moeten de mogelijkheid krijgen om per vak te betalen.

Bij flexstuderen zal de samenwerking worden gezocht met het bedrijfsleven. Zo kunnen studenten naast het flexibel vakken volgen, ervaring opdoen op hun vakgebied: zo kan een rechtenstudent gemakkelijker ervaring opdoen bij een advocaat, en een bedrijfskundestudent als managementsconsultant.

3.3

Geen maximumtermijn

Flexibel studeren

3.3 Geen maximumtermijn

Over het leenstelsel zelf heeft De Vrije Student geen mening, omdat dat geen zaak van de Centrale Studentenraad is. Maar de consequentie is duidelijk: langer doorstuderen kost de student geld. Gevolg van het flexibel studeren kan zijn dat studenten niet nominaal studeren, maar langer bezig zijn met hun studie. De Vrije Student wil studenten de regie in handen geven en keert zich tegen maatregelen die de student dwingen nominaal te studeren.

De Vrije Student verzet zich daarom tegen regelingen die een maximumtermijn aan de bachelor koppelen en regelingen zoals het laten vervallen van tentamencijfers na een bepaalde periode.

4

Ruimte voor ontplooiing
4.1

Iedere opleiding een honourstraject met meerwaarde

Ruimte voor ontplooiing

4.1 Iedere opleiding een honourstraject met meerwaarde

De Vrije Student wil dat goede studenten hun talenten optimaal kunnen benutten. Dit betekent in de eerste plaats dat alle opleidingen een passend honourstraject aanbieden. Binnen dit traject krijgen studenten onderwijs dat zich in kwaliteit kan meten aan de wereldtop. De Vrije Student is tegen het verhoogd collegegeldtarief voor honoursstudenten: selectiecriteria mogen alleen over de kwaliteiten van de student gaan. Zo’n honourstraject moet natuurlijk meerwaarde hebben voor de student. Het moet een verbredend en/of een verdiepend element hebben. De programma’s moeten de student dan ook echt uitdagen; de hoge kwaliteit van dit onderwijs moet goed gecontroleerd worden. Ook moet het verloop van de procedure van de verschillende programma’s duidelijk naar alle studenten gecommuniceerd worden.

4.2

Ambitieuze mentaliteit

Ruimte voor ontplooiing

4.2 Ambitieuze mentaliteit

De Vrije Student eist een mentaliteitsverandering als het gaat om actieve studenten. Studenten moeten niet alleen in de collegezalen, maar ook buiten de universiteitsmuren kunnen excelleren. De universiteit moet weer trots zijn op de student die zich buiten de universiteit verdienstelijk maakt en mag hem of haar niet langer zien als een last die tijd en moeite kost. Ook aanwezigheidsplicht is hierbij een voorbeeld: dit kan een enorme last zijn van een student die in zijn of haar vrije tijd een vereniging bestuurt.

De studiecoaches spelen hierin een belangrijke rol. De Vrije Student ziet hen als degenen die het mogelijk moeten maken om te ontplooien en te excelleren. Door goede afspraken, door ruimte voor de student en door vrijheid in het curriculum.

4.3

Verschoolsing tegengaan

Ruimte voor ontplooiing

4.3 Verschoolsing tegengaan

De Vrije Student wil naar een UvA met een soepele aanwezigheidsplicht. De Vrije Student ziet er het belang van in om werkgroepen in bepaalde gevallen verplicht te stellen, omdat de onderwijsvorm zich leent voor diepere discussies over de stof. Het is voor studenten ook goed dat zij dan niet in lege zalen zitten, en hun studiegenoten op komen dagen. Een discussie in je eentje of met z’n drieën is immers zinloos.

De Vrije Student vindt wel dat de consequentie van het niet voldoen aan de aanwezigheidsplicht, laag moet zijn. Studenten mogen twee van de acht werkgroepen missen, bij drie of meer werkgroepen mogen studenten hooguit het recht op de herkansing verspelen – iedereen heeft dan altijd de mogelijkheid een afweging te maken of die de werkgroepen wel of niet nodig heeft om het vak te halen. En iedere student moet het recht hebben een bepaald tentamen te maken.

Als het door de planning eens niet mogelijk is om werkgroepen bij te wonen, moet het gemakkelijk zijn aan te haken bij een andere werkgroep en een briefje mee te krijgen voor de eigen werkgroepdocent. Zo komt door de aanwezigheidsplicht niemand in de knoop.

Uiteraard is De Vrije Student tegen aanwezigheidsplicht bij hoorcolleges.

4.4

Dertig ECTS echte keuzeruimte

Ruimte voor ontplooiing

4.4 Dertig ECTS echte keuzeruimte

De Vrije Student wil dat iedere opleiding ten minste dertig studiepunten (ECTS) in de vrijekeuzeruimte aanbiedt over de gehele bachelor. Deze keuzeruimte maakt het studenten mogelijk om zich verder te verbreden dan alleen binnen de studie. Die dertig punten vrije keuzeruimte moeten echt vrij te kiezen zijn: digitale vakken, vakken aan universiteiten in binnen- en buitenland, alles moet mogelijk zijn. Voor studenten die toch op zoek zijn naar verdieping binnen hun eigen opleiding, moeten geschikte minors worden opgezet.

Bij het volgen van extra vakken buiten de vrije keuzeruimte (extra-curriculair) moet het resultaat kunnen worden vermeld op het diploma. De Vrije Student wil zich ervoor inzetten om de extra vakken op alle bachelor- en masterdiploma’s te laten vermelden en wil dit centraal regelen, zodat iedere student ervan profiteert.

De Vrije Student zet er nadrukkelijk op in dat er gemakkelijk vakken gevolgd moeten worden aan andere universiteiten. De UvA moet zich ervoor inspannen dat universiteiten naar één gezamenlijk systeem toewerken waarbij studenten eenvoudig vakken overal in het land (en daarbuiten) kunnen volgen.

5

Een internationale UvA
5.1

Soepel studeren in het buitenland

Een internationale UvA

5.1 Soepel studeren in het buitenland

Een van de belangrijkste pluspunten die een starter op de arbeidsmarkt op zijn cv kan plaatsen, is internationale ervaring. De Vrije Student vindt dan ook dat de UvA de mogelijkheden voor internationale ervaring dan ook volop moet bieden. Niet alleen door contacten met universiteiten aan te gaan, maar ook door zich flexibel op te stellen naar een student met internationale ambities. Waar vakken verplaatst of uitgesteld moeten worden, moet dit mogelijk zijn. Daarnaast moeten eventuele eisen ruim op tijd en helder gecommuniceerd worden.

De international office, die op de UvA formeel nu al aanwezig zou moeten zijn op iedere faculteit, zou hier een sleutelrol in moeten spelen, in samenwerking met de uitgebreide kantoren van de studieadviseurs waar De Vrije Student voor staat. Deze moeten goed vindbaar zijn en moeten inloopspreekuren houden om studenten met internationale ambities op het goede spoor te zetten.

In overleg met de studieadviseur (studiecoach), de international office en uiteraard de student moeten mogelijkheden voor internationale projecten worden gevonden, ook als daar vakken voor uitgesteld moeten worden. Dit is volgens De Vrije Student een kwestie van maatwerk. Starre reglementen mogen hierin niet leidend zijn.

6

Rendement voor de student
6.1

Investeren in onderwijs

Rendement voor de student

6.1 Investeren in onderwijs

Het stellen dat universiteitsgeld aan verbetering van het onderwijs besteed moet worden, lijkt het intrappen van een open deur. In de realiteit moeten studenten binnen de medezeggenschap echter nog opstaan voor dit standpunt. De Vrije Student wil dat het extra geld van het leenstelsel besteed wordt aan onderwijs. De Vrije Student kan trots melden dat haar strijd in de afgelopen raadstermijn succesvol was: de voorinvesteringen van dit jaar, het geld dat ten gevolge van het leenstelsel in het onderwijs gestopt moet worden gaan voor een groot deel naar blended learning – digitaal studeren.

Geld van de UvA hoort thuis bij het onderwijs. De Vrije Student staat daarom voor investeringen in kleine werkgroepen. Het zou op de UvA al een verbetering zijn als er nooit meer studenten dan stoelen in de zaal hoeven, maar het streven is een werkgroep van hooguit 25 studenten. Daarnaast wil De Vrije Student investeren in kwaliteit van de docenten. Zij moeten effectief worden bijgeschoold, vakinhoudelijk en in didactiek.

Dat betekent ook dat kleine opleidingen niet koste wat het kost open moeten blijven. De Vrije Student kiest voor profileren van de UvA. Opleidingen waar de UvA goed in is, moeten blijven. Opleidingen waar de UvA onderscheidend in is, moeten blijven. Maar De Vrije Student kiest niet voor het aanbieden van studies voor de studies. Het aanbod van studies moet, kortom, worden bepaald door de kwaliteit ervan.

Als een studie op een andere universiteit beter kan, schuwt De Vrije Student niet om de samenwerking met zo’n andere universiteit op te zoeken en de studie in Amsterdam zelf op te laten gaan in een bredere bachelor-opleiding. Veel studies hebben raakvlakken, die kunnen worden benut. Dit verhoogt niet alleen het “rendement”, zoals de Maagdenhuisbezetters roepen, maar kan ook de kwaliteit van de opleiding daadwerkelijk verhogen.

De Vrije Student doet daarom geen beloftes of bepaalde studies wel of niet moeten blijven. Wel zegt De Vrije Student dat per opleiding gekeken moet worden of de kwaliteit hoog is en of de studie past bij het profiel van de UvA.

6.2

Goed gebruik van subsidie

Rendement voor de student

6.2 Goed gebruik van subsidie

Wat betreft subsidies voor studentenorganisaties: extra geld moet primair naar onderwijskwaliteit gaan en pas in de tweede instantie naar studenten. De ruimte voor ontplooiing wordt wat De Vrije Student gezocht in een flexibel curriculum, in digitalisering en in een mentaliteitsverandering. De ontplooiing hoeft wat De Vrije Student betreft niet al te veel te worden gesubsidieerd.

Van de initiatieven die subsidie ontvangen, moet de effectiviteit en doelmatigheid worden verantwoord. De UvA subsidieert wat De Vrije Student betreft alleen nog maar de student die er gewoon voor gaat. Borrels met gratis bier of shotjesfeesten moeten maar van de contributie betaald worden.

Bestuurdersbeurzen mogen niet omhoog. Besturen doe je immers niet voor het geld, maar omdat het leuk, leerzaam en goed voor je toekomst is. Uiteindelijk kiest De Vrije Student niet voor een bestuurdersbeurs waar je wat aan overhoudt, maar voor eentje die de onkosten moet dekken.
Door te investeren in onderwijskwaliteit en andere taken niet te vergroten, kiest De Vrije Student voor een hoog rendement – niet voor de UvA, maar voor de student.

6.3

Weg met ophokwerkgroepen

Rendement voor de student

6.3 Weg met ophokwerkgroepen

Er zijn op de UvA te veel studenten die tijdens hun academische carrière zogenoemde ‘’ophokwerkgroepen’’ tegenkomen. Bij deze ophokwerkgroepen dienen studenten verplicht aanwezig te zijn, maar er wordt geen of weinig onderwijs gegeven. Tijdens de ophokwerkgroepen worden in sommige gevallen enkel sommetjes gemaakt die ook makkelijk zelfstandig thuis gedaan kunnen worden.

De Vrije Student is van mening dat deze ophoekwerkgroepen afbreuk doen aan de zelfstandigheid van de student en aan de geloofwaardigheid van het universitair onderwijs. Studenten dienen de vrijheid en de verantwoordelijkheid te krijgen om deze sommen en opdrachten zelfstandig (thuis of op een andere locatie) te kunnen maken. Het verplicht stellen van werkgroepen waarin geen onderwijs wordt gegeven is volgens De Vrije Student een verspilling van geld, tijd en ruimte. De Vrije Student is van mening dat er enkel werkgroepen gegeven moeten worden die bijdragen aan de academische ontwikkeling van de student. De werkgroepen moeten niet gaan functioneren als een oppasservice.

7

Over medezeggenschap
7.1

Medezeggenschap decentraal

Over medezeggenschap

7.1 Medezeggenschap decentraal

De studentenraden van een universiteit zijn relatief klein en bevinden zich ver weg. Bovendien volgen maar weinig raadsleden nog vakken tijdens het jaar in de studentenraad. Voor de gewone student is het daarom een onbekend en ver orgaan, terwijl iedereen wel iemand kent in een faculteitsraad of opleidingscommissie.

De Vrije Student wil medezeggenschap dicht bij de student brengen en helder en toegankelijk maken. Daarom moeten lagere medezeggenschapsorganen, zoals faculteitsraden en opleidingscommissies, een grotere invloed krijgen. Bijna iedere student kent immers iemand die lid is van een opleidingscommissie of een faculteitsraad.

De Vrije Student vindt dan ook dat adviesrechten van deze organen als bindend beschouwd moeten worden en dat deze organen gedurende het hele besluitvormingsproces betrokken moeten blijven. Daarbij vindt De Vrije Student dat geïnvesteerd moet worden in de kwaliteit van deze organen, bijvoorbeeld door trainingsdagen. Opleidingscommissies die kampen met te weinig beschikbare uren, moeten tot het verleden gaan behoren.

7.2

Democratie

Over medezeggenschap

7.2 Democratie

De Vrije Student verzet zich tegen het beeld dat de UvA niet democratisch is. In plaats van het eisen van meer rechten, moeten de bestaande rechten beter worden benut en opgeëist. Zo heeft de centrale studentenraad (CSR) instemmingsrecht over hoofdlijnen van de begroting. Dit geeft studenten een machtig wapen in handen. De Vrije Student is niet bang om met haar vuist op de vergadertafel te slaan. De UvA is niet voor niets aangesloten bij Landelijke Commissie voor Geschillen medezeggenschap Hoger Onderwijs. Die doet uitspraken als er conflicten voordoen in de medezeggenschap, waar beroep tegen open staat bij een speciale rechtbank, namelijk de Ondernemingskamer van het Gerechtshof Amsterdam.

De bezetting van een universiteitspand is niet het middel dat De Vrije Student voorstaat, maar De Vrije Student gaat de confrontatie zeker niet uit de weg. De Vrije Student is niet bang voor de consequenties en schuwt het conflict zeker niet.

Daarnaast is de De Vrije Student tegen democratisch gekozen bestuurders. Bestuurders moeten vooral goed kunnen besturen en wat De Vrije Student betreft is de UvA goed in staat nieuwe kandidaten zelf te beoordelen. Dat betekent niet dat de zittende bestuurders perfect zijn en klakkeloos moeten worden opgevolgd, maar De Vrije Student gelooft niet dat een schijndemocratie de oplossing is.

De Vrije Student blijft zich verzetten tegen een studentlid van het College van Bestuur. Hoewel De Vrije Student tevreden is over het huidige studentlid, kan dit op lange termijn problemen opleveren. Een studentlid kan moeite hebben om in de vergaderingen tussen andere bestuurders te komen of om serieus genomen te worden. Een serieus risico is dat zo’n studentlid een stok wordt om mee te slaan: “Jullie studentbestuurslid was akkoord. Niet zeuren!”

De Vrije Student zoekt haar macht en invloed liever in de bestaande medezeggenschapsorganen en wil de mogelijkheden beter benutten.

7.3

Allocatiemodel

Over medezeggenschap

7.3 Allocatiemodel

Wat het allocatiemodel betreft, moet zich nog het een en ander uitkristalliseren. Het betekent dat de Centrale Studentenraad op hoofdlijnen mag meebeslissen over de begroting. Maar wat zijn hoofdlijnen en wat niet? De Vrije Student gaat de confrontatie met het College van Bestuur niet uit de weg en is bereid tot het uiterste te gaan om haar zin te krijgen of om duidelijk te krijgen. De UvA is niet voor niets aangesloten bij Landelijke Commissie voor Geschillen medezeggenschap Hoger Onderwijs. Die doet uitspraken als er conflicten voordoen in de medezeggenschap, waar beroep tegen open staat bij het gerechtshof.

7.4

Beloftes over De Vrije Student

Over medezeggenschap

7.4 Beloftes over De Vrije Student

Een betere UvA begint bij jezelf, is het devies van De Vrije Student. Daarom doet De Vrije Student niet alleen inhoudelijke verkiezingsbeloftes, maar belooft zij ook de beste studenten in de CSR.

De Vrije Student staat voor een hoogwaardig trainingsprogramma van haar kandidaten. De kandidaten worden, voor en na de verkiezingen, getraind om echte kuitenbijters te zijn. Ze kennen hun rechten en weten hoe om te gaan met de confrontatie. De kandidaten van De Vrije Student zijn de beste studenten op de juiste plek.

Daarnaast heeft De Vrije Student een landelijk netwerk. Dat maakt lijntjes met andere lijsten mogelijk, om problemen breder aan te pakken dan alleen de UvA. Ook verhoogt dat de drukmiddelen naar universiteitsbesturen en zelfs naar de politiek in Den Haag.

Ook belooft De Vrije Student als landelijke beweging ook op andere universiteiten haar lijntjes uit te zetten. Alleen als brede beweging kan het onderwijs op lange termijn worden verbeterd, in het belang van de vrije student. De student die er gewoon voor gaat.

8

Over boeken, toetsing en tentamens
8.1

Duidelijke Onderwijs- en Examenregeling

Over boeken, toetsing en tentamens

8.1 Duidelijke Onderwijs- en Examenregeling

De Vrije Student vindt het belangrijk dat studenten duidelijkheid hebben over de regels die gelden voor het onderwijs en tentamens. Deze worden vastgelegd in de Onderwijs- en Examenregeling (OER). Om deze regels ook duidelijk te houden voor studenten die twee studies volgen of keuzevakken op andere faculteiten kiezen, wil De Vrije Student eenduidige regels.

Eenduidig betekent natuurlijk niet dat alle regels voor alle opleidingen helemaal hetzelfde moeten zijn. Daarom wil De Vrije Student dat er een sjabloon-OER op centraal niveau wordt vastgesteld. Hier worden de artikelen in vastgesteld die voor de gehele universiteit uniform moeten zijn. Voor dit sjabloon wordt advies gevraagd aan de facultaire medezeggenschap en aan de opleidingscommissies.

Faculteiten en opleidingen kunnen dit sjabloon passend invullen, om recht te doen aan de verschillen binnen de universiteit. Het is duidelijk dat een rechtenstudent anders getoetst wordt dan een geneeskundestudent.

De Vrije Student wil dus nadrukkelijk niet alles op centraal niveau regelen. Het devies luidt: decentraal waar mogelijk, centraal waar nodig. Een mogelijkheid kan bestaan uit een sjabloonreglement dat op centraal advies wordt opgesteld, met “invulmogelijkheden” voor decentrale medezeggenschapsorganen. Ook moeten zij de ruimte hebben extra bepalingen aan het sjabloon toe te voegen.

8.2

Boeken

Over boeken, toetsing en tentamens

8.2 Boeken

Studenten hebben vaak kritiek op het voorgeschreven studiemateriaal; vaak niet onterecht. Zo moet er soms een nieuwe druk besteld worden, terwijl de wijzigingen soms minimaal zijn. Dit wekt de indruk dat dit alleen is om te voorkomen dat studenten hun boeken niet tweedehands kopen, maar nieuw, dat is immers in het belang van de uitgever. In andere gevallen zijn studieboeken slecht leesbaar of sluiten zij niet aan op het vak.

Een bijzonder verhaal zijn de vakken waarbij gebruik wordt gemaakt van boeken die de docent zelf geschreven heeft. Op zich ziet De Vrije Student daar een aantal grote voordelen van in: het boek sluit goed aan bij de hoorcollegestof en de uitleg sluit goed aan bij het boek. Daarentegen kan het ook stuiten op de schijn van belangenverstrengeling.

De Opleidingscommissie kan een sleutelrol spelen. Zij hebben reeds een adviesrecht over het gebruikte studiemateriaal. De Vrije Student wil dat de UvA de opleidingscommissies voorlicht en aanmoedigt kritischer naar de gebruikte boeken te kijken: is het echt nodig om alleen de nieuwste druk voor te schrijven? Is er geen beter alternatief dan het boek van de eigen docent?

8.3

Nakijken

Over boeken, toetsing en tentamens

8.3 Nakijken

De Vrije Student eist dat tentamens en essays binnen de termijn worden nagekeken. Te vaak lopen docenten nog uit, vaak om begrijpelijke redenen. Het is echter aan het universiteitsbestuur om te zorgen dat docenten weer op tijd kunnen nakijken. Hiervoor moet het bestuur op zoek naar creatieve oplossingen.

Waar docenten te lang doen over het nakijken, worden studenten beloond met een halve punt extra op het eindcijfer, per week, afgerond omhoog. Dit moet als prikkel dienen om de grootschalige problematiek aan te pakken.

8.4

Inhalen en herkansen

Over boeken, toetsing en tentamens

8.4 Inhalen en herkansen

De Vrije Student vindt dat iedere student recht heeft op een tweede kans. Indien een student de eerste kans moet missen door persoonlijke omstandigheden, helpt de studiecoach voor een oplossing op maat. Uitgangspunt is daarbij dat studenten alleen door nalatigheid en luiheid de mogelijkheid op een tweede kans verspelen.

8.5

Fraude en plagiaat

Over boeken, toetsing en tentamens

8.5 Fraude en plagiaat

De Vrije Student vindt dat strenge regels tegen fraude en plagiaat op zijn plek zijn, maar deze regels moeten rechtvaardig zijn. Studenten moeten goed worden voorgelicht zodat zij weten waar de grens ligt. Straffen omdat iemand per ongeluk plagieert, is onrechtvaardig. De regels moeten dus duidelijk en helder zijn.

De Vrije Student vindt ook dat de regels eenduidig moeten zijn. Nog al te vaak verschillen de regels niet alleen per faculteit of opleiding, maar ook per vak. Studenten moeten universiteitsbreed weten waar ze aan toe zijn. Daarom pleit De Vrije Student voor eenduidige regels over tentamens, fraude en plagiaat. Voor verwarring is aan de UvA geen plaats.

9

Huisvesting
9.1

Binnenstadscampus en UB

Huisvesting

9.1 Binnenstadscampus en UB

De Vrije Student is trots op het bezit van historische gebouwen in de binnenstad van Amsterdam, maar eist dat de huisvesting aan de hoogste en moderne eisen voldoet. Zo wil De Vrije Student stopcontacten in hoorcollegezalen en werkgroepruimtes. Daarnaast eist De Vrije Student goede hulpmiddelen voor docenten, zoals werkende beamers en geluidsapparatuur.

De luchtkwaliteit is in sommige onderwijsgebouwen onder de maat. De Vrije Student dringt erop aan dat dit zo snel mogelijk op orde gebracht wordt.

Hoewel de Binnenstadscampus bij de Oudemanhuispoort een prima plan is indien er wordt gezorgd dat deze toekomstbestendig is, zijn wij tegen de plannen voor een grote glazen koepel bij deze campus. Dit is duur en onpraktisch. De Binnenstadscampus kan in deze tijd waarin er een grote schaarste is naar financiële middelen binnen de UvA niet gebruikt worden als architectonisch prestigeproject.

9.2

Studieplekken

Huisvesting

9.2 Studieplekken

Nog altijd zijn er, zeker in tentamentijd, veel te weinig studieplekken beschikbaar. Daar kan eenvoudig een einde aan worden gemaakt. Lege zalen, zowel collegezalen als werkgroepruimtes, staan nog te vaak leeg. Zeker in tentamentijd moet het mogelijk zijn deze zalen open te stellen voor studerende docenten en studenten. De Vrije Student is dus tegen leegstand van studieplaatsen en wil zalen efficiënt gebruiken.